necdet göknil Şiir Dünyası
Son güncelleme: 22.05.2012 16:02
-
Hançer olsan ne çıkar ?
Kalbime saplanırsın en fazla...
Bir damla kanım bile akmaz.
İç kanamaya dönüşürsün.
Benim içim alevler içinde yanarken..
Sen üşürsün.
Yürek atışlarım dursa..
Soluk alamasam da..
Üzülme, canım yanmaz...
Kurşun olsan ne çıkar ?
Vursan vursan
Alnımın orta yerinden vurursun.
Kılın bile kıpırdamaz.
Sessiz sedasız durursun.
Bilirim,
Ölsem bile,
Düşüncelerimde sen kalacaksın.
Duygularımda sen olursun.
Hançer de olsan..
Kurşun da olsan ne çıkar ?
Herkez gibi
Sen de bir gün
Ettiklerinin karşılığını bulacaksın
Necdet GÖKNİL
-
Her biten aşkta
Biraz daha azalırmış insan...
Sen gidince anladım.
Bu sabah uyanınca,
Aynaya baktım da..
Gözlerimin altında
Mor halkalar oluştuğunu gördüm.
İçimin karanlığını gördüm.
Meğer,
Neler alıp, götürmüşsün benden..
Bana
Benden başka bir şey bırakmamışsın !!!
Bir bilsen..
Benden hiç bir eser kalmamış..
O gün..
O sokağın başında..
Gözlerim doldu.
Sevgimden bir şeyler koptu...
Sarsıldım.
Kırıldım.
Soğukta kalmış bir serçe gibi
Tir tir titredim.
Dudaklarımı ısırdım
Kan aktı...
Hiç acı duymadım.
İçim cayır cayır yandı da..
Sen giderken ağlamadım.
Necdet GÖKNİL
-
Gecelerim yalnız
Gecelerim korkulu
Gecelerim sen kokulu..
Gecelerimde karanlık saçların
Gecelerim kara gözlerinle dolu
Geceler de olmasa
Seninle buluşmanın yok başka yolu..
Necdet GÖKNİL
-
Seven ve ayri dusen insanin gunduzu de gecedir degil mi hocam. Ve o gece, en huzunlu siirleri yazdirir, en guzel besteleri yaptirir. Emeginize saglik agabey, uzun zamandir yoktunuz, gece bulustugunuz sevgiliden vakit ayirabilip geldiginiz icin tesekkur ederim.
-
Evet Kardeşim '''geceyeli'''geceler çok zaman en güzel şiirleri yazdırır, en güzel besteleri ortaya çıkarır.
Çünkü, gecelerde kişi kendinle başbaşa kalıp, rahatlık içinde yazacaklarını düşüncelerini yazıya-resime dökebilir.
Haklısın..Uzun zamandır yoktum.İzmir'de bir semtten başka bir semte taşındım.Bu kış kıyamet gününde
'''gece bulustugunuz sevgiliden vakit ayirabilip geldiginiz icin tesekkur ederim.''' diye yazmışsın..
Bak bu yanlış işte Kardeşim.Öyle bir şey yok.
SÖZ..Olursa da ilk sana maille ileteceğim.
-
Yeni evinizde gule gule, sihhatle oturun hocam. Umarim kendinize ait olup kira derdinden kurtulmussunuzdur. Insallah bir gun davetiniz olur da, terasta beraber siyah kahvenizi icmek nasip olur. Saat kulesine bakarak ve sizi dinleyerek.
Gece bulustugunuz sevgili mecazi anlamda idi ama siz de masallah, istemem yan cebime birak gibisinden.. 
Ee ne de olsa duygu insanisiniz, tabiiki geceler yetmeyecek. Hele yeni mahalleli bir tanisin bakayim sizi.
Hocam iyi bakin kendinize, siirlerinizi bekliyorum, saygilarimla...
-
İyi dileklerin için *Teşekkür* ediyorum /bu kez yazı ile.
