ahhh çocukkkk
acı, buruk bir acı ki
iri iri kara gözlerinde
kök salmış derin bir sızı
onmaz bir sancı...
umutsuzluğun tel örgüsü
umutlarına çöreklenmiş
bileklerin;
yarına kelepçeli bu günden
ahh çocuk;
gözlerinde kamaşan pırıltıdan
utandım... kahroldum...
döndüm geçmişime, köklerime
savruldum...
acılarınla, zaten benden olan
zaten bizden olan acılarınla
yani acılarımla yoğruldum...
ahh çocukkk
gül yüzlü çocuk...
gül dikeni gürlüğünde
kirpik uçlarında asılı
her bir damlası küfürleşen
o inci taneleri
kahpe düzene,
seni, beni, bizi
ezene...
ahh çocukkkk
utandım göz pınarlarından sızan
o incecik sıska yaşlara
elinden alınmış oyuncakların
ve muğlak yarınların kadar
kahredici damlalarından
utandım, küçüldüm
yok oldum....
ah çocukkk
geceleri rüyana giren
ekmek kadar kutsal
ekmek kadar saf
ekmek kadar temiz
umudun olmak isterdim...
sana o ekmek yanında
zeytin kadar barışçıl
zeytin kadar her derde deva
zeytin gibi
koyu bir ÖZGÜRLÜK
vermek isterdim...
isterdim...
ahhh çocukkk.
yüreği ben gibi yaralı
bahtı ben gibi karalı çocukkk.
ne kadar aymaz,
ne kadar utanmaz
ve ne kadar
riyakarız değil mi..?
hep "vermek isterdim" den ibaret
kalıyor temennilerimiz
temenniden ibaret kalıyor
aslında altı boş
içi boşşşş
sözlerimiz...
ahh çocukkk
inan isterdim...
çoook ama çook şey
isterdim...
senin adına,
yani benim adıma
yani bizim adımıza
isterdim ki beyaz güvercinler uçsun
beyaz tülsü bulutların süslediği
umut dolu, umuda gebe
mavi bulutlarımızda...
kekik kokulu otlaklarımız
gümrah ırmaklarımız olsun isterdim
ve sen gibi, sen gibi onurlu
sen gibi mert
sen gibi insan olmak isterdim...
İNSANlarımız olsun isterdim...
isterdim çocuk...
ahhh be çocuk...
isterdim....
Ş.O.ALAGÖZ- ıssızada
10/01/2010- 05:02
sevgili hayalll, gül_yarasi, sylar, geceyeli ve ufuk arkadaşlar!
her biriniz içinizdeki kirlenmemiş, büyümemiş, bozulmamış çocuğu ne güzel konuşturmuşsunuz.
her birinizin güzel yüreklerine, güzel kelam ve kalemlerine, güzel dileklerine yürekten teşekkürler.
tebrik ediyorum her birinizin yazdıkları ayrı tatta, ayrı dünyalara götürüyor.
yüreğiniz, kaleminiz dert görmesin.
sevgili hayalll;
bir şey açıklamak durumundayım...
yıllardır radyo ve müzik dinlemekten uzak duruyorum. nedeni ise etkileniyor olmam... dağılıyorum...
ama senin bu sayfana girince eksik olma ama o yılları 1-2 saatte telafi ediyorsun...
şimdi:
bırak dağılmayı; d-a-r-m-a-d-a-ğ-ı-n-ı-ğ-ı-m...
Ara sıra buralardan kısa sürelerle uzak kalıyorum her geldiğimde sayfamı bu şekilde buluyorum muhteşem bir uyum bu.. birinin dediğini diğeriniz devam ettirme çabasında olmadan kimse kimsenin dediğini karalamadan onun gölgesinde içinden geçenleri yazıyorsunuz..aslını geçiyor aynı zamanda ona dair yazılanlar ..tek cümlem yetiyor bazen arkadaşlarımın muhteşen satırlarını burda görmeye...
Bu sayfanın sadece benim olmadığını gösteriyorsunuz yalnız bırakmıyorsunuz.. ne desem eksik ve anlamsız gelecek sanki ...iyi ki varsınız şurda.. iyi ki bulduk buralarda birbirimizi ..
Kocaman bir kız ölüm yazar çocuk saflığında..
Yazdıklarının bile eksik kaldığı düşüncesinde
Yazmak istemez bazen...
Geçmişten dürter biri kalk der ölüm yaz
Herkes yaşıyorken ben ölmüşüm..
Sen yaşıyorsan yazmalısın diye..
