İnsanlar vardır;
Gelip geçerler hayatlarımızdan..
Kimi hiçbir iz bırakmaz ardından,
Kimi hafifçe okşar ruhumuzu,
Kimi de hüzün bırakır ardından..
İnsanlar vardır;
Usulca sokulurlar içimize,
Sonsuzcasına orada kalsın isteriz..
Bazıları serap gibidir,
Yokluğunda hayalleridir gerçeğimiz
İnsanlar vardır;
Su gibi aziz, su gibi duru..
Konuştukça su olur akarlar kalbimize,
Kan gibi, Can gibi, Canan gibi
İnsanlar vardır;
Işığı sönmüş yıldızlar gibi çaresizdirler.
Açtın mı kollarını,
Kalbine doldururlar ışığı..
İnsanlar vardır,
Soğuk duvarlar misali
Gülümsemenin sıcaklığını bilmezler,
Bilseler de sevmezler
İnsanlar vardır,
Gelip geçerler hayatlarımızdan
Kimi depremlerle gider,
Kimi fırtınalarla
Ben kalanlardan yanayım.
Gitmeyenlerin sadakatini ve sabrını severim,
Sarılıp bırakmayanların sıcaklığını
Ömür dediğimiz nedir ki?
Çay bardakta
Soğuyana dek geçen zaman
Çayınız bardakta soğumadan
Tadıyla için hayatı
Soğutmadan sevgileri
Soğutmadan sevdaları
Soğutmadan dostlukları
Yaşayın doyasıya
Seviyorsanız koşun ardından
Beş dakika bile duracak zaman yok
Kırmadan, incitmeden
Sevin İnsanı
Kırmaya zaman yok
Çayınız bardakta soğumadan
İçin çayınızı hayat geçiyor
Yaşamamak yüreklere zarar..
Her ayrılığın en güzel yanı tekrar buluşmayı özlemek onu gördüğünde atan kalbinin deliliğini yaşamak degilmidir...
HEM niye ayrılıyorlarmışki..Belkide burdan evlerine gidip uyuyacaklar
Oysaki ben iki aşığın ıslık çalarak bu güzelliği seyrettiklerini dökülen her yaprakta birbirlerine biraz daha sokularak köprü üzerinden suya yansıyan gölgelerine gülümsediklerini görüyorum....
Bendemi bir tuhaflık var acaba..=)
Şiir ve sunum bana sadece AŞK ve sevgiyi hissetmenin güzelliğini ve lütfunu hissettirdi....Siz belki hüzün içinde yazdınız ama ben duygulardaki güzelliği ve çoşkuyu gördüm..
Ya abicim neresinde hüzün var bu resmin...Şu renklerin ahengine canlılığına dinginliğine bakın..Neresinde hüzün var yeni bir yaşamın ip uçlarını veriyor...
Koşmak çoşmak türküler söylemek sevinçle umut dolmak için yolladım bunu size...Siz hala hüzün diyorsunuz..
Tabiki aynı şey değil.... bence en çok çareler içindeki çaresizliği yaşamak yorar kahreder çaresiz bırakır insanı... Oysa çaresizliğe çare aramak bir umuttur bir heyecandır bir yaşama sebebidir...