Değerli arkadaşım KALEM ELİNİZDEN DÜŞSEDE ki dilerim hiç düşmesin;Kudretin özenerek bezediği içinizin güzelliği yüzünüzde gayri ihtiyari yazılmış ama okunmaya doyulmayan ve hiç bitmesin istenen bir şiir gibi duracaktır...Ömrünüz uzun;şiirleriniz daim;anlaşılabildiğinizi hissettiğiniz dostlarınız ve sevenlerinizle olun bir ömür inşallah...
ben teşekkür ederim kardeşim. evet seni bu halde tanıdık, sevdik, benimsedik. seni sen yapan duyarlılıklarından kopma ve kopamazsın da zaten. su gibi ömrün olsun.
Ozan kardeşime de hem katılıyor hem teşekkür ediyorum.
Umutlar Bilmem Kac bahar ötede kaldilar..
Belkide yazilan bestelerin nakarat aralarinda..
Simdi zilgitlar yankilaniyor o titrek yürekte..
Zilgitlarin sol yana degmesiyle..
Bas basa iki yarali ses kaliyor kuytuda..
biri yürek sesi..
biri ruh sesi...
Gül_yarasi
Hayalim ilk okudugumda, da sana sunu söylemistim..
okudugum su dizelerde derinlerde sakli beni o kadar buldum,ki..
Gecenin o soguk karanliginda sicak bir meltemin ruhunu oksamasi misali,
dizelerinde benim ruhumu ve hüzümlerimi oksadi..
" Korkak geldi cesur ölüyor desinler "
Umutla Geldi, Bir güvercin misali umud tohumlari serpti,
özgürlükler adina desinler..
o güzel yüreginden öpüyorum canim benim
Gecedir bu sahneyi guzel kilan.
ya da, karanligi yaran bu isiklar.
hos gozukurler tan agarana dek.
o sensiz,
o kimsesiz,
o los isiklar,
benim aslinda.
senin duymadigin,
senin gormedigin pervaneler de benim
her gece yakilsin bana yine karanlik bir isik
her esen geceyeli benim
karanlikta acan tomurcuk benim
sahnede aglayan o cocuk benim
seyreden o cocuk ta benim
ama bu manzara hep eksik
sen yoksun.
isikci;
aydinlat biraz daha
yetmiyor.
sen yoksun yanimda.
Gülyarası evet demiştin kendinden çok şey bulduğunu.. yazıyorsam kendimi, seni ,onu, öleni, doğanı, çocuklarımızı... aha bu hayal mutlu olur anca güzel yüreğine bereket heval.. dîléte saxbe Cané...
Saklımdasın sağolasın.. yaw faté az evvel konuştuk senle demedin hiç (:
Geceyelim sensız bir gece kelimesinin bile anlamı yok.. vardı elbet önceleri geceye insafsızca yüklediğimiz kelimeler ama dedi ki bir yel;direnmek , umut ve biz...
gece daha çok seviyor artık beni, ona karanlıklar yüklemiyorum çünkü.. Hep yanındayım ben.. Sen de benim yanımdasın biliyorum.. buralarda olmadığım sıra yazmışsın ben de çok özlemiştim sizi ama telafi ettik sanırım bir daha ki özleme de gün doğdu ... Sağolsun o yüreğin..
Delirmis bir sair beni aliyor avuclarina...
Beni yaz diyorum, kendini yaziyor...
Icinde baska bir kimsesi varmiydi ki o sairin, avuclarinin icine aldigi sen den baska? Asik degilmiydi sana?
O deli dedigin sair. Gercekleri gorebilen sadece o degil miydi? Gercekleri sadece goren o ise, deli olan kim? O kendini yazarken gozbebeklerinin binlercesi buyuyen kim hayalll? Demedi mi sana avuclarima aldigim bu sey, benim aklim, benim hakkim, helalim, benim nikahlim? Off.
Ey deli sair, ey olu sair. Konusmasanda yetiyor bakislarin. Kolun yetismese de elin dokunuyor. Kozun yakmasa da dumanin boguyor. Tunemissin ocaklarin ustune kafasi heryere donen baykus bakisli sair. Mutlu ol emi deli sair, olu sair. Sende biliyorsun ki, delilerde olulerde yoktur bu dunyada cunku. Mutlu ol emi sair.