Kendimi taşıyamadığım omuzuma bir de çocukluğunu yükler
Yetmez der ölüm de yaz beni yaz kaç tane öldüyse hepsini yaz
Senin, onun, herkesin bir payı var benim taprağa erkenden girmeme
Herkes biraz katilim herkes biraz öldürdü beni ve daha nicelerini..
Bir de yazabilsem yazamıyorum da...
İçimdeki çocuk artık çığlık atmasın diye zorluyorum kalemi
Hadi yaz diyorum kendime ağlamasın o çocuk
Öldü bari ağlamasın diyorum..
O çocuk sessiz kalır diye çok korkuyorum
Yaşarken ağlamamıştır
Öldüğünde ağladığı kadar..
Ölüm yazıyorsak vardır bir sebebi
Bir çocuk bahardan kalma çocukluğuyla ölüm sokağında oyun oynuyorsa vardır bir sebebi
Güz ise giyindiği sararıp solmuşsa 'Beni yazdıkça ben varoluyorum' diyorsa...
Yazma sebebimiz öldürmemek içindir zaten ölenleri..
Ölüm diyorsak hala..
Ölmüşüzdür bir zamanlar...Yanıyorsa kalp dediğimiz öldrürülmüşüzdür birirleri tarafından
Gülümsüyor bana hayal dünyamın hayali cesedi..ve susma diyor..
Yalnız bir ağaç gibiyim çölün ortasında,
İçimdeki çocuk bahçesi çoktan yokolmuş,
Ve çocuklar çölde saklambaç oynuyorlar tertemiz yürekleriyle,
Güneş bir bir yakıyor kırılgan saflıklarını,
Kum kaçıyor gözlerine, her yer karanlık,
Bir damla su, bir damla sevgi diye bağırıyorlar,
Sesleri çıkmıyor bu kum fırtınasının ortasında.
Geceyi bekliyor bir kurt,
Ve fısıltısıyla rüzgarın, dalgalanıyor bir tel saçı.
İçinde umutlar, yanıyor görmeyen gözleriyle.
Çocuk karanlığına saklanırken bu hayatın,
Belki görmek istemediklerini saklıyor kendinden.
Hala biraz daha saf ve hala biraz daha çocuk.
günler birbirine girmişti bu bilinmeyen zamanlarda
oysa bir umut peşindeydik hepimiz
günün birinde unutsakta birbirimizi o gün sonunda tekrar hatırlatıyordu bize hangi günde olduğumu
bizim günlerimiz isimlerden oluşsada Pazartesi,Salı ... diye gitmiyordu
bizim günlerimiz Mutluluk,Hayal,Sevgi,Özlem,bazen hiç gelmesini istemediğimiz gün ise Hüzün
işte bizim günlerimiz böyle geçiyordu
ama günler her zaman birbirine karışıyordu ama biz hangi günde olduğumuzu bildiğimiz halde umursamıyorduk bir sonraki gün bizim için güzel bir gün olacaktı
hüzün olsa bile o gün sonunda ...
yıllar böyle geçti gitti ama günler hep böyle devam etti taki sen gidene ve ben sensiz bu hayallerinle bir başıma kalana dek
o gün benim için günün adı Hayali Özlem günü oldu o günü hiç unutmuyorum Mutluluk gününde gittin sanki dönmemecesine
tüm günlere inat ben mutluyum dercesine ama bir gün hatırlayacağını varsayarak beklemeye aldım günleri
Hayali Özlem günü benim için her gün dü
her günün sonunda güneş battı hava karardı yollardaki ışıklar yandı ama senin odanın ışığı hiç yanmadı ...
Unuttun mu geceydi
Üstelik kapkara
yıldızlar bile kara rengi seçmişti...
Ağlamıyordum belki
Ama ağlıyordu içim..
Gecenin içinden bir el uzandı
bembeyazdı, sanki yüreği elindeydi
avucunda sözcükler vardı...
Tuttum elinden
Şiir bulaştı elime..
Şiir gibi kokuyordu...
Şiiri elime verdi...
Dedi ki : Gülümse.. ...hayalll
..... musaaden olmaksizin yazdim hayalim, senin renginle beraber..
Ustelik biraz daha haddimi asacagim, buyuk bir zevkle hem de... Ilk 3 paragrafin sahiplerini biliyorsun. Sonuncusu da benden olsun..
Yüreğim diyorum sana Öylesin çünkü
En yakınımda benden ileri
Benden daha var olan
çarpmaktan çabalamaktan bıkmayan
bir o var 'var' diyebileceğim
Bu yüzden Yüreğim diyorum sana
Canlısın içimde çünkü .....
