aslında ben öylesıne yapılan seylere acayıp kızıyorum .
okumadan cevaplamak gibi!
neyse konu budeil sizi anlamak sizinle aynı duyguları yasayan bırınden beklenecek birsey
tamda burda ben hatırlıyorum borda yazdıgım bir şiiri sonu şöyleydı
''yorulma sen küçük kız çünkü yol bitti''seni anlıyorum ve karanlık yanlızlıgında
düşündüğün her güzel anı ışığın olsun diyorum sarı menekşe ellerine sağlık..
ne güzelde söylüyorsun..
nekadar kolaymıs deilmi?
hayatın boyunca bırdaha yasayamayacagın bır aşkı kurban etmek...
vay be sımdı okudumya bu yazdıklarını!
kendımden nefret ettım....
ben sana hıcbırsey verememısım küçüğüm..
karbeyazım vefasızım yürek sızım...
anladım sımdı hiç olmamışsın sen...
ben sadece hayal görmüşüm düşmüş gercek...
üç noktayla biten bir aşkın tek bır bakışla başladıgını unutmuşum küçüğüm...
kalbını okşayan mutluluk sözlerini rüzgarına savurmusum ayrılıgın...
bilemeden kavuşmayı...
oysa tekbır kelıme yoktu saatlerce konuşsakta...
sen vardın ben vardım birde noktalar varmış anlamamışım...
ben seni bır çıcegin topragı yırtarak gökyüzüne kavuşması kadar çok sevdım....
büyüktü sevdam ama unutmuşsundur şimdi...
ama sen üzülme küçük kız sadece söyle...
ne istersen bu benım yok olmam bile olabilir...
aldım kabul ettim aşkımı hükümsüzdür.....................................................................................!!!!
simdi isyan var simdi yanlızlık keşkeleri çıkardım hayatımdan sinirleri alınmıs denek gibiyim ot gibi yasıyorum)çok güzel yazmıssın tesekkürler paylaşımiçin resimlerle birleştirmen ayrı bır anlam katmış saolasın
ben bunu okurken kare kare film şeridi gibi canlandırdım gözümde böyle bir dünyada kendimden utandım erkek olduğum için ne büyük hayaller çalınır düşlerde varsın herkes saklanacak bir hikaye olarak görsün kendi bir anlık zevkine ulaşamayacaği düşleri yokeden şerefsizlere sözüm haklısın lanet çok yetersiz kalır paylaşımın için tşklr ben ağlamayan ben dağildim buşiirde...
unutmak istedikçe içime işleyen
taa en başa dönüşüme sebep
o kapkara gözlerin..
anlamını çözemediğim bakışların beraberken
uzaklara dalıp gidişin sebepsiz diyorumya hani
anlamaya çalışmadım seni..
oysa ne çok mutluluk verırdi ellerini tutmak
sonra sıkıca sarıp seni nerden geldiğini
anlamadığın çiçeklerle gözlerindeki
mutluluğu görmek kadar sevdiğim ne olabilir
her gidişin azap rüzgarları gibi essede
gelişinle ilk günkü sıcaklığını hisseden kalbimin
bile bile gideceğini
aynı rüzgarda savrulup aynı daldan düşen
sapsarı yapraklar gibi ayrı yerlere düşüp
kavuşamamanın o hüzün gözyaşlarını
dökme diyorsunya
işte ben mevsimleri buyüzden sevmiyorum
çünkü ne rüzgar aynı olacak artık
nede biz aynı dalda iki yaprak
sanırım bu aşkta tıpkı diğerleri gibi
ulaşılmaz uzak ve imkansız olacak.....
insan kaybetmeyi göze alırken birşeyleri farkında olmadan kendinden ne çok şey yitirdiğini anlarya işte geç kalınmışlığın öyküsü ve özrün en anlamsız kaldığı an söyleyecek hiçbirşey bulamıyorum bu el öpülür...
vakit tamam seni terkediyorum
bütün alışkanlıklardan öteyee
parmak uçlarıma değen sıcaklığın
hoşçakal iki gözüm hoşçakal
hoşçakal iki gözüm hoşçakal...
buraya bunu yazmak geldı içimden umarım kızmazssın
ayrıca şiir harika fakat keşke biraz büyük yazsaydın kör olucam ya
tabi karar senin ben yinede okurum....
sensizlikmi dersin acaba..
yoksa her gidiş bukadar acıtırmı..
aşk oyunmu geliyor yoksa..
seven her kalbin bir numarası var,
yarışmalara tabi tutup,
kazananı mı arıyoruz buşekilde?
kaybolan sadece masumane bakışlarmı sanıyorsun?
kaybettiğinde..
ardına bakmadan giden her sevgili,
mutlu mu oluyor sonunda?
hayır hepsıne hayır çünkü,
oyunun kuralı yok aşkın kanunu olmadığı gibi.
şimdi anlıyorum güzel kız
sana aşkı yanlış anlatmışlar..
aşk: çook uzaklardada olsa sevdiğin,
kalbin her acıdığında,
gözlerin her daldığında uzaklara
telefonuna her çagrıda,
oymuşcasına çırpınışındır nafılee
aşk acıdır ayrılığın diğer adıdır
süslü kelimelere kanma küçüğüm,
çünkü aşk kavuşamamaktır....