Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burda biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
..........
..........
"Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki;
Dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür.
Bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar...
Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam:
"Bu köprüyü geçip bana gelir misin?..."
İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin, sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın...
O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer, bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız...
Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde, sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın..."
Sessiz kalmaya ve biç bir şey söylememeye tahammül edemem.
Susacağım ama kendimi ölümcül acılarla kıvranan, hayatın bin bir zorluğundan ötürü iyice yorgun düşmüş; gözünde bütün bir ömür boyu süren bir bekleyişten başka bir şey olmayan bir insan gibi hissederek susacağım.
Nasıl anlatılıyordu o duygu
Sözler tozpempeydi
Susmalar uçuk mavi
Nerde benim belleğim
Unutmuşum o en çok bildiğim sözü
Bu gece ellerim bile dilsiz
Konuştukça zehir yeşili
Sustukça zifirden karanlık...
Yıldızları süpürürsün , farkında olmadan
Güneş kucağındadır, bilemezsin
Bir çocuk gözlerine bakar arkan dönüktür
Yüreğinde kuruludur orkestra , duymazsın
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun ,
Anlamazsın uçar gider , koşsan da tutamazsın
''Ne varmayı arzuladığım bir öte diyar, ne de bir yerlerde bıraktığım kayıp bir cennetim var.
Sadece çıkmak istiyorum. Çıkmak da değil, çıkabilmek...
Ben o ihtimali seviyorum. Seçeneğim olmasını, kapının aralık kalmasını...
Durmuşum bir eşikte, ne bir adım geri, ne bir adım ileri, uzatmışım kafamı aralıktan dışarı, sırtımı dönmüşüm o cehennem sıcağına,
mutlu mesut, çocuk çocuk soluklanıyorum serinlikten,
ötesi gerisi ne gam.''
Beyinden mürekkebe dökülecek ne var ki
Sana bunca görüntü vermesin canevimden?
Dil yeni ne söyler ki, el yeni ne yazar ki
Sendeki erdemlerden, benim sana sevgimden.
Hiçbir şey, tatlı çocuk. Sanki kutsal törenin
Dualarını her gün söylerim birer birer;
Eskiye eski demem. Sen benimsin, ben senin:
Güzel adını nasıl kutsadımsa ilk sefer.
Sonsuz sevgi hep girer taze aşk kılığına;
Umursamaz zamanla tozlanıp yıpranmayı,
Hayat hakkı tanımaz hiçbir kırışığına -
Olur en eski çağlar onun sadık uşağı.
Aşk tohumu, düşünce gelişir vargücüyle
Zaman ve dış görünüş, olgun gösterse bile.
Aczimin külliyatında
tüm istikametlerim sana
hiçliğimin en hat safhasında
bir tek rotasın
bir tek seyir
bir tek seni zayi edemedim
içimin dehlizinde
kitabelerde biriken
figanımsın
gecenin kertiğine
büzüşmüş izbeliğimle
istifledim manasızlığımı
.
İlk defa ayağıma kadar geldin Daha önce ağlarken görmemiştim seni Başucumda durdun, Özlediğini söyledin, cevap veremedim Bıraktığın gülleri koklayamadım Ve sen giderken ayağa kalkıp Yolcu edemedim,Kusura bakma! Dün gece ölmüştüm
Hayatımın ipsiz salıncağı ruhum
Göklere uçurup geri döndüremediğim nurum
Göz göz açıldın bulutlar üzerinde
Sağnak sağnak yağdın da
Damla sandı seni gururum
Mecnun değilim dost ; ama çağırırsan çöllere gelirim.
Sana yalan halde gelmem ,toplarım özümü yalın halde gelirim.
Kapıyı çaldığında " kim o ? "dersen;
Ben olmam kapında, sen olur gelirim.
Sen gel de yeter ki , yola yük olmam, yol olur gelirim...
Her siyahın beyaza vuran zamanlarında,
Tekrarıyla,
Yalnızlığında yaşayan gizlendiğin düşüncelerinin,
Ağırlaşan kapısını açıyorsun,
Alev koru olmuş bedenine uygun ruhunu seçiyor,
Giyiniyorsun,
Bilinir olduğunu sandığın hayata yanılmış umutlarınla başlıyorsun.