Yüreğim diyorum sana
Senin için çarpıyor çünkü
Anlatamadığım dan mı yanar
Ve hiç durmadan kanar
Kimse almayacak alamayacak
Ne bendeki seni ne yüreğimdeki yerini
Suskun olduğum zamanlarda bile
Güneş olup doğuyorsun günüme
Yaşıyorum tüm an'ları gönlümce
Yüreğimdesin en derin yerinde
Bilsen de bilmesen de
Yüreğim diyorum sana. .....
Yüregim diyorum sana
Suskunlugumun son nefesinde birakma,
Yüregimdeki sessiz heceleri
Kanar bu can yüregim erir yavas yavas
Umutlarimin sancisi artar lal olur yüregim ( lal olur dilim )
Hüznüm karisir sessiz cigliklarimin ugultusuna
Yikilirim acilar duragina sonum olur
Bitip tükenirim suskun yüregimin solgun bakislarinda.. .....
Yuregim diyorum sana.
Simdiye kadar hep derinime akmis gozyaslarimla,
Sel olmus, aksak yanlarimla.
Sen de kat bir damlani, bir parcani sessiz sularima.
Bil ki, taa uzaklara deryalara goturecek ve bekleyecek,
Tek bir yurek olacak kadar derman var dizlerimde.
Yuregim diyorum sana,
Cunku icim hala gunes, hala gokyuzu, hala gokkusagi.
Butun yollarina guller serecek, onune ayin savkini tutacak.
Yuregim diyorum sana.
Yuregimin tek sesi siirlerimi yakip koz edecek,
Icimdeki sair cocugun cesedine tekme atacak..
Bak acildi yer iste sana, gel al yerini
Yuregim diyorum sana.. Anla... ....geceyeli
Vakit gulumsemenin vaktidir. Tum samimiyetiyle, tum candanligiyle, tum cocuksuluguyla... Vakit siir vaktidir.
dalgaci döktürmüşsün yine (: yüreğine sağlık.. sayfama arada uğradığın için de teşekkür ederim..
Buralardayız be deniz dalgası ..yine buralardayız işte..
Geceyeli canım sen ne yapmışsın öyle hiç ama hiç beklemiyordum hatta ben onu düz cümleler halinde yazmıştım sonra değiştirdim de böyle oldu.. rengimde pek yakışmış ellerine sağlık
diğer yazdıklarına ne diyeyim şimdi sana o yazdığımı göndermemiştim bile çok şaşırdım devamını okuyunca anladım kimin gönderdiğini sağolsun çok beğenip devam ettirmişti ..
ve sen...
Güzellik kattın.. can verdin..
Sağol yüreği güzel arkadaşım...
zaman susmak zamanı ne yazıkki ,içindeki şiirleri büyütmek vaktidir...
onlar çok ufak büyümeleri lazım...
evet gülümse zamanıdır şimdi...
güne gece demenin her an zamanı zaten..
Sesim uçurum boyu susar
Kimseye demez cinayet sebebini
Bir katildir ayaklarım
Bir zavallıdır zorla kenarına itildiği için hayatın..
(Ey yokluğunu varlığın kaosunda kaybeden ben !)
Düşme senden yoksun kentlerin bilinmeyen hayatına
Akışına kurban verme zamanlarını
Kaya ol deniz kenarında
Yalnız kalmaktan korkma !
Denizin değdiği bir gölgen var..
Sen kocaman bir kayasın
Gölgen senden de kocaman..
Sen düşen olma yeter ki...
Bırak zaman düşsün duvarlardan
Senle olmayan her nesne düşsün toprak altına
Bakan sen ol ufuklara...
Kapatma hemen umutlarını
Kör sanarlar seni...
Gören sen ol..
Gör..
Gör..!!
Güneşin evini...
Misafir etme dergahına sana var iken yok diyeni..
Ağlayan ol...
Sen ol yitirmeyen insanlığını
Bırak gülen onlar olsun..
Ağlayan sen ol..
Gerçek ol yeter ki
Gerçek...
Yürek ol...
Sevdaları sarıp kanayan...
Kana! en derinden..
Düş yüreğine..
Düş kendine..
Ama düşme uçurumdan...
Bedeninden ruhunu ipil ipil çeken acıdan kaçma...
Yalnız ol ..
İnsan olmanın gereği ol..
Acı gül.. acı yaşa.. acı bak
Ama kendine acıma
Kendini acıttırma
İnsan ol..
Düşen olma uçurumdan..
Kaçan olma...
Yürü yollar boyu..
Yaşa zamanların gittiği yere değin...
Ama düşme yolların boş mânasına
Sevdayı yoldaş acıyı katık et yüreğine..
Düşme yolların anlamsızlığına
Düşme seni yok sayan uçurumun dibine..