Su 2 satirin var ya.. Off. Bak bunu bizim bir gece vakti yine konusmamiz gerek. Anladiklarimizi bir anlatabilmemiz icin. Becerebilmemiz icin
Hayalim benim.. Iyi ki geldin cané.. Adimlarini takip ettim bugun senin, ne guzel siirler, yorumlar dokmussun herkesin ayak izlerine oylecene Ne sen ne de baskasi, eksik olmasin buralardan...
kim bilir o deli şair kendini yazarken neler düşünüyordu
seni avuçlarında tutarken seni yazmaması için ne sebepler üretiyordu
ama bilmiyorsun ki o deli şair kendini yazdığı kağıda senin ismini vermişti şiir e
kendini yazarken sana yazıyordu
bir başka çıldırmış şair beni yazıyor kendinden alıntılar yaparak
dur diyorum durmuyor peki ozaman yaz diyorum
dünyanın kahrını da yaz geceyeli esintilerinde bir hayal peşinde deniz dalgaları ile boğuşurken
hadi gel müjdeler ver bir kez olsun müjdeli bir haber ver
kayıp duygulardan haber ver aşk nasıl sevgi nasıl
geçen asırlarda ki aşklar nasıl dı
hayaller deki gibimiydi yoksa hayalleri bile kıskandıracak kadar güzelmiydi o aşklar
aşklar ı boşver bana kendinden bahset sen nasılsın biraz bahset bana neden sana deli şair diyorlar
şair cevap verir der ki benim deliliğim bu şiirler yüzünden dir karmaşık bir kaç cümleyi birleştirip şiir çıkarıyorum ortaya
ama ben bile inanmıyorum bunların şiir olduğuna
sen söyle der şair sen nasılsın diye
beni sen yazdın sen cevap ver nasılım ...
o deli şair ben olsaydım seni yazmadım yazamazdım hayal
...
aşklar ı boşver bana kendinden bahset sen nasılsın biraz bahset bana neden sana deli şair diyorlar
şair cevap verir der ki benim deliliğim bu şiirler yüzünden dir karmaşık bir kaç cümleyi birleştirip şiir çıkarıyorum ortaya
ama ben bile inanmıyorum bunların şiir olduğuna
sen söyle der şair sen nasılsın diye
beni sen yazdın sen cevap ver nasılım ...
Evet hayalll. Ver bakalim bunun cevabini.
Şair aşkı anlatırya durmadan, aslında şair aşkı anlatmaya çalışırken cümleler şiir tadını alır, kelimeler şairi anlatır. Oysa şair kendinden bahsetmezki, kelimeler hep oyun aynar şaire, şair ne yapsın kendini saklamaktan başka, birkaç sağlam duyguyu yüklediyse kelimelere ve kelimeler şiir olduysa suç şairinmi.
Öncelikle yazdıklarınız için teşekkür ederim arkadaşlar.. İki satır bile olsa yalnız bırakmadınız .. Güç verdiniz canıma..
Yazacak bir şey vardır hep, nedense her zaman dile gelmiyor..
Çok tuhaf bir insanın şiirini tanıyamaması kendi yazmamış sanması.. dedim ki hani şunu deliliğe vurayım, yazan da ben olmayayım... O yüzden delirmişti şair ve beni benim kelimelerimle avucuna almıştı... Mesudem ölüler ve deliler yaşamaz mı bu dünyada... Nedendir o zaman bu akıl yorgunluğu ya da hiçliği... Ölü değilim elbet elim toprak kokmuyor çünkü... Malum gidilecek en son yer arada bakarız ya ona .. neyse.. ölümden söz etmek olmaz şimdi (: aslında farklı görmüyorum yaşamdan... hatta şımarayım biraz ölüme saklı bir yaşamdır şu geçirdiğimiz zamanlar... birine duran saat diğerine hala bir oyun hazırlamakta... Kimimiz ölürken kimimiz kahkaha atmıyormuyuz şu zıtlığına hayran olduğum ne de güzel işler..hiç şaşmaz da... iyi ki söz etmeyecem demişim (:
Kelimelerin yetmediği bir yer var mıdır Ufuk ? Kanatmadan yaralayan, yaraladıkça yazdıran bir kalem ,bir söz, bir hayal varmıdır gerçekten ?
Bir dilimiz olsa neleri anlatacağız daha . Bin hayal bin şiir oluruz hem de anlamlı (:
dalgacii bak bu olmadı işte (: genelde ben sorardım bu sefer sen sordum hem de bir kaç tane hem de can alıcı kısmından üstelik geceyeli nin desteğiyle (:
Sanki benim yerime çok güzel bir cevabı sen vemişsin ... 'deliliğim bu şiirler yüzündendir'
Hani o şair avuçlarında ben can cekişirmişim ya işte o şair bir şiir yazmış içine nasılım'ı o belirlemiş o ne ise oymuşum .. ne yazdıysa benmişim...
