Bir merdiven çizdim düşümde, ilk basamağına hayatı, diğerlerine hayallerimi çizdim. İlkinden diğerlerine ne kadar kolay çıkış olsa da her seferinde başa döndüm. Neydi hayallerim? Sırılsıklam Aşık olmak mı? Ölesiye sevdalanmak mı? Yoksa sevdalı olmak mı?
Her birine umutlarla saldırdım. Gördüm ki her defasında sonuç, İlk basamağa dönüş oluyordu.
Aşk Bıçak Sırtı Gibidir Aslında, ne etsen kanar bir tarafın. Her seferinde tamam desende Yüreğin benliğine, Gurur mantığına yenik düşer.
Aşk Bıçak Sırtı Gibidir Aslında, Avuçlarında hala sıcaklığı ve gözlerinden ayrılmayan gözleri kalsa da yüreğinde, sana düşen kendi yoluna dönmektir.
Aşk bıçak sırtı Gibidir Aslında, Her gece mehtaba çıksan, dönülmez akşamların ufuklarında dolaşsan ve gönlün sarhoş olsada yıldızların altında, İlk basamak bekliyor olacak; Her defasında
Çıkmaya çalıştığım her basamak yüreğimin gizli odalarını bir bir sahraya çevirdi, bunu anladığımda bir de baktım ki, Aşk Hala Bıçak Sırtında ve Kanadıkça Kanıyorum
Yılda üç kere buluşup sevişelim dedi, cemrelerin düştüğü yerde. Beni böyle bırakıverdi telve gibi. Kendi falıma kapandım: fincanda ters duramadım; önce tabağıma, sonra şehre aktım. Nazar olsam ruhuma değecektim. Aşka sebep ararken aşkla neticelendim.
" ...cümlesi bitmemiş 'NOKTA'lar
ya da
hiç başlanmamış 'PARAGRAF'lar gibi dönüp bakmak,
gökkubbede uçuşan mütereddit 'KUŞ'lar
veya
dehlizlerin çıkmazındaki 'KELEBEK'ler gibi
sorulara, sorunlara, sorgulamalara inat
kanat açmak özgürcesine;
tekrardan başlamak hayata... "
yani diyorum ki
ölmüşlerin ruhuna değsin, ölümüm
siyah gözlerin toprağa verirken beni
maalesef maç bitiminde kimseyle kefen değiştiremiyorsun
sembolik yani!
Gitme be kadın! ! !
Bünye kaldırmaz bir yerden sonra bu gidişi...
Hatırımda bir ...plak dönerse eğer;
Kiminle sevişir dudaklarım... Kim getirir masamıza peyniri;
Salatayı kim söğüşler? Gitme be kadın! ! ! Ben üşengeç bir adamım...
Rakımızdaki buzlar eridi aramızdaki buzlara inat;
Ve sen hala gitmektesin? Gitme be kadın! ! !
Gidersen ölüm üşenmez; düşer peşime...
Kaçamam; ben üşengeç bir adamım...
Bu cehennem cinayetlerini işliyorsun.Sonra bunlara intihar süsü veriyorsun. Yazıklar olsun yazıklar olsun. Susuyorsun susuyorum susayacaklarım bitmiyor. Hani sen sevdiğini
Yarı yolda bırakacak kadar yüreksiz değildin? Düşmemeyi öğretecektin nerdesin nerdesin.
İnsanlar aynadır birbirlerine Bazı aynalarda kendine aşık olur insan Bazı aynalarda ise kendinden kaçar Biz tam da şimdi, o paramparça olan aynanın cam kırıklarında kendimizi bulduk!"
Yaşadığım ayrılıkla paramparça olan aynanın her bir cam kırığında, kendimi buldum. Parçaları birleştirdikçe buğu giderek kayboldu.
Şimdi karşımda duran bu yekpare aynada gördüğüm ise kendi billur yansımam
Herkes dünyaya tek başına geliyor ve son yolculuğunu da yine tek başına yapıyor.
Yalnızca bu ilk ve son anlarda yalnızlığın kendine ait bir mutlaklık hali söz konusu aslında, geriye kalan ömür denilen ve her birimiz için farklı sürelere yayılmış olan o zaman dilimi boyunca,
yalnızlığı kendimiz yaratıyoruz!
Bu alanda hiçbir konuda özgür olmadığımız kadar özgürüz..
"İyi de bir insana neden ömür boyu geçerli olacak şekilde tek bir isim veriliyordu başka bir isim de verilebilecekken, hatta isminin harfleri karıştırılıp aynı isimden yenileri türetilebilecekken? Kendimiz de dahil etrafımızdaki her şeyi yeniden adlandırma şansı ne zaman alınmıştı elimizden?
Kendini hiç yokmuşsun gibi bırakma
Kafamın her yanıyla bir şeyler öğrendiğim,
Sonsuza uzanan sevinç, güzele vurgun tasa
En azından bin yılda arayıp bulduğum,
Bana aşk şiirleri yazdırma artık
...Beni burada gölgen gibi bırakma.