Varlığın ile..
Kendin ile..
Diren!
diren..!
Dibin Notu:
Bir ırmak ol yada..
Sende yüzünü bulsun Seyduna..
Ş...
Mükemmel satırlar okudum yine..
Ne diyeceğimi bilemiyorum..
Güzel yüreğin dert görmesin.. Hoş hüzünlere uğrasın ama..
Uğrasın da dökülsün yine bu güzel dizeler ordan...
"Acı gül.. acı yaşa.. acı bak
Ama kendine acıma
Kendini acıttırma
İnsan ol."
Ne çok şey barındırıyor bu kelimeler..
Yüreğime ses oldular..
Bunun için ayrıca teşekkürler..
Umudum çoğaldı okurken... İçim ferahladı. Öylesi güzel yazmışsın.
Bir anlık umudu olmayana dar gelir şu küçük dünya... Umut olmak basit olsa da bir uçurumun kıyısından düşecek kadar basitleşmez asla.
Yüreğine sağlık Hayalll. Şımarıklığımı paylaşabilirim.
Okuyan yüreğin güzelliği daha değerlidir yazdıklarımdan..
O ki sesini bulmuş yazdıklarımda.. daha ne istesin şiirim..
Teşekkürler Şayeste beğenmen mutlu etti hüznümü ..
Ve sen Ayla...
Mananın özüne dokunan tek cümlen yetiyor.. sen şiirden bir parça gibisin..
umuttan bir parça..
Umudu bilensin.. hissettirdiğini yazmana çok memnun oldum ayrıca beğenmene de..
Yüreğine sağlık..
Bu yarım yamalak ses intiharın ezgisi...
Düş yüreğine bir kıvılcım bir hayalll...
Ölmekmi kalır geriye veya ondan korkmakmı...
Bunca yaşarken her anında yokoluşlarının...
Küçük sevdalara sığdıramadığın bu koca yürek...
Her defasında yelkovan gibi aklında bir anın...
Kahredip geçerken akşamın sefasından...
Kirlenmemiş bir dirhem arar her defasında...
Kan içip çorak çöllere ıslıklar yazılır buram buram...
Ölümün adı bile geçmez fosilleşirsin...
Her an her kıvılcım bir adım daha yaklaştırırken seni...
Ölüm gerçek yarin olur kavuşmak için şaşırırsın...
Kop ve git gidebildiğince topraklarına...
Her karışında kanın vardır birkaç damla...
Hayallerinden kaçmak isterken her defasında...
Karmakarışık düşünceler silinir kafanda...
Ölmek için hazırsındır, çünkü yaşamaya geç kalmışsındır...
Ne kadar umudu varsa sana ait sırra kadem basmış...
Gider kendinde ararsın başka bir sevgiliyi...
Gitmenin bir sonu yokmuş gibidir...
Her defasında sevgili değildir geride kalan...
Arada bir kendinide geride bırakırsın ...
Ve her terkedilişinde ölüm bırakılır ıslak mısralarda...
Sana seni anlatamaz kimse...
Kanarsın damla damla, satır satır her cümleye...
İçinde açmayası çiçekler....
Git hadi umuduna sarıl gerçekliğinden koptuğun bu rüyanın...
Sana son kez sen olma şansı veriyorum ey hayat...
Hadi it beni herhangi bir uçurumun kenarından ölümümün kucağına...
Hadi al beni sevgilim ölüm...
ufuk (Bu şiiri burada yazdım ama kendi sayfamada eklicem müsadenizle)
Ve insanı ancak bu kadar derine sokabilir bu bir kaç sözcük. Görsel yaşadığımız her anımızda iki kelime okumak önemli değil aslında, olması geken yerlerde olması gereken yükte mana yüklersen cümlelerine, aslında ölüm demesen bile o uçurumun son nefes olduğunu hissedebilir her insan... Harikasın hayalll büyümek gelişmek sana yakışıyor...
Son zamanlarda "Insan" sIfatini kendilerine yaki$tiramadigim okadar cok ki$i cogaLdi ki, insan oldugum icin kendimden igrenmeye ba$ladigim bu zamanlarda $iir'inle kendimi daha iyi hissettim inan bana...
Birakalim aglayan biz olalim ama dedigin gibi gercek olalim, insan olalim/insan olmayi surdurebilelim... onemli olan bu...
Parlakligi sönse bile o isik sacan günesin...
Biliyormusun hic üsümüyorum...
Cekmiyorum hayalimin perdelerini...
Prangasiz cünkü özgür düslerim...
Yaptigim tüm yasaklari parlayan yildizlara doluyorum..
