Yine çocukları vurdu savaş! !
Aktı, onlarca anne gözünden,kanlı yaş..
Cesurdu bazıları, acıya dayanıklı..
Bazıları bağırıyor ''anne çok acıyacakmı''
Korku dolu gözlerle baktılar,saklandıkları yerden..
Şaşkındılar, bilmiyorlardı, neydi bu ölüm denen..
Küçücük beşikleri,boyadı kan izleri..
Buna seyirci kaldı, tüm dünya devletleri..
Arkadaşları öldü, gözlerinin önunde..
Gören varmıydı acılarını, izleyen İsrailde..
Parçalandı elleri,daha kalem tutmadan..
Vurdular, küçük, büyük, sivil,asker bakmadan! !
Soruyor bir çocuk,son nefesinde, son çabayla..
''Küçük çocukları, küçük mermilermi vuruyor baba! ! ''
Bahar Atalay
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. Bu şiirin hikayesi:
Bu inanılmaz zalimliği, savaş adı altında izlerken, bu dizeler döküldü kalemimden.
varmıdır savaşın küçük kurşunları? o zaman acımazmı küçücük yürekler...
ağlamazmı anneler ?...sadece bakacaklar mı insanlar buna?
savaş neden suskun böyle.. tanımlasa ya kendini neden bu kadar can aldığını söylese ya ..cevap verse küçücük çocuklara...ölümü anlatmadan önce nedenini bilseler ya bu zalimliğin.. ölümlerine bir isim verilse ne olur sanki??
Allah yardımcıları olsun...
yüreğine sağlık canım..