Hepinize sonsuz teşekkürler...Çok mutlu ettiniz suskunluğumu bile..
Ayrıca Ufuk şu yukardaki cevabın çok güzel... anlat bizi işte hep böyle (:
Hep böyle yapıyorsun sen, hep ismini ispatlıyorsun bize. Benim yazdıklarıma kendimi sakladığımı iddia edip duruyordun, oku bir yazdıklarını seni anlatan bir HAYALLL var görmüyormusun. Seni seni görenlerden daha çok tanıyor buradaki bir çok insan ve hatta senden bile... Sen şiir yazmaya devam et deli şair. ve birileri bir delilik yapıp okusunlar.
Sizler kadar net değilim desem kızmaz umarım birileri (: ..bulanık sularda renk görmek sizinkisi.. Doğru diyorsun beni benden çok biliyorsunuz ... bu yüzden her fırsatta ne kadar şanslı olduğumu söylüyorum size... tek amacım sesime ses verecek birileri. yalnızlığa aşık olsam bile sizi yalnızlığa hapsetmiş gibiyim ondan bir parça gibisiniz her biriniz. Kalabalık bir yalnızlığın içinde ses yankılarını dinliyoruz kim kimin sesi demeden duyarken asla yabancısı olmadığımız ekolar ... Ve bu çok güzel.. (:
Kendine anlam veremiyorken
Henüz karanlıkken
Üstelik gelmemişse günlerce çağırdığın gece...
Ne yapmalı insan ?
Düşe mi kapılmalı bir daha hiç kalkmamacasına...
gömmeli mi seslerini
Ya elleri, ellerine düşen ekmek kırıntısı
Kuşlar nasiplenmesin mi yani...
Şuursuzca kan damlar geceye aşikar bir kızıllık ötesi
Nedir bu kıyamet
Bir karınca mı öldü...
Bir adam mı vurdu kendini
Çocuk uyandı mı hiç hayallerden
gökyüzünden gelen bu uçurtmalar
onun değilmiydi..
ardına bakmıştı bir kaç gülümsemişti yüreklerin en içine..
gitmişti sonra...
yalanmıydı bu gidişler..
O zaman havada asılı kalmış bu vedalar da neyin nesi
Bu kimin sesi...
Öylesine güzel ki..
Nedensiz vedalar öylesine sahipsiz ki
Ölüm gibi...
halden anlamayan kendime soruyorum nedenlerimi
kendini göremeyen gözlerimin içine bakıyorum...
Hiç cevap vermiyor yanıtsız kalmış dilim.. kendime...
Gülsem olmaz gül değildir hayat...
Ağlasam yalnızlığım ürker ıslaklığımdan...
Sussam...
Susasam kıyısındaki ırmağın damlasına...
Su s-alsam akışına..
Sus alsam çakıl taşının sessiz duruşundan...
Çalsam kendi şarkımı kendi sesime
Susar mı tüm lekeli benliğim temiz bir kaç harf uğruna...
Sus ar mı ....?
Ş....
Ay gibiydin geceye sessizce gelen
Üzerime yağardı esrarın...
Dua gibiydin istedikçe varolan hiç bıkılmayan
Yürektin sevgili kalp atışların sebebi denli önemli...
Soysuz kimsesiz şartsız isimsiz sana döndüm
Can ile...
Umud ile...
Senin yüzün bile yok hatıralarımda
Sen ki can olursun canıma ..
Uzanır elim tüm ağırlığıyla
Yer çekime inatla..
Boşlukta sallanır parmaklarım...
Dokunamak ister silüete
Ama yok hiç bir sihri
Bomboş bir şehir gibi hiç umut bahşetmeyen..
Kimdir o halde her gece yanıbaşımdaki bu hayalet
Sen değilsen kimin yüzüdür bu baktığım
Uğruna ışıkları boğmamın sebebi
Söyle neden bunca umut o halde...!
Sen yoksan bu nefesin sahibi kim
Geceden geceye geçen bu silik adam
Neden alıkoyar beni pencere önündeki gökkuşağından...
Senin uğruna değilse
Kime kurban veriyorum her gece bu parça pinçik zavallı ömrü
Ş..