Anlatmanin ne anlami var anlayanin olmazsa
Yazman neye yarar okuyup ibret alan yoksa
Cigliklarin bulutlara yükselsede neyi degistirir
Gözler kör kulaklar sagirsa
Aglamak caremi ki gözyaslarina dokunan yoksa
Namludaki tek kursunu anlina sikmanin ne anlami var
Yasarken kiymetin bilenin yoksa
Unutulmakmıydı acıtan, yoksa unutulmaya üzülmemekmiydi?
yılların geçmesimi,yoksa geçen yılların boşluğumuydu?
Yastığımda bulduğum ,gecikmiş güllermiydi?
Her koca yıl için ;bir gül!!
Gülmüşmüydük gerçekten ;her yıl!!
Güldürmüşmüydük birbirimizi?
Kanayan yaralarımızı sarmışmıydık?yeni yaralar açmadan...
Kırmızı güllerim var şimdi,senden armağan...
Onca yıldan geriye,elimde kalan kırmızı güller.
Yıllarca yükün altında ezik,
gecikmişlikleriyle; mahçup, biçare...
Dalından koparılmış,solmaya mahkum.
soldukça ,kaderime daha yakın...
Güllerimi ve beni,bana bırakın.
Daha büyümemişti yüreğim!!kendimce çocukluktu yaşamak istediğim, ama hiç olamicam kadar büyütmüştü içinde hayat beni.kalmak istedim ,kendimi kaybettiğim çocukluğumda .Ama olmadı!!Tütün kokan geceler vardı ,hayalin vardı ,bide ben vardım.Uzun ve karanlık ,yıldızlara dayanan gecelerde ,yanlızlığıma ağladım.Her gece tutunamadığım dalları,bulamadığım çıkışları aradım.Bir dağ çıktı karşıma ,aşamadım.Ardındaydı belki aradıklarım ,bulamadığım cevaplarım.İçime sığdıramadığım,beni aşan korkularımdaN kaçmak;bir an olsun kapatıp gözümü saklanmak istedim,ama olmadı.Başaramadım.Sessizdi geceler.belirsizliklerle dolu, gelecek sancıları olan upuzun boşluklardı.Güzeş üzerime doğardı ,yakıcı sıcağında can çekişen bedenler vardı.Saklanmak mümkün değildi. Oysaki gölgeler vardı biliyordum,ama gidemiyordum.Zaman içinde yok olup biterken ümitler haykırıyordum ,sesimi duyan yok.Bir çığlıktı yanlızlık ,kalabalıklarla çevrelenmiş.kaçmak mümkün değil.Çıkışı olmayan gittikçe daralan, sonu ölüm.
oysa kücücük yürekleri dünyayi bile sigdiririz,,baslangic ve bitis mükemmel, yazcak sözcük kalmamis,kutlarim duygu dolu yüreginizi,paylasiminiz icin tesekkürler