hayalll - Hayalce

Son güncelleme: 05.06.2015 10:57
  • inSan gerCekten yOrumLari okuyunCa seviniyOr demi. Daha da cOk yazmak iStetiyOr inSana...
#29.10.2008 12:01 0 0 0
  • evet narçiçeği yazdıkların biyerlere ulaşıyor bu çok güzel bir duygu sende hep yaz :)
#29.10.2008 12:07 0 0 0
  • Benimkine "Yazmak" demek ne kadar dOgru oLur biLmiyorum, heLe ki sizinkiLer yaninda benimkiLer sadeCe "yazmaya caLi$mak" oLarak kaLir...
#29.10.2008 12:12 0 0 0
  • bazen bir bilmece olursun karmakarisik,sen bile senin cözemedigin bir benlik bilmecesi olursun,,,kaleminize saglik,yüreginiz susmamasi dileklerimle

    anlatabilirmiyim yoklugunu sensizligine, anlatabilirmiyim sensizligin acisini sussun diye cirpinan yüregime, dilim dönmüyor yoklugunu anlatmaya, sözcükler ilmek ilmek olup dügümleniyor bogazima, kelimeler yetersiz sözcükler yarama zehirler sariyor !!!
#29.10.2008 12:26 0 0 0
  • Varolmak her halimizle belli oluyorda yokluğu anlatacak kelimeler tükeniyor sanki...
    yüreğinize sağlık..

    narçiçeği est..pek farkımız yok sizle bende yazmaya çalışıyorum içten yazılıyor ki bunlar ve emin olduğum tek şey hissedilerek yazılıyorsa mutlaka bunu hissedecek birileri vardır...
    tşkler yorumların için...
#29.10.2008 15:01 0 0 0
  • -Ölüm yanı başımda-
    Bİr soğukluk var.İşte ölüm yanıbaşımda...Gözümü kapamakla gitmeyecek ve beni alacak.Bazen derler ya ölümden beter ayrılık diye .Ölümden daha kötü olamaz ayrılık.Ölüm dünyadan çekip gitmek demek...Ve bi daha hiç olamayacak olmak.Gidipte dönülmeyen tek yer ölümdür...Ama ayrılık bitmek değil hasret demek...İsim kayıtlarından silinmek demektir ölüm...Diriliğini gösteren herşeyin sona ermesi...
    Önce ağlanılacak tabi ki özlenecem...Ama sonra varsayımlar benim üzerime konuşulacak 'O olsaydı bunu derdi bunu yapardı' ama aslında yoksayılacam ve yokum...Gidenlerde olduğu gibi benim de adım silinecek akıllardan.Hatıra geldiğimde bir sohbette belki yanlış anlaşıldığım konular konuşulacak ve ben değiştiremeyecem.Onlar her şeyi gördükleri ve bildikleri gibi yorumlayacaklar.Ve ben savunma yapamayacam...
    Ben ölünce yaşlanmayacam mesela.Orta yaşımda yüzümün nasıl bişey olduğunu düşünemeyecekler veya yaşlılığımın...Resimlerde gülümseyen kız kalacam ve büyümeyecem yıllar beni etkilemeyecek...Ama aslında ne gülüşüm olacak ne de yüzüm...
    Ama bırakıp gitmek zor işte.Hayat benimdi ve şimdi onu bırakacam.Hayatım elimden kayıp gidecek ve ben tutamayacam.En çok üzüldüğüm konu anne olamayacam.Nasıl birşey olduğunu en merak ettiğim duygu...Bir meleğin sana anne demesi seni sevmesi sana sığınması...Ah annem seni bırakmak en zoru.Anne olsaydım keşke belki daha iyi anlardım seni...Ama keşkeler gereksiz ve artık çok geç...Benden sonra annemin bir kızı olmayacak...Kardeşlerimden ayrılmak ta çok zor elimden gelse onlar için ölmeyecem ama Ölüm yanıbaşımda...
    Ya arkadaşlarımı bırakmak...Benden onlara kalacak tek şey paylaştıklarımız olacak.Artık paylaşımlar arasında olmayacam.Benim bir payım olmayacak kahkahalar,gözyaşları son haberler,heyecanlar...Bunlar artık bensiz yaşanacak...
    Ya akrabalar...Onlardan ayrılmak...her düştüğümde yanımda olan...yine düşüyorum bakın yalnız mı kaldım şimdi...
    Ailemin içinden biri eksik olacak o benim işte.Herkesin göz bebeği iken Ölüm beni bulacak ve ayıracak onlardan...İşte onların iken toprağın olacam birden...
    Biraz daha zaman yok mu ???
    Kırdığım kalpleri tamir etmeden en azından tamir etmeye çalışmadan,anne olamadan söz verdiğim yerlere gitmeden,yazdığım yazıyı bitirmeden,sınavı kazanamadan,hayallerimi gerçekleştiremeden,daha yaşamadan aklımdan geçenleri...Ölüm kapımı çaldı ve ölüm şuan yanıbaşımda...
    Bana dair ne varsa kalacak burda yalnız gidecem hiç bilmediğim bir dünyaya tıpkı doğduğum an gibi olacak ölüm...
    Doğarken nasıl bir dünyaya geldiğimi bilmiyordum ölürken de bilmiyorum işte...
    Eşyalarım dağıtılacak önce sonra hatıralar.
    Ve yaşadığımı gösteren her şey yavaşça benden sonra ölecek...
    Artık bir kimliğim varlığım sesım... kendim olmayacağım...
    Ve işte son bulacam burda...
    Çünkü şu an ölüm yanıbaşımda...
#30.10.2008 14:05 0 0 0
  • 2 yıl önce yazmaya çalıştığım bi yazıydı...uzun zamandır bakmıyordum ve doğrusu paylaşmakta tereddut ettım umarım beğenırsınız:)
#30.10.2008 14:10 0 0 0
  • yüreqine saqlık..
#31.10.2008 00:06 0 0 0
  • off ya Yunus ajandamı bu yazı yüzünden saklıyodum senden hemen de okumuşsun