Yok be Kardeşim kiradayım...Bu zamanda çok zor.Bursa'da evimiz vardı.Babam öldükten sonra /çok önceleri satıldı/ Neyse...
Şu anki evde (Bornova) balkondan çok güzel manzarasını görüyorum İzmir'in...
Her zaman başımın üstünde yerin var Kardeşim/Bilesin.
İyice tanımadan ne komşu olurum-ne de arkadaş.Elbette öyle yaban birisi de değilim.Tam tersi sevdiğim ortamda olduğum zaman ortalığı kırıp geçiririm.Belki de hüzünlü olmamın ardındaki bir başka Necdet daha var.
Kısmet olursa, balkonda çayımızı ya da kahvemizi içer muhabbet ederiz-Kim bilir?
Sağlıcakla ve hep; ama hep, mutlu kal Kardeşim.
-
Yaz demedik..
Kış demedik..
Gece demedik..
Gündüz demedik..
Kah sigara içtik.
Kah rakı içtik.
Kah votka içtik.
Kah bira içtik.
En çok da çay içtik !
ÇİFT ELLE çalıştık
TEKEL'e verdik.
Hiç şikayet etmedik
Şimdi
Bu kış kıyamette sokaklarda
TEKEL İŞÇİLERİ...
Sizler kadar olmasa da
Bizler de üşüyoruz
Yüreğimize vurulan coplardan
Bizler de
Çamurlu sokaklarda düşüyoruz.
Arkanızdayız demiyoruz..
Önünüzdeyiz de demiyoruz.
Her zaman yanınızdayız.
Yukarı mahallediki başa bakanın da
Bildiğini biliyoruz.
Şunun şurasında
Bahara ne kaldı
Güneş doğar
Elbet erir karlar
Isınır havalar..
Sizin yüzünüzde, gözünüzde
Binlerce güneş doğacaktır.
/Yakındır/
Yağmurlar dinecek
Karlar eriyecek elbet.
Sularında
Sellere kapılıp gidecek
Haksız olanlar.
Zalim olanlar..
Bahara,
Baharlara az kaldı...
Necdet GÖKNİL
-
Sana gülüm dedimse..
Güller solmaz demedim.
Yalnız ben sevdimse..
Yerin dolmaz demedim.
Demedim, demedim mi,
Aşık olan hiç gülmez..
Aşık olan hiç ölmez.
Demedim, demedim mi?
Çektiğin bin ahına..
Sevmenin günahına..
Aşkların en şahına
Ceza olmaz demedim.
Demedim, demedim mi,
Aşık olan hiç gülmez..
Aşık olan hiç ölmez..
Demedim, demedim mi
Kuş gibi uçup giden..
Aşklara kaçıp giden..
Derteleri saçıp giden
Bir gün dönmez demedim.
Demedim, demedim mi,
Aşık olan hiç gülmez..
Aşık olan hiç ölmez..
Demedim, demedim mi?
Necdet GÖKNİL
-
Düşüncelerinin çoğaldığı,
Umutların kaybolmaya yüz tuttuğu
zamandır yalnızlık.
Kimi aklına getirsen,
Kime ihtiyaç duysan..
Bir sis perdesi girer araya
Bir rüzgar eser..
Alıp götürür,
Gözünde bir bir canlandırdıklarını...
Yere göğe koyamazsın çaresizliğini
Derdini anlatmak,
Konuşmak istersin..
Kendinden başka kimseleri bulamazsın.
Zoruna gider yaşamak.
Oysa insansın.
Her zaman bir başına kalamazsın.
Her gece sevdiklerini düşünsen..
Boşluklarda anıları uçuşur
Görüntüleri bir gelir, bir gider..
İçin kararır,
Başına ağrılar saplanır
Bir tuhaf olursun.
Özlem bıçakları saplanıp, çıkar
Beyninin bütün hücrelerine..
Onlarca, yüzlerce, belki binlercesine...
İçinde çığlıklar çoğalır kimi zaman
Göğüs kafesini yırtarcasına...
Tutuşup, yanar yüreğin kor ateşlerde.
Korktuğun da olur elbet.
