İki Kişilik Ada Çarpıntısı

Son güncelleme: 02.02.2009 19:54
  • Bir adam bir ağa sarınıyor bir kadının. Bir bulut caz yürüyüşü yapıyor. Bir taşı yırtıyor bir adamın öfkesi. Bir ağaç sağa yatıyor, meyveleri toplanmamış. Bir yük gemisi denizi taşımaya kalkıyor cahil cesaretiyle. Kambur bir kadın gökyüzünü hatırlamaya çalışıyor.

    1.

    bir dağın sırtını sıvazlıyor rüzgâr
    güneş işliyor kayıtsız bir terzi gibi usta

    bir adam bir kadını yanlış anlıyor, doğru

    adam kadını doğru anladığını biliyor, yanlış

    bir soru işareti yerini ünleme bırakıyor

    "geceler" diye bağırıyor kadın aşağıdan yukarı siyah bir yelken

    kadın ile adamın arasındaki ay büyük meramet ustası

    deniz, bir arabalı vapura kızıyor, "beni aldattın!"

    bir kadın "anlamıyorum" diye sayıklıyor yatağında yan!

    ismim söyleniyor bu ben miyim diye düşünüyorum

    bir çakarın yanında evet bu benim ne hastalık !

    iskelenin ucunda oturuyordu tanıdık bir yalnızlık



    2.

    "zamana karşıyım bunu bilesin" dedi taş ki sonsuzdur

    nerden baksak delirmiştir taş

    deniz şahittir buna

    belli ki olaylar olmak için sıraya girmiş,

    "esas duruş" diyelim buna

    veya nedensellik




    3.

    ve batmakta olan bir teknenin suyunu alıyor bir sabırcı

    ben sandalsız küreksiz bir adamdım yürürüm gece denizlerini

    sabahları büyük bir cümle devrilir karşımda

    "özü senliyorum"

    ya da bir rakı dönüp durur buzsuz aklımda

    belli ki bir fırdöndü birleştiriyordu bizi öyle sağlam bilelim

    ve bortaçina şişesini bitirip şöyle dedim:

    "aşk bir korkuluktur"

    "kıyı lehçesiyle seni seviyor" dedi o deniz feneri büyük düşünür

    karşı adadan cevapladı bir yaya kadın:

    "aşk bir kundakçıdır"





    4.

    ve sonunda

    "korkulardan korku beğen!" diyor bir yalnızlık eşek yükü

    ama dağdaki sular gibi uyanıktım hep seni gördüm

    ve "kendini öp" dedim

    benim için

    ben

    im



    in.

    diyelim ki

    batmakta olan bir teknenin suyunu alıyor bir sabırcı

    zafer yalçınpınar
#04.01.2009 00:14 0 0 0
  • Paranoyak Aşk

    Paranoyak bir aşkın son demleri yaşanıyor,
    Sislerle örtülmüş kaybolmuş bu ölgün şehirde.
    Zaman bana yaşlanmış yüzünü gösteriyor
    Hiç bitmeyecek bu işkence gecesinde.

    Bir de kurtlar ulumakta bitecek aşkımıza inat
    Ben bu gece dengim kurtlarla ah çekmekte
    Zaman, sen ve duvardaki çalar saat
    Bu şehirden kaçışın vaktini imgelemekte...

    Mahmut Semerci-
#04.01.2009 00:15 0 0 0
  • ellerine yüreğine sağlık
#04.01.2009 00:49 0 0 0
  • yüreğine sağlık leyl:)
#04.01.2009 10:58 0 0 0
  • yüreğine sağlık:)
#04.01.2009 20:05 0 0 0
  • ben tüm bunları yazarken/
    kurduğum her cümlenin
    sana aitliğini düşün-düm

    oysa her sözcüğün
    ötesine koyduğum sözcük/
    seni cümlelerin gerisinde bıraktı

    sonra/
    ben bunları yazarken/
    benim ne anlattığımdan çok
    senin ne anlayacağını düşün-düm

    (hep suyun karşı tarafındaydı görüntün)

    istedim ki ben bunları yazarken
    düşün
    !

    bazen uçmak kalmaktır
    dedim
    /penguenleri işaretledi sözlerin/

    bin savaş açtım /bin savaş kazandım/
    bir neden bulamadım yenilmen için
    pençeleri sökülmüş bir aslanın
    krallığı kadardı zaferim
    oysa her solak, yenilendir sağ koluna :
    böyle ayrılmaz mı isimler birbirinden

    ve aşk!
    kirlettiğin çarşaflarda biriktirdiğin
    ergen bir sodom;
    hayatla kesiştiği yüzüne kara; yüzsüzlüğüne çivit çalan.
    bir de zaman
    senin sümüklü cümlene bir harf koyduğumda
    bana geç; bize genç kalan
    yıllarca kel rapunzel masalını dinlediğim;
    beni eksik kalmışlığının prensliğine inandıran
    çer-çöp akmaya zorunlu olduğumuz
    arsııız ve uykusuz zaman!
    Çaresiz,
    içimin dışında kaldı korkaklığım
    kalmak-gitmek uysalca el sıkıştı
    usulca uzanıverdin huzur/um/suz uykuna
    koynunda sorduğum sorular cevaplarıma alıştı

    sen hep konuştuğumu gördün, yazdığımı değil!
    oysa ben
    düşündüğümü gör diye yazdım
    konuşamadığımı

    bak burada zaman uyusun; sen uyan!

    /herşeyin bittiğini anladığın an; herşeyin bittiği an'dı.
    herşeyin bittiği an; herşeyin bittiğini anladığım an'dı./

    çünkü yaşam sana göre bir havza;
    bana göre
    geçmişle gelecek arasında sündüğümüz an'dı.
#07.01.2009 19:53 0 0 0
  • ikiden bire gidiş gelişler - yusuf dağıtmaç

    İki çiçektik bir bahçede,
    Hiçbir arıyla gidip gelmedi polenlerimiz,
    Yakınlığımızdan!

    Bir yolduk, iki yöne bölünmüş.
    Birimiz giderken, birimizin aklı,
    Yeni geliyordu başına!

    İki bardak su idik, bir bardağa fazla geldik.
    Yarımızı dökmek gelmedi,
    İkimizin de aklına!

    İki yıldızdık bir gecede,
    Güneş gelince kaybettik,
    Birbirimizi!

    İki gözdük bir alın altında,
    Ne zaman aynaya baksak,
    Birini gördük hep yanımızda,
    Ve hiç göz göze gelemedik aynasız!

    İki mermiydik bir tetiğin emrinde,
    Parmağın gelişiyle başladı,
    Gidişlerimiz!
#26.01.2009 14:35 0 0 0
  • Emeğinize Sağlık..

    Yalnız Tek Bir Konu İçinde 3-5 Şiir Sunumazsınız Tek Şiir İle Sunum Yapmanız Gerekiyor..Şimdilik Bu Şekilde Kalsın Her Gün Günde 2 Konu Açama Hakkınız Var..
#26.01.2009 15:06 0 0 0
  • iyide ben sevdiğim şiirleri bir arada bulmak istiyorum.. canım sıkıldıgında okumak için...
    neden ayrı ayrı konular acayım ki ???
#02.02.2009 15:25 0 0 0
  • güzel bişeye benziyo ama ben anlamadım ki... kusuruma bakma...paylaşım için teşekkürler yine de...
#02.02.2009 19:54 0 0 0