    sağol kardeşim..
#31.10.2008 03:35 0 0 0
  • Ölüm herzaman bize yakındır hayal.çoğu zaman göremeyiz,ama hep yanıbaşımızdadır.bir nefes kadar yakın,ve soğuk. ama ne zaman alır gider emanetini bizden bilinmez.çok güzel anlatmışsın.orda yazılan yaşayamicanı düşündüklerini yaşaman dileğiyle en önemliside anne olman dileğimle, teşekkürler...
#31.10.2008 11:08 0 0 0
  • yolunu yolumdan ayirip, beni ayriligin yoluna gönderdin.....
    Söylermisin ayrilik mi ölüm yoksa ölüm mü ayrilik ?
    Düsündünmü bir kez olsun arkanda kalani ?

    yürekten kopup gelen bu sözlere yorum yapmak beni asar,mükemmel bir paylasim,yüreginize saglik...
#31.10.2008 13:00 0 0 0
  • şair:''ölüm her aklına geldiğinde ah edip,vah edip inleme bu halinle tanrıyı incitmiş olacaksın;ecel kapıyı çaldığında her yeri telaşa verme,çünkü o geldiği zaman sen gitmiş olacaksın..'' demiş.. Bizde bize sunulan gibi yaşantımıza devam ediyoruz.Tebrik ederim güzel yazmışsınız.
#31.10.2008 21:32 0 0 0
  • 'Yalnız Adam'
    Yalnızdı...
    Söylediği her söz yalnızlıktandı...
    ve Yalındı...
    Hiç bir eki yoktu...Bir yerde bulunmuyor...bir yerden ayrılmıyordu...
    Ayrılacağı vedalaşacak hiç kimsesi hiç bir şeyi yoktu...
    Gençti...
    Hani derler başında kavak yelleri...Ama emekli olmuştu tüm hayalleri. Hayatla çok uğraşmıştı. Değmeyen her şeye tüm beklentilerini vermişti...
    Sevmişti...
    Sevilmemesi gereken her şeyi...Bir insanı...Bir kadını...Bir değmeyeni...
    Aşk elini sallayıp geçmişti yanından sadece bakmıştı o da...Giden her şey gibi izi kalmıştı...
    Yine yalnızdı...Onun ismi bu...
    İlkleri vardı hep ama sonu yoktu. Tüm ağlamalarına yine kendi şahit oluyordu ve bu yüzden onun adı 'Yalnızlık'tı...'Kimin peki bu dünya ben yalnızsam... benim değil...o halde kimin ben dışında herkesin mi??Sanki ruhum ölümlere sürgün... sanki ben kimseye ait değilim kimse de bana'
    Bir keder alırdı başını... Denize doğru yürürdü. Tıpkı hayatı gibi kıyısındaydı denizin...Kimseye bakmadan sadece denize odaklanmak, denize anlatmak yorgunluğunu ve yaşayamamışlıklarını...
    Bence diye başlayacak bir cümlesi yoktu... Kulağına hiç bir ses ulaşmıyordu, bu yüzden yorumsuzdu...Ama sağır değildi...
    Konuşmuyordu...Gözlerinin bakmaktan başka bir işe yaradığını düşünüyordu...ifadelerini sessiz yapardı ama dilsiz değildi...
    Belki de delinin biridir. Belki de aptallıktandır tüm bunlar...
    Onun adı 'Yalnızlık'tı. Bunu en çok o yakıştırıyordu kendine...
    Mümkünmüydü bu yaşananlar? Bu kadar olamazdı hayat. Dünya bu hal değildir diye düşünürdü..Evet mümkündü. Dünya onun tanıdığı bildiği düzen değildi. Artık her şey şüpheliydi gözünde...
    Denize anlatmıştı derdini. Deniz kucak açmıştı bu yalnız adama. Beden sularla boğuşurken yine sessiz kaldı...beden öldükçe ruhu özgürleşiyordu sanki..
    Ve sona geldiğinde hiç bir şey ifade etmiyordu...
    Yalnız geldiği yere yalnız veda ediyordu...
    Onun ölümü yalnızlıktandı.....