Sessizce ağladığın da...
Düşüncelerinin çoğaldığı,
Umutların kaybolmaya yüz tuttuğu
zamandır yalnızlık..
Necdet GÖKNİL
-
ayrılık kıskançlığın ta kendisidir
ayrılık güvensizlikten kaynaklanır
ayrılık savaşın en büyük göstergesidir
ayrılık ölümdür, ölüme kucak açmaktır
ayrılık gururdandır, onurdandır
ayrılık sevimsizdir
ayrılık GÖRESLEMEKTİR
ayrılık düşünmektir
ayrılık yolculuktur
ayrılık gitmektir
ayrılık şaşkınlık yaratır
ayrılık en değersiz unsurdur
ayrılık kavgayla başlar
ayrılık umuda kaçmaktır
ayrılık dört duvar arasındadır
ayrılık aykırılıktır
ayrılık bedeninden kopmasıdır insanın
ayrılık deniz milidir, insanın pusulasıdır
ayrılık zamandır
ayrılık üzülmektir
ayrılık şımartılmıştır
ayrılık iki ipin ucuna tutunamamasıdır
ayrılık sevdadan başlar
ayrılık bir ezgiden başlar
ayrılık bir anlamda doğruluktur
ayrılık yanlışa neden olur
ayrılık bir öyküde, bir şiirde, bir kitapta başlar
ayrılık dağların tomurcuklarındadır
ayrılık çiçek açtırmaz
ayrılık yitirmektir
ayrılık gece olunca başlar
ayrılık gündüzün konuşmalarıdır
ayrılık tutuklu kelimelerin imgesidir
ayrılık şairlerin başını yakar
ayrılık edebi yolculuğa çıkarır insanı
ayrılık kimsesizliktir
ayrılık beyazdan kararır
ayrılık mutluluğa yol açacağını düşünür
ayrılık kendini kandırmasıdır insanın
ayrılık yabancılaştırılmıştır
ayrılık eser, estirir
ayrılık çözümsüzlüğü bitirir
ayrılık ihtiyaç duyarsın
ayrılık değişimdir
ayrılık insanın elini şaraba uzatır
ayrılık gözetmeksizin
ayrılık ilktir
ayrılık hiç düşünmediğin yerde karşına çıkar
ayrılık pazarlıktır
ayrılık öfkeden başlar
ayrılık mektuptadır
ayrılık cesarettir
ayrılık yasalara karşı değildir, içindedir
ayrılık kanundur
ayrılık insanın insana verdiği cezadır
ayrılık gözyaşıdır
ayrılık gül değil, gülün dikenidir
ayrılık inanmaktır
ayrılık yalnızlaştırmaktır
ayrılık inadınadır, inadına
ayrılık küfürdür, küfürden başlar
ayrılık insanı hasta eder, ilaçlaştırır
ayrılık kültablasının içine sığınmasıdır insanın
ayrılık yazmaktır
ayrılık bu şiir gibi saçmalıktır
ooffff ooffff bu ayrılıgı kim icat etti bea
-
Ayrılık konusunda yazdıklarının hepsi doğru...
Hepsi de eksik...
Çünki,
Ayrılıklar her türlü sevgide vardır ve kaçınılmazdır..
-
Bütün gemileri yaktım.
Birbirimize ulaşan
Ne kadar köprü varsa
Hepsini yıktım...
Ölümden bile güçlü dediğim aşkım
Beni bıraktı sahilde /kumlar üstüne..
Balıklar bile güldü halime
Senin yüzünden..
Anla işte
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Martılar baka kaldı.
Düşe kalka anılar içinde süründüğüme.
Yine de,
Sen bakma böyle göründüğüme..
İzmir'in imbat rüzgarları yüzüme vurduğunda
Kendime gelirim sonunda...
Yine bulurum kendimi Bornova sokaklarında
Yine yalnız..
Yine sensiz.
Doğru da olsa..
Yanlış da olsa.,
Madem gittin..
Benim için sen bittin.
Şiirlerim bitmese de
Kahır yüklü düşüncelerim de bitti..
