Günümüzde malesefki ikili ilişkilerde artık eskisi gibi değil
birbirini tamamen tanımayan insanlar,hemen evlenip sonu hüsran ile bitebiliyor
görücü usülüde bu kategoriye giriyor benim için
sonu hüsran ile bitmeyenlerde var
ama aile baskısına dayanamayıp bu şekilde evlenmeye karar verildiğinde sonuçlar ortada
Ben halen bekarım,evlenmeyi düşünüyorum
ve kız arkadaşım türk değil,artık bi usül kaide uygulamaya gerek yok
bırakalım herkez sevgisini doya doya yaşasın
Ve doğru kişiyi kendileri karar versinler
2. Virgül (,)
a. Eş görevdeki sözcükleri, sözcük öbeklerini birbirinden ayırmak için kullanılır. Başka bir deyişle iki ya da ikiden çok olan özne, nesne, tümleç ve yüklem arasına virgül konur:
O, sert yapılı, genişomuzlu bir adamdı. Kemikli yüzünün ortasında, sivri, uzun ve saldırıcı bir burnu vardı.
(Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
b. Uzun cümlelerde ve öznenin vurgulu bir biçimde belirtilmesi istendiğinde,
özneden sonra konur:
Türkçenin ses yansımaları, daha çok Rus Türkologlarınca ilgi görmüştür.
(Hamza Zülfikar)
c. Sıralı cümleleri ayırmak için kullanılır:
Yüzünü yıkadı, giysilerini değiştirdi, kahvaltı etti, sokağa çıktı.
Cümle içinde geçen ve, veya, ya da, yahut gibi bağlaçlardan önce de sonra da virgül kullanılmaz:
O ve sen gelmeliydiniz ya da haber göndermeliydiniz.
d Seslenmelerden sonra konur:
Kabahat, ey bu satırları heyecanla okuyacak arkadaş, senindir.
(Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
e. Ara söz ve ara cümleleri ayırmak için kullanılır:
Gece Bekçisi'ndeki tipler, özellikle de Max ve Lucia, Fromm'un genel plandaki çözümlemesinde, gerçekten sado-mazohist bir karakter yapısı gösterirler.
(Hilmi Yavuz)
f. Tırnak içine alınmamış aktarma cümlelerin sonunda tırnak işareti yerine konur:
Yarın gidiyorum, dedi.
g. Birleşik cümlelerde gibi, hâlde, için, rağmen, bile, değil, sonra türündeki sözcüklerle sonuçlanan cümleciklerin bu sözcüklerinden sonra konur:
O adam da dülger balığı alabilmek, bu balığı hak edebilmek için, elinden geleni yapıyordu.
(Sait Faik Abasıyanık)
Anlamı güçlendirmek için aynı sözcüğün yinelenmesiyle ortaya çıkan ikileme-
lerin arasına virgül konmaz: koşa koşa
ğ. Yazışmalarda, başvurulan makamın adından sonra kullanılır:
Anadolu Üniversitesi Rektörlüğüne, Eskişehir Valiliğine,
h. Kesirli sayıların yazılışında, kesirleri ayırmak için konur:
18,57 (on sekiz tam, yüzde elli yedi)
i. Cümle başlarında kullanılan evet, hayır, yok, peki, pekâlâ, hayhay, baş üstüne, tamam, öyle, elbette, haydi gibi sözcüklerden sonra konur:
Haydi, git; halkın içine karış; artık sen benim malım değilsin!
(Horatius)
ı. Bir sözcüğün kendisinden sonraki sözcükle yapı bakımından bir bağlantısı
olmadığını göstermek için de kullanılır:
Yaşlı müdür, yardımcısı Ayşe'ye döndü.
Tamlamalarda, tamlamayı oluşturan sözcüklerin arasına virgül konmaz: Ali'nin
kitabı
1. Nokta (.)
Nokta, en çok kullandığımız noktalama işaretidir. Kullanıldığı başlıca yerler aşağıda belirtilmiştir.
a. Tamamlanmış cümlelerin sonuna konur:
Yaban'da Karaosmanoğlu'nun amacı, doğrudan doğruya Millî Mücadele gerçeğini yansıtmak değildir. Yaban, o günlerin geri ve bakımsız bir köyünün hastalıklarını teşhir etmektedir.
(Aytekin Yakar)
Yazıda, sonuna nokta konmamış bir söz bitmiş sayılmaz. Anlatımdaki yargının
bildirdiği anlama göre cümlenin sonuç işareti nokta yerine soru ya da ünlem işareti olabilir.
b. Bir cümlenin sonunda ayraç içinde açıklama verilmişse, bu durumda nokta
kapama ayracından sonra konur:
Çocukların ilk söylediği sözcükler, pek çok dil bilginini ilgilendirmiştir.
c. Kısaltmalardan sonra nokta konur: Dr.(doktor), Prof.(profesör),Fr.(Fransızca), Cad.(cadde), S.(sayı), s.(sayfa), vb.(ve bunun gibi).
Ancak, büyük harflerle yapılmışkısaltmalarda nokta kullanılmaz: TBMM (Tür-
kiye Büyük Millet Meclisi), MEB (Millî Eğitim Bakanlığı), DSİ(Devlet Su İşleri).
d. Sıra gösteren sayılardan sonra konur:
1. (birinci), 100. (yüzüncü).
Sıra gösteren sayının yanına noktadan sonra -inci eki getirilmez. Çünkü burada,
nokta zaten bu görevde kullanılmaktadır.
e. Madde numaraları ya da harflerinden sonra kullanılır:
1., a.
f. Belli bir günü gösteren tarihlerin yazımında gün, ay, yıl sayılarını birbirin-
den ayırır:
24.6.1998
Ancak, ay adları yazı ile yazılırsa, bu durumda nokta konmaz: 24 Haziran 1998
g. Saat gösteren sayılarda zaman birimleri arasında kullanılır: 14.30
ğ. Sayılarda basamaklar arasına konur: 137.900.203
İstenirse, nokta konmayıp, onun yerine boşluk bırakılabilir: 137 900 203