Bir kere daha yerle bir ettin herseyi,
Bir kere daha yaraladin.
Yillardir emek emek buyutulen ne varsa,
Hic acimadan bir kere daha yok ettin.
Sakin ben ne yaptim deme!
Daha ne yapacaksin,
Sustun...
Gidiyorum.
Severken gurursuzdum,
ama giderken onurluyum.
Son kez bak yuzume,
Cunku,
Birdaha golgemi bile dusurmeyecegim
Gunesinin vurdugu hicbir yere...
Herhangi bir geminin limandan ayrılmasına bile ağlar oldum
Sonra akşamların gelişi gündüzlerin vedası üzdü beni
Sayende yaşadığıma bile efkarlanıyorum
Artık gerisini sen düşün
Sebepsiz hüzünlerdir benim kirpiklerim
İster istemez öpüp kaçarlar beni
Hiçbir şey olamamış gibi
Nasıl bir selama mutlu oluyorsam
Sensizliğimde bir yağmur damlası bazen kahrediyor beni
Çok genç öleceğim belki
Belkide yaşayanlar kendi nefeslerine bile inanamayacaklar öldüğümde
Elbette her veda gibi hüzünle uğurlanacağım
Kimileri üzülecek kimilerinden fazla
Az yaşadı diyecekler arkamdan az yaşadı
Ama çok sevmişti...
Artık uzak bir yerde nefes alıp veriyorsun
Hiç bir şeyin hatırı yokmuş gibi
Gülümsüyorsun sahte yüzlere
ve ben güveniyorum geri gelmeyişine
Ondan gülümsüyorum
Beklemiyorum artık seni
Senin gibsi gelmez demiştim
Senin gibisi gelmesin zaten
Bir kere fazladan öldüm
Bir kere daha istemiyorum
Ama sen
Beni düşündükçe
Unutamayacaksın biliyorum
Ve ben
Seni düşündükçe
Unutmaya başlıyorum.
Uzun zamandır yoksun.
Yoksunlu sabahlara uyanıyorum.
Aynı bildiğin gibi.
Yeni bir şey yok.
Eski bi şey de yok.
Sen gibi.
Bir ben kaldım.
O da ben miyim değil miyim belli değil artık.
Arta kalan ne ki?
Daha ne kadar özleyebilirim seni.
Şimdi yalvarsam geçmişime.
Bir gün daha yaşamak istesem misket oynadığım sokakta.
İlkokuldaki yerli malı haftasına katılsam?
Bana 3 beden küçük gelir çocukluğum.
Sende öyle sevgilim.
Boşluğunu dolduramaz kimse demiştim giderken.
Gelme.
Sana bol gelicek artık bu aşk!