Hüzün dolu gecelerim de...
Öyle, her gece
Apansız gözlerimin önüne gelemezsin artık.
Bütün ışıklarını yaktım yürek odalarımın.
Gözlerimden kaçamazsın köşe bucak..
Sen duymadın..
Bu yüzden bilmezsin
Gönlüme söyledim
Seni benden hep uzak tutacak.
Her zaman benden uzak kalcaksın
Hele bir gelmeye çalış..
Hele çat kapı girmeyi dene kalbime..
Göreceksin:
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
En iyisi,
Bensiz olmaya şimdiden alış..
Beni sorma...
Bağrıma taş basacağım.
Kendimi yeniden tanıyacağım /karış karış..
Maziden kalan ne varsa.
Hepsini kesip,
Darağacında asacağım.
Benden başka
Kimseler bilmeyecek.
Kimseler görmeyecek...
Sen gittikten sonra
Anılarımızın hepsini
Dalgalara bıraktım
İçim yana yana...
Kendimi kapattım sana
Suskunluğum bu yüzdendir
Anlasana...
Gör işte..
Benden hiç bir şey kalmadı geriye
Unuttun mu
Yanımda olduğun zaman,
Her günüm bahardı...
Gözlerim masum,
Bebek gülüşleri kadardı.
Gözlerim papatyalara benzerdi /öyle derdin..
Her gülüşümde
Başka bir kır çiçeği açardı /öyle derdin..
Köşe bucak kaçmazdım
Köpekler yalnızlığımdan.
Dilimden hiç düşürmezdim adını /unuttun mu?
Dedim ya,
Ölümden bile güçlüydü aşkım
Bu yüzden bütün hüzünler,acılar
Korkar kaçardı...
Oysa şimdi,
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Körü körüne,
Yürekler acısı bırakıp gittin
Gerçek olan bu..
Duydum ki,
Beni perperişan ettikten sonra..
Sus pus olmuşsun.
Kilitler vurmuşsun dudaklarına.
Denizlere atmışsın anahtarlarını !
Kendini onulmaz yaralar içinde bulmuşsun..
Bin pişman olmuşsun /sözde
Çok geç..
Dönsen de
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Bu gidiş
Nedenini bilmediğim
Bir gidişti.
Bu gidiş,
Eşi benzeri olmayan bir gidişti..
Sonunda yapacağını yaptın işte..
Beni yalnız,
Beni öksüz,
Beni sensiz bıraktın.
Benden hiç bir şey kalmadı geriye
Bir gün apansız,
Martıların kanatlarına konup,
Denizin dalgalarında,
Geri dönülmez yollara
Uzaklara..
Çok uzaklara gittin...
Sahi,
İçin hiç mi sızlamadı mı?
Hiç mi değerim yoktu sende?
Ne çok çay bahçelerinde çaylar,
Kahveler içtik seninle..
Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var derler...
Ben vaz geçtim kırk yıldan, kırk günden
Kırk dakika da hatırım yok muydu?
Kırk dakika bile düşünmedin mi?
Hiç mi geçmedi içinden,
Hiç mi gelmedi aklına
Vazgeçmek ?
Olanlar oldu artık..
Gidene dön demenin hiç bir anlamı yok.
Bundan sonra
Bana sakın gelme..
Aklının ucundan bile geçirme..
Gelip de,
Kabuklaşmaya başlayan
Yaramı deşme artık !!!
Usandım, yıldım..
Yoruldum artık,
Benden hiç bir şey kalmadı geriye....
Sen gittin /ben bittim.
Sen gittin
Hem bana /hem sana
Yazık ettin..yazık ettin.
Seni bilmem amma..
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Necdet GÖKNİL
-
Çok şey değişti sen gideli beri
Geceleri uyku tutmaz oldu gözlerim.
Geceleri çok geç yatıyorum
Seni düşünerek
Güneşler doğdurduğum sabahlarım da oluyor
Yine de o sabahları
Karanlıklarda yürüdüğüm de oluyor sokaklarında..