İsledigim tüm günahlara af...
Hayal manzarali bir gül bahcesi seciyorum...
Özgürlük adasinin en kuytusunda...
Ruhumu aci veren tüm yorgunlugumu
Sonsuz denizlere birakiyorum...
Yaslaniyorum tastan dayanagima...
Icime cekiyorum umudun tüm havasini...
Zerrelerime soluyorum...
Kuslarin vaveylalariyla(cigliklariyla)...
Yüzüme usul usul vuran dalgalarin esliginde..
Yasama dair tüm sirlarim...
Ve Leyl'in karanliginda kaliyor tüm günahlar...
Safligin en güzel haliyle tertemiz bir sayfa aciliyor...
Sabahin günesiyle umut saciyor...
Tipki bir yeni gelinin ellerine yakilan kina misali..
Umutlar kusatiyor yüregimi...
Düsen her damlada biraz daha islaniyorum....
Kendimce bir seyler karaladim iste...Ve sira senin dizelerinde....
Ağlayan ol...
Sen ol yitirmeyen insanlığını
Bırak gülen onlar olsun..
Ağlayan sen ol..
Gerçek ol yeter ki
Gerçek...
Etrafimizdakilerin her türlü cirkefligine ragmen...
Yüregimizde hic büyümeyen o cocugun masumiyetine koruyabilmek ne güzel...
Yapilan her türlü haksizliklara ragmen....
Tebessümü yüzümüze hediye vermek ne güzel...
Ne güzel ne güzel...
Bunlari basarabilen en güzel....
Yüregine saglik canim cok güzel bir siir okudum, insanin icine öylesine bir mutluluk veriyor ki sözlerin....
Ne güzel hayatin, insanlarin getirdiklerini dair öylece kalabilmek ne güzel...
Kötüye kötülükle karsilik vermemek ne güzel...
Ve en önemlisi herseye ragmen insan kalabilmek ne güzel....
Yüreginden öpüyorum....Sevgiyle kal...
Ufuk müsade ne demek.. çok mutlu oldum inan.. =)
Öylesine güzel bir şiir yazmışsın ki ne diyeceğimi bilmiyorum..
Sizinle öyle anlam kazanıyor ki ... çok şey öğreniyorum sayenizde..
yazılanlar bir anlık ama emin olun ki hissettirdikleri asla bir anlık değil...
Yazdıran yüreğine şiirine sağlık..
Elif'im kendini iyi hissetmene neden olduysa bu şiir sevindirir beni..
Ben de seni çok hemde.. insan kalmanın ne büyük bir değer olduğunu bildiğin için..
Yanımda olduğun için her zaman... hisseden yüreğine sağlık..
teşekkür ederim asii...
Allah Razı olsun CiceGim..
Leylim sen ne ettin.. Harika bir şey yazmışsın..
Çok beğendim şiirini.. benimkine yorumunu da..
eğer umudu biraz yansıtabilmişsem ve siz de bunu hissettiyseniz ne mutlu bana..
Ne güzel.. yazan yüreklerin susmaması.. yazarken hissetmesi ne güzel..
Şiirlerde olmak ne güzel..
Güzel yüreğine selam olsun gece isimli..
Bu kadar şımartmayın şiiri kendini bir şey sanır sonra =)
Yalniz ol..
insan olmanin geregi ol..
Aci gül..aci yasa..aci bak..
Ama kendine acima
Kendini acittirma
insan ol...
Yasam sessiz bir firtinaya yakalanmis ti,
yalnizca sen vardin..
Gözlerinde ki masumiyet,
dilinde ki ezgiyle,
karanliklara selam vermenle..
sakladiklarim vardi cocuk,
ölümün rengini almis bu topraklar da..
Gamzelere müebbet verildigi bu topraklar da..
Ha; birde alaca cökmüsse,
ay/im kör,
yildiz/im sagir,
aksam/im ihanet eder bana..
Hickiriksiz mavi gözlerinle,
elvedalardan uzak,
dokundun ölümün soguk tenine..
ihanet etmedin cocuk yüreklerin,
mavi umutlarina..
gözlerin öyle masum,
öyle isik saciyordu ki,
azraili ni kacirticak kadar..
Büyüdükce cocuk kalalim hayalim...
Hayalim cok duygulandirdi dizelerin beni, biz büyüdükce cocuk umutlarini gömdük, masumiyetine aciyi yazdik,
kahkahalarina damlalari bahsettik,
yüzlesmeye korkar olduk isik sacan gözleriyle...
off bilmiyorum, suclu kim..?
Kalem susuyor hayel, biz coktan suskulara mahkum edildik...