Gəl, məni dost kimi dindir, danışdır.
Dost bilsin qıraqdan camaat bizi.
Mən deyim: dostumdur, sən de: tanışdır,
Hamıdan gizlədək sevdiyimizi.
Danışaq, gülüşək, gəzək yan-yana
Onda adımıza söz də deyilməz.
Gizli görüşümüz çıxsa meydana,
Deyək ki, dost dostla görüşə bilməz?
Yalandan bir oğlan şəkili gətir,
Heç kim bilməsin ki, sevgiliyik biz.
İstəsən arada qoluma da gir,
Burda pis nə var ki , dost deyilik biz?
Zəng elə danışaq dərsdən-filandan,
Anana denən ki, bir yoldaşımdı.
Qoy hamı "dost" bilsin bizi hər zaman,
Denən ki , heç mənim sevən yaşımdı...???
Bu yolla gizlədək gəl sevgimizi,
Camaat "dost" bilsin, anansa yoldaş...
"Dost"luğa bükərək həsrətimizi,
Bir azcıq sevinək gəl yavaş-yavaş.
"Dost"luqla böyüsün məhəbbətimiz,
Qoy daha olmasın həsrət, göz yaşı...
Gəl, əvvəl həyatda yoldaş olaq biz,
Sonrasa olarıq həyat yoldaşı...
AĞLAMA ÜRƏYİM
Bilməzdin əzablar çəkəcəksən sən,
Bilməzdin dirilib öləcəksən sən.
Ağlamaqdan Vallah tükənəcəysən,
Ağlama ürəyim ağlama daha.
Qoyma düşmənlərin baxıb gülsünlər,
Qoyma dərt sərini onlar bilsinlər.
İzin ver göz yaşın dostlar silsinlər,
Ağlama ürəyim ağlama daha.
Sən layiq deyilsən bu göz yaşına,
Sevdiyin daş saldı sənin başına.
Ağlamaq yaraşmır sənin yaşına,
Ağlama ürəyim ağlama daha.
Həyatdan ağrılar çox görmüsən sən,
Bilirəm o şəxsi çox sevmisən sən.
Onun yoxluğunda yaş tökmüsən sən,
Ağlama ürəyim ağlama daha.
Yoxsa peşmansanmı sən sevdiyinə,
Təkcə özün inan öz bildiyinə.
Ağlamaqdan qurtar get sevdiyinə,
Ağlama ürəyim ağlama daha.
Satlar tez ötdü dəyqələr bitdi,
Bu da bir taledi tez gəldi keçdi.
Göz yaşı faydasız ağlamaq gecdir,
Ağlama ürəyim ağlama daha
.
Yollara baxmaqdan gozum yorulub
Ozum yox, ureyim sene vurulub
Omur gun-saatdir vaxtla qurulub
Bir gun doneceksen olmayacagam
Gul kimi acilib sonsem de sensiz
Gunlerin, aylarin otusur mensiz
Urek baglansa da sene kemersiz
Bir gun doneceksen olmayacagam.
Ne cefa cekdirsen dozerem yene
Adinla sifreler bezerem yene
Gozle geleceyem demisdin mene
Bir gun doneceksen olmayacagam
Bas aca bilmedim hiyleden-tordan
Gor mene neyledi belali sevdan
Cixdin seferden, getdiyin yoldan
Bir gun doneceksen olmayacagam.
Bu gün senin üçün çox darıxdım... yanımda olmağını istedim..
Seninle olmağı en çox bu gün istedim...Bu gün en çox senin üçün darıxdım, evvelce yuxuda gördüm seni,
oyandığımda sen vardın ağlımda...Yanımdaydın sanki, seninle keçirecekdim bütün günümü...
Bu defe sevinc verdi hesretin mene...Bütün günü seninle idim sanki...
Günortaya doğru incitmeye başladı hesretin, gülüşün ağlıma geldi...
Sonra pencerenin önüne getdim, bir xeyli düşündüm...
