"Adam, o kimseye sefaat eder. (Cehennemlik olan bir baska) adam, cennetlik olan bir baskasinin yanindan gecer ve ona: "Sana abdest suyu verdigimi hatirliyor musun?" der (sefaat ister. O da hatirlar) ve ona sefaat eder."
"Neyin var, niye uzgunsun? Amca oglun (Ebu Bekr'in) halife olusu mu seni uzdu?" dedi. Talha: "Hayir! Lakin ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'in: "Ben bir kelime biliyorum, her kim olumu aninda onu soylerse mutlaka amel defteri icin bir nur olur ve onun cesedi ve ruhu, olum aninda o kelime sebebiyle bir riza, bir rahmet bulacaktir" buyurdugunu isittim" dedi. Ben bu kelimenin ne oldugunu o olunceye kadar sormadim. (Iste bunun icin uzgunum)" dedi. Bunun uzerine Hz. Omer: "Ben o kelimeyi biliyorum. O, Resulullah aleyhissaltu vesselam'in amcasi (Ebu Talib)e vefati aninda teklif ettigi kelime-i tevhiddir. Eger Resuliillah aleyhissalatu vesselam, amcasi icin, kelime-i tevhidden daha kurtarici bir sey bilseydi onu (soylemesini) emrederdi" dedi."
