bekleyişin o en acı o en soğuk halini yansıttığın resim harika peki ya şiir artık son nokta kendi duygularınız bölümüne bakarsan o resmi nasıl yazdığımı görebilirsin sana sadece zaman diyorum. mükemmelsim...
bugün yine sensizliğe açtım gözlerimi,
kahretsin yine hayalinle konustum,
uykulu gözlerle,
bir anlık heyecanla ismin dökülüverdi dudaklarımdan,
sıcaklığın vardı oysa hiç gitmeyen sıcaklığın,
hersey seninle güzeldiya gel gör şimdi?
sen gidince buralardan yagmurlar hiç durmadı
hep soğuk hep ayaz titreyen ellerim var şimdi
üşüyen yüreğim,
bilirsin biryerde fazla kalamam,
şimdi saatlerce oturup seyrettiğim ,
hayaller kurduğum manzarasızlıklarım var.
uçsuz bucaksız denize kızgınlıgım,
yürüyüp gidecekmişim gibi gelen,
her başladığımda daralıp biten yollarım var.
şimdi isyan var haykırış çaresiz gözlerle,
aşkta gurur olmaz yalvarışlar var,
birtek birtek sen yoksun küçüğüm
birtek sen istambulda.....
yoklugun kadar uzak bu dünya artık
geceler tek arkadaşım gündüzlere küsüm
artık hiç uyanmak istemediğim rüyalarım var
çıkıp dolaştıgım sokaklarda seyrettiğim yanlızlığım
istambul çok küçük aşkım sensiz
fısıltılı konuşmalarına kulak verdiğim
seninle oturup bir banka hayal kurmak yerine
martılarla konuştuğum üsküdar iskelesi
delimiyim hayır sadece yanlızlığıma ortak ettiğim
ve herşeye rağmen hayranlık duyduğum
istambul çok küçük aşkım sensiz
heryer herşey aynı ben hala gitmedim kız kulesine
sensiz bir anlamı olmayacak çünkü
belkide zamanı gelmiştir acı ve izdırap dolu
dayanılmaz acılarıma son verecek
bir veda mektubu yazmanın?
çünkü unutmak yazmıyor benim kitabımda
böyleydi sözümüz sen unutmuş olabilirsin
unutamıyorsam hala seviyorum demektir
işte sırf buyüzden karşılıksız bir aşka kurban ediyorum
bu değersiz ömrümü
sana tek bir şey söylemek istiyorum güzel kız
busınırlı zamanda son kez seninle nefes alıp
vermek istiyorum bugün gel istambula
çünkü yarın cok geç olacak yarın büyüdüğüm
seni tanıdığım topraklara gel
bulut olup yağarsın toprağımın üstüne
isyanını yarın dile getirirsin bitanem
sensiz bu dünyadan nefret ediyorum diye
milyonlarca kez söyle sen artık fakat
zaman geçmiş giden gitmiş olacak.....
hepinize çok teşekkür ederim, beni kucaklayan adına yanlızlık denen karanlıkta zayıfta olsa sürekli yanan ışığınızla yanlızlığımı paylaştığınız için saolun dostlarım artık biliyorumki hiç yanlız hissetmeyeceğim kendimi....
bende ancak bukadar anlatabilirdim fakat bizler kayıplarımızın oldugunu dusundugumuz biten ilişkilerimizde kazançlarımızın daha fazla olduğunu anlamış kişiler olarak mutlulugu hakkettik sizcede öyle deilmi ?kendimden örnek vereyim önceden de şiir yazıyordum ama bukadar anlamlı ve herkesin içinde kendinden birşeyler buldugu şiirler olmuyordu acep biz filozofmu olduk şimdi?
kendi üzüntülerimle basbasa oldugumu sanarak yanılmışım özür dilerim size ve yasadıklarınıza saygı duyuyorum arkadasım fakat hayat herseye rağmen yasamaya değer deilmi?tesellisi zor hele birde sarkılara takıldımı insan ooof ooof...
begendiğine sevindim duygulanman normal biten her büyük aşk anlatıldıgında herkesi duygulandırır bırde benı düşünsene ben hergün aynı acıyı yaşamaya mahkumum.....
kayıp gıderken sen usulca herseyınle.
kalbımın o en güzel yerinden.
geriye son kez dönüpte
gözlerin gözlerime takılı
veda edemeyip sonra görüşürüz deyişin
aklımda hala...
şimdi uzaklardan geciyor
bahara her daim aşık deli yüregim
aşkı beceremedim çiçegim
biten her gün için and olsunki
degersiz aşkını kalbimden silecegim
fakat sana son bir sözüm var
söylemiştim inanmamıştın
gör işte en çok ben sevdim
şimdi sen al eline kalemi
yazmaya başla bu aşkın snaryosunu
başlıgı benden olsun aşkımız ölümsüzdür
bana karsı yaptıgın her hataya bır not verır gıbı
yaz işte rahat ol duyamaz kimse cilveli sesini
sonra ünlü matematikçiler gibi ölçüp tartıp eşitliği
edebiyatın fevkalade kelimelerini kullanarak
dök içindeki savaşmak arzusuyla kabarıp taşan
nefretimi bir soğuk rüzgar salınarak dolanınca beline
neşeli bir yaz akşamında açıp gözlerini uzak ufukların
yalancı güzelliğine aldanmışlıktan.
oturup en güzel manzarası olan pencerenın kenarına
yakalayıp cıgaranın en son demınde kendi iç savaşının
zaferini gene kendisiyle paylasan sarhoşlugunu
dikip gözlerini paylaşımlarla anıları yad eden eski resimlere
kalbin yanımda oldugundan daha heyecanla atmaya baslayacak
usulca yanaklarını ıslatarak dökülecek
geç kalmış pişmanlık gözyaşların
belkıde uçarcasına koşarak demir alıp benım sehrıme
sadece bir an içinde olsa görmek için aradıgında
ne acılara gögüs gerip hala dimdik ayakta duran
dünyanın asırlardır hep gereksız yere dönen afilli çarkına
çomak sokmuş en cani halimle uzanıp bır sans alip
o kömür karası gözlerinden gece ayazı kadar soguk
yanlızlıgı koyup avuclarına sıgınıp rüzgarın kor sıcaklarda
beklenen serin meltemine sen ey adına sarkılar yazdıgım
ben bu dünyaya senin için bunca zaman anlayış gösterdim
ölüm soguktur sevmez zamansız ziyaretleri
tıpkı benim beklemeyi sevmediğim gibi
fakat yorma sen kafanı çünkü yol bitti...........
m.aktürk
sanırım bayagı ugraşmışsınız emegınıze saglık sorunun sadece kalemınızde olması sızın ilerde daha güzel resımlerle karsımızda olacagınızın bır mujdesı sanırım paylaşım için tşk...