Getdikce beynimi gemirmeye başladı hisslerimin qarmaqarışıqlığı ve çaresizliyim üreyimi bulandırdı..
.Özlemirdim artıq zeng vurmağını...Amma darıxırdım, yanımda yatmağını, doya-doya gözlerini
seyr etmeyi istedim...Amma ne edim ki, yoxdun yanımda...Bu gün her şeyi senle etmek istedim,
bir de olacaqmış kimi çoxlu xeyallar qurdum, onlarda xoşbext etmiş kimi olur amma
heqiqetle üzleşince keçir...Sonra da içimdeki yorğunluq, küskünlük...
Erköyünleye nifret eden men, bugün senin her dediyini etmek istedim...
Özüm üçün yaşayan men, bu gün senin üçün yaşamaq istedim...
Bu gün en çox senin üçün darıxdım men...Bütün verdişlerini, bir sözle, yerişini,
baxışını görmek istedim...Bir toxunuşunu, sesini
dinlemeyi istedim...Seninle birlikde olmağı en çox bugün istedim..
Heyat getdikce dibi görünmez quyulara atırdı meni... Bir zamanlar men hemişe gülerdim her zaman sevincli gezerdim ; indi qaramsar kelimesi bele az gelir meni tesvir etmeye... Menimde güvendiyim insanlar vardı menim de dostlarım vardı yada men ele gelirdi. Eslinde heç olmamışlar sanki... İndi nece sesiz çığlıqlardayamsa o zamanda susqun qarşı gelerdim...
Her kes heves ederdi mene ne gözel gülürmüşem deye... Kim bilirdi ki mende qopan fırtınaları?...
En pis zamanlarında yanında olmağa çalışardım insanların, sığınıLacaq qocaman bir limandım men ama deniz daLgaLandığında heçbir gemi yanaşmazdı mene... Öz özüme davam getirerdim fırtınalara, baxardım heç yanaşmadan keçib geden gemilerin ardından sessizce... Yene taxın sevimli insan maskalarınızı!... Men o maskaların altında yatan şeytan üzlerinizi görmeyecek qeder koram necede olsa... YaLanLarLa bezenmiş sevgi sözLeriyLe yaraLayın meni önce, sonra zeherLi bir ox kimi sapLayın çirkin sözLerinizi birce birce...
Vecimde deyil artıq ağrılar, yaraLar... Tecrübe qazandı ruhum sayenizde!!!
Ne qederde ümidli idim insanlardan... İnsanLarın saxta olduğuna inanmazdım. Şans vererdim her insana ayrım etmeden, nece ki ayrım etmeden meni incitdikleri kimi... Canımdan parça biLdim bir çoxunu, özümü sever kimi sevdim ama sevmek yetmirmiş. DostLar saxta, sevgiLer saxta, insanLar saxta oLmuş da bir men qalmışam bunları göre bilmeyen...
İndi sizden biri kimi oluram artıq. İçinizdeki kini gösterin mende öyrenmeliyem sizden biri kimi olmağı... Nifret duyğuların en üstünü olarmış artıq... Mense heç inanmazdım Ruhum can çekişir indi aydınlğa mechul qaranlıq yollarda... Durmadan qanayır yaralarım durmadan incidir meni... İmtina etmeyi öyrendim ilk sizden imtina edirem...
ARTIQ MELEK DEYİLEM...
Gedişleri seve bilmedim heç, seve bilmedim! Geden elece getse yaxşıda arxasında buraxdığı o boşluq ....Doldurulamayacaq qeder olunca sevemedim vedalara qorxdum...
Men eslinde o boşluğu seve bilmedim.... Seve bilmedim! En çoxda xarakteri qatı olan insanlarda gedişi sevmedim...
Çünki onlar ele gözel yerleşmişler ki, qelbime sonradan yerlerini heç ne doldura bilmedi...
