bir bahar akşamında ılık esen rüzgar huzuruydu varlığın
kuşlarımın özgürce uçmalarıydı gökyüzünde
sabahlara umutla bakan gözlerim oluyordun
yaşam sevinciydin bi çare yüreğimde
adın düşmüyordu şimdi susan dilimden
kelimelermi daha bi anlamlıydı
yoksa varlığınmıydı konuşmama sebep
her günün sonunda sen olan geceler vardı
daha bi parlaktı gece yıldızlıydı
şimdi zifir karanlık, yokluğuna inat
daha bi boğucu, nefessiz, çaresiz
okadar varetmişimki seni bende
yokluğuna kendimi hazırlamamışım
en güzel güllerin açtığı bahçemde
şimdi hazan vurmuş gül yaprakları yerlerde
artık umudum yok sahte dünyadan,
son nefesim verdim ömrümden oldum...
umut insanin sarilacagi yasamdir,umudun bitiigi yerde hersey biter,umutlarin bitmemesi dileklerimle,yüregine saglik,cok güzel siirlerin
umut son bahar yaprağı gibi hayata sımsıkı tutunmaktır...
umutsuz olursa insan yaşarken ölmeyi yeğlıyor gıbı bişey ...
yapacak bişeyler hep vardır ....umut hiç bizi terketmesın ...
bahar son şiirin de diğerleri gibi harıka olmuş ...yüreğine sağlık ...bizimle paylaştığın için tşkler...
varmı gerçekten yanımızda olmasını istediklerimiz
ümit verebilirlermi bize
burdayım üzülme deseler
ama nerde
hiç olmayacaklar kaybolduğumuz gecelerde
tutmicaklar üşüyen ellerimizi hiç
bildiğimiz halde dile gelmez kelimeleri
seslendiremiyoruz
anılarla yaşayıp unutmak kendimizi
bir yok oluş uğruna ömür adamak
uyandırmalı artık biri bizi
kendi kendimize sarıldığımız kollarımızdan tutup sarsmalı
yok olanları unutup gülen çocukların yüzünde aramalı mutluluğu
yeter bu hayata hayat gibi sarılmalı
arkamıza bakmadan yol almalı
sil baştan yazmalı kaderi
umut ekmeli tarlalara
hayat biçmeli..
cok güzel anlamli bir siir,cevap arayan sorular,beynini kemirip yanit bekleyen sorular,belkide sorularin tek cevabi yüregimizde degilmidir? yüreginize saglik
o kadar boşki bakışlarım
nereye baksam yoksun olmayacaksın
bekleyişlerimi sonlandırmazsın bilirim
bilirim acını azaltmazsın
içime çeksem yaşatmazsın
bari hiç olma
sussun kalbim kabullensin
beklemesin gelmediğin yollarda
çaresizlikleri başka sebeplerde arasın kalbim
sebebim sen olma
bari hiç olma
gelmeyişine yanan içim başka bahaneler bulsun yangınına
ışıkları kapatıp sessiz odalarda beklemem
ayak seslerini izlemem
bari hiç olma
açık kalmasın kalbimin kapısı gelir diye
durup durup ağlamasın gözlerim dalıp boşluklara
sakin sezsiz bir bekleyiş olma
başımı kaldırdığımda bana bakan gözlerin olmasın gökyüzünde
yıldızlardan saçıma taç yapma
bende gelmem sana çıkmam karşına
kilitlerim kendimi demir kapılarla
küf tutar yüreğim
ışığı söner birzamanlar yollarında parlayan gözlerimin
ama razıyım ben yok olsamda yeterki sebebim sen olma