Karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini; aydınlık ve yakınlık küçültür. Yani bu kararsız çember ışık varsa küçülür...
Yakına bakarken de küçüldüğüne göre yakın olan aydınlıktır. Uzağın payına karanlık düşer zaten karanlığı kimse yakında görmek istemez.
Âşık olunca da büyür göz bebeği; demek ki âşık olunan hep uzaktadır. Aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için mâşuka gözbebeğim diye hitap edilir.
Hatırlasana
Ne çok savrulduk,
Döküldüğümüz ağaçların altında
Hala kıpkırmızı gözleri çöpçülerin
Ve hala bir yumruktur boğazımda yutamadığım
Yirmi beş yaşına basan her çocuk
Ah güzel dostum
Ne çok vurdular bizi,
Bizi ne çok öldürdüler
O gün bugündür
Çiçek açmıyor hiçbir darağacı
'' Ah! dilim... Söylediklerin yüzünden kalpler dilim dilim, Söyleyemediklerin yüzünden de kalbim...
Ah dilim! Bin parçaya bölseler sözü dilim dilim, Bir parça düşmez payıma, sevgiliden yana benim gibi kısmetsizin bilirim.
Ah dilim! Ne sen söyle... Ne de eller bilsin, Velevki ben de bileyim.
Bu yolu takip et, dosdoğru git, menzile varırsın. Sus dilim... ''
Beni bir ırmağın kenarında bıraktılar
Her acının bir ömrü var, dedi yaşlı çocuk...
Şehirlere uğrayan mevsimlerle dolaş
Burada taşlar bile tanıktır yalnızlığımıza
Kuşlar, dönecek bir gün
Ve bir kayanın üzerinden izleyecek,
Birbirine yaslı çocuklarımızı...
Şimdi günlerimiz, gecenin içinde 'çıt' sesi...
Acılar eskidikçe sızısı ucuzlayıp
artıyordu değeri
seneye de giyerim diye bir boy büyük hüzünler seçtim kendime
hacimsiz mutlulukların tadı damağıma varamadı hiç
batıl inançlarım olmadı mesela
...nazar değmesin diye mi kurşun döküyordu kalleşler masum çocuklara
kısır topraklara dilekler ektim en görkemli umutlarımdan
kuyulardan boş hayaller kaçırdım
vurmadım hiç tahtalara
kara kedilerle samimi oldum
.....
Bir burukluk var kalan eskiden
Yarım kalan oyunlara mı bilinmez
Bir acı saplanır yüreğime derinden
Çocukluğa özlem mi bilinmez
...Kuşlara yem vermek isterim elimle
Koşmak istiyorum tüm gücümle
Uçurtmam, topacım, bisikletimle...
Hayatın özel yanı bir pasta,
Süslemeleriyle göz boyadı aslında ..
Gerçek mücevheri göremediği için insan
Gereksiz süslere ihtiyaç duyar olmuş zamanında
Süsün şekli, şemali aldatmış..
Bilmemiş pastayı, pasta yapanın hamurundaki karışımı
Ama öğrendikten sonra sadece tek bir pastayı rafa kaldırmış ..
Diğerlerinin tadına bile gerek duymamış ..
"Büyümek istiyorum,"
yüreğimdeki çocuğu ürkütmeden
Kızgınlığımı ve kırgınlığımı büyütmeden büyümek
Koca adamlara,
Büyüklere,
Cesurca kızabilmek için...
Sonra yine sana döneceğim ey çocuk
Yaramazlığına inat, saçlarını okşasın diye
Sana bir şiir armağan edeceğim..
Doktorun kapatmaya çalıştığı bir ameliyat söküğüne karşı duyduğu platonik endişenin
içini kemiren bir ur gibi yayılıyorum şimdi tabiatın bedenine.
ansızın, dupduru bir şafağın varlığından söz açıyor ayna.
gör işte!
hastayım sana!
ve artık bir ada boyu uzağız suyun bize küs ağırlığına.
bir daha hatırlanmayacak olmanın endişesiyle,
DişLerimi yaLa sevgiLim,
benim için İstanbuL'u aL bu gece..
DişLerimi ısırırken dans et sevgiLim, susadıysan iç beni.
Hep hiç diye iç beni..
SessizLiğimde köpüren kanLa, kanımdaki o telaşsız farkla!
Adımı, soyadın yerine kuLLan sevgiLim, itinayLa !
Çöpçüsünden züppesine kadar herkes, cinaî cömertliğinin kesesinden harcar; hepsi mutluluk reçeteleri dağıtır; hepsi, herkesin adımlarına yön vermek ister:
Ortaklaşa hayat, bundan ötürü tahammül edilmez bir hale gelir; insanın kendi hayatı daha da çekilmez olur:
Başkalarının işlerine hiç karışmadığı zaman kişi kendi işleri için o kadar endişe duyar ki, kendi "benliği"ni bir dine çevirir, ya da tersten havarilik yaparak "benliğini" yok sayar:
Evrensel oyunun kurbanıyızdır
Yani diyorum ki, aruz ölçüsüne uygun düşmüş olabilir vücut ölçülerin.. bu neyi değiştirir ki; her şiir biraz içince her yola uyar. Bana kafiyeli kafiyeli öyle bakma, hadi hadi sen de bilirsin, her kadın içinde hafifte olsa alkol içerir!
Nikotin meydanında izmarit gibi söndürürlerken beni sana, son sözüm; 'çok aşıktım, hatırlamıyorum'