Men boşluqları doldurmaqdan qorxdum... Yeri doldurulamayan insanlardan getmekden qorxdum ,sonraları bilinmir insanın qelbinde o böyük boşluqla yaşamanın ne qeder çetin olduğunu.
Ne çetin onların yerine kimseni alması, ve ne gözeldir yeri doldurala bilmeyen insan.. Sen gedince meselen metbex stolundakı masan her zaman boş qaldı... Eslinde qehvenin deyilde senin söhbetlerinin ne qeder xoş olduğunu ferq etdim... Men qelbini qırmadım elece buraxmağa qerar verdim ...
Sen gelene qeder elece soyusun yerin istedim... Bilirem soyuq yere gelmeyi sevmezsen..
Sensizlikden darıxmaq istedim...
Xeyal etdim yene seni bütün hesretimle, hesretinle boğuşar tapdım özümü, xeyir olmur! Döze bilmirem derinden gelen ağrılarıma, ağrılarımın sebebini bilirem ama sustura bilmirem, içimden söke bilmirem...
Xeyalımda sen vardın yene , yuxusuz gecelerle dost olmuşam artıq, seni görerem deye uyutmurlar meni geceler, yuxularımda seni yaşaram deye, olmadı sadece hesretinin yıxıcı ağrılarını duyuram
Her saniyemi senle yaşadıqdan sonra, kimsee yer qalmadı mende, içimde, anımda,zamanımda,dostumda sen oldun,sevdiyimde, vazkeçilmezimde...unudamadığımda..
Her gülüşünü düşünende qelbimde yeni bir yara olur sanki, onsuzda yaralı paramparça, paramparça olduğu yetmediyi kimi her yaramı birazda yaralayıram, sen qanayırsan, yenede sevincliyem mende qalırsan üreyimde olursan...
Yalnız evde dolaşdım, sensizlikde senden bir iz aradım teselli olsun deye, qoxunu duydum sanki bir an..Sevdiyin,her zaman oturduğun yere baxdım..Mene gülümseyirsen..
Menede qalanlar var senden ve gözlerinden ve oxşamağa qıya bilmediyim saçlarından, topladım birer birer, kimse yoxken gösterirem , bezen bir damla olub axır yanaqlarımdan, bezen kelimeler olub axırlar qelemimden, bezende bir hiss olub incidirler qelbimi...
Olsun yenede baxıram xatirelere, mene seni verirler xeyal bele olsa. Haralardasan? İndi necesen? Ne hiss etdiyimi helede seni sevdiyimi görürsenmi ?....o yatdığın mezarından... Soruşmaq isterem ama bilmirem....Bax senden sonra sevmedim, seve bilmedim..
Dönülmez yollar aldı seni menden...Gözel gözlüm gözle meni!..
İstemediler xoşbext olmağızı...!
Ayırdılar bizi çox severken.
Layiq görmediler bizi bir-birimize. ..Halbuki layiq idim sene.layiq idin mene !
Heyatda ferqli bir sebebim, Nefesim, Bu heyatda ehtiyacım olan tek şey idin...!
Ele qerarlar qoydu ki heyat qarşımıza
'Ya O Ya da Biz demeli idik
'O' deye bilmedik, sile bilmedik bizi dünyaya getirib, böyüdenleri. ..Onları seçdik...
Amma onları seçdiyimiz anda heyatımızdan olduq
Azaldıq, 2 iken 1 Olduq!
Heç olduq...!
İndi seçdiklerimizle feda etdiyimiz bir ömürün ağrısını çekirik...
Bedbextsen sende bilirem, Senin de üreyin qanıyır
Gel her kesi her şeyi bi yana buraxaq gedek buralardan demek üçün cesaretim axtarıram özümde
Bir bilseler , başa düşseler sensizken heçliyimi, Bir görseler bu üreyimin parçalandığı..Qan revan halını.
Her Gözel Şeyin Sonu Var. deyibler
Ona inanmamışdım!
İnandırdılar..!
İnanmaq mecburiyyetinde buraxdılar meni..!