Senden kalan ne varsa..
Göz göre göre,
Canım yana yana içime atıyorum.
Sen gideli beri..
Gün be gün ziyan oluyor, batıyorum.
Bazan yokluğunu
Kelimelerle hırpalayıp,
Yerden yere vuruyorum.
Kimi zaman
Boğazından tutup
Kara zindanlarda
Şiirlerime, boğduruyorum !!!
Kimi zaman da
Bir rakı şişesine doldurup yokluğunu
Denizlere bırakıyorum.
Sen gideli beri
Yalnızlığımda görüyorum çokluğunu...
Çok şey değişti sen gideli beri...
Saçlarımı eskisi gibi
Özenle taramıyorum..
Her yemek sonrası dişlerimi de fırçalamıyorum.
Günlük sakal traşlarımı çoktan unuttum.
Eskisi gibi değilim anlayacağın.
Ne sahilde yürüyor
Ne de gün batımlarını bekliyorum.
Huzur kalmadı bende..
Bildiğin, tanıdığın /BEN
O BEN değilim.
Şimdi..
Dalgalara her bakışımda
Gözlerin..
Ahh o gözlerin...!!!
Zıpkın olup, yüreğime saplanıyor.
O zaman anlıyorum,
Sensiz olmuyor,
O zaman biliyorum
Sensiz yapamıyor
Hedeflerime varamıyorum.
Biraz kırgın, biraz da utanıp
Sen gideli beri,
Nasılsın/iyi misin diye
Merakımı kimselere soramıyorum..
Çok şey değişti sen gideli beri
Çoookkk !!!!
Ben değiştim.
Bildiğin, tanıdığın /BEN
O BEN değilim artık.
Necdet GÖKNİL
-
'''''Kimseler bizim kadar paylaşmadı...
Beni sensiz,
Seni bensiz bırakan,
yaşatan
Yokluğumuzu...''''
Ve /Sonra..
Kavuşmaya görsün ellerimiz ellerimize..
Gözlerimizdeki o özlem dolu bakışlarımız
Karşılaşmaya görsün sevinçler içinde..
En çok da,
Dokunmaya görsün dudaklarımız dudaklarımıza..
Ah, o hasretliğimizi bitiren
O sımsıcak öpüşmelerimiz...
Nasıl da yanardık,
Nasıl da atardık kendimizi ateşlere
Yok gece saat üç olmuş..
Yok saat dördü geçmiş
Gelmişiz saat beşlere....
Hiç anlamazdık...
Doğrusu bu ya..
Hiç de umursamazdık.
Ve /Sonra..
O zaman biterdi yalnızlığımız.
Dinerdi bütün acılarımız..
Biterdi onca hüzünler..
Söndürürdü gözyaşlarımız
İçimizdeki alevi...
Apansız unuturduk yokluğumuzu...
Yeniden yaşardık çocukluğumuzu..
Ve/ Sonra..
Kimselere yokluğunu anlatamadım
Hiç kimselerle paylaşamadım.
Kaç gün, kaç hafta..kaç ay..
Kaç yıl geçti aradan?
Sensiz olmak bana yakışmadı..
Sarhoş oldum çok gece.
Yine çok gece
Sokak sokak dolaştım Bornova'yı /İzmir'i..
Sensiz olmanın binbir çeşidini denedim.
Binbir şekillerini yapıştırdım üzerime
Olmadı işte /olmadı !!!
Sensiz olmayı
Bir türlü kendime yakıştıramadım.
Ve /Şimdi...
En kötüsü,
En acısı da..
Sensiz yaşamaya hiç mi hiç alışamadım...
Necdet GÖKNİL
- necdet göknil Şiir Dünyası Konusuna Benzer Konular
- Askima Yazilan Bir Siir ( Yasemin ) 02.03.2004
- Bana Yazilan bir siir 02.03.2004
- Ablam yazilan bir siir 02.03.2004
- Kendi Yazdim siir 02.03.2004
- Bu dünya etme-bulma dünyasi... 03.03.2004