#01.11.2008 13:11 0 0 0
  • Sevgili Hayalll cigim,
    Bugun okudum yazilarini yine cok guzel olmus. Tebrik ederim. Olum yanibasimizda yine cok etkiledi beni. Okurken hep kendimi hissettim tum dizelerinde. Yuregine saglik...



    YASAMA DAIR
    Nedir yasam?
    Yasamak ne?

    Doganin icinde varolan
    Varolusun icinde insan
    Insanin icinde fakir bir can

    Bir an gelir ki
    dusunceler caresiz
    O an ki
    yurek olume yurur
    sessiz sessiz

    Bu ay niye buyuk bu gun
    Gorursun
    Cozemezsin
    Niye ulur bu mahallenin kopekleri
    Duyarsin
    Bir anlam veremezsin
    Ustune duser koca daglarin golgesi
    Fakirlik dersin
    Hoscakalin dersin
    Yasam dersin
    Benim icin bitti
#02.11.2008 19:49 0 0 0
  • Onun adı 'Yalnızlık'tı. Bunu en çok o yakıştırıyordu kendine..
    tebrik ediyorum anlatımınız çok güzell
#03.11.2008 21:55 0 0 0
  • Kirli bir çocuk yüzüyüm
    Sokakların rengini taşıyorum
    Verilen her bahşişin ardından göremediğim gözlerde kaybolmuş çocukluğum
    Ben sizin çocuğunuzum
    Her amca benim babam, her teyze benim annem
    Görmüyor musunuz? Sizin eserinizim ben
    Gurur duyuyor musunuz alkışlıyor musunuz birbirinizi kulakları sağır edercesine
    Yoksa bahşiş miydi verdiğiniz
    Uzanan elim şefkat isterdi
    Bir baksaydınız bana. Nasıl da kir pas yüzüm gözüm
    Kendi çocuklarınızı böyle görmeye dayanamıyorsunuz değil mi?
    Ben de sizin çocuğunuzum
    Ve utanın diye her köşede bir ben duruyor
    Vicdanlarınızın sesini neden kısıyorsunuz
    Nasıl geliyorsa içinizden öyle davranın
    Benden size zarar gelmez.
    Küçük bir sokak çocuğuyum sadece
    Aldanmayın gri halime
    Bembeyaz bir kalbim var
    Ama kirlendi yüzüm
    Şey Amca benim yüzüme baksaydınız keşke.
    Belki kendinizi görürdünüz
    Sadece paraya uzanmıyor elim. Bir tutun istiyorum
    Teyze yanınızdaki temiz çocuk sizin sanırım.
    Ne güzel elbiseleri var ayakkabıları çok yeni
    Bana yaklaştı diye korkmayın ne olur
    Bir zararım dokunmaz ona
    Kirliliğim geçmez ona
    Onun bir evi var çünkü yanında siz varsınız
    Benim ise; her yer evim her köşe başı yatağım
    Yanımda kimse yok. Çok kişi görür ama durup da bakanım yok
    Ben bir sokak çocuğuyum. Aldanmayın sokak gibi durduğuma hala bir çocuğum ben çok küçüğüm daha
    Ama giderek kayboluyor garip halim
    Duymamakta ısrar edecek misiniz???
    Ş.A
#05.11.2008 12:33 0 0 0
  • harika bir paylasim, okuyup ibret alinacak sözcüklerle nakislanmis,bu güzel paylasimi sunan yüreginize saglik,kutlarim sizi...

    Ayaz gecenin dondurucu sogugundan korunmak icin
    Sokak donmakta olan kusu alip evine götürdünmü
    Sokak cocuklarinin titreyen tenlerinde titredinmi
    Tatli bir tebessüm edip yanaklarini öptünmü
    Ellerini uzatip saclarini oksadinmi
    Kaldirimlarda yüzleri kirli
    Minicik elleri tuttunmu
    Huzur evine gittin mi
    Yalnizliga terk edilmis
    Nasir kokan elleri öptünmü
    Pazar yerlerinde gizlice utanarak
    Cürük sebze toplayanlara ellerini uzattin mi
    Gördün mü yüregimde ki göremediklerini
    Kac tane ask varmis sayabildin mi
    Ask iki kisilik degil sevgili
#05.11.2008 13:15 0 0 0
  • çok tşk ederim siznkı çok güzel olmuş yureğinize sağlık..
    ben susup bi muddet gelmeyeceğinizi sandım sizi tekrar görmek güzel
#05.11.2008 13:18 0 0 0
  • ben tesekkür ederim, güzel olan böylesine degerli paylasim yapan sizin yüreginiz,,

    sadece sustum ve sizlerin yazdiklarini okuyup onlarla yetinecegim,kalemim bir daha olur mu ? belkide hic olmayacak !!!

    paylasimlarinizin devamini dilerim..
#05.11.2008 13:28 0 0 0