Boşuna değil pazarları sevmeyişim.
Durup durup içimin kararması,
Gözlerimin dolması apansız boşuna değil..
İnan boşuna değil sevdiğim bu dalıp dalıp gitmeler.
Bu dayanılmaz özlem bu sevda boşuna değil... 'Ümit Yaşar Oğuzcan
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat
İlişik yaşayacaksın Ucundan tutarak
CAN YUCEL
Öyle çok öyle çok susuyorum ki iğne atsam yere düşmüyor... Tıka basa dolu dilimin ucu, gözlerim çoktan hapsetti yaşlarını... Çığlık çığlık tepiniyorlar kirpiklerimin ucunda...Azad gününü beklercesine...
...
Benim yalnızlığım ya da ihtiyaçlarımı değil, onunkileri düşündüm.
Ona bir aşk mesajı gönderdim ve birbirimize kavuşabileceğimizin güvencesini verdim.
Tanrıçalar'a şükranlarımı sundum ve çemberimi kapattım.
Aylar geçti, kimse ortaya çıkmadı.
Fakat umudumu kesmedim.
Doğru kişiye yer açmak için başkaları ile çıkmaya son verdim.
Ve işime odaklanmış olmama rağmen, halen merak ediyordum;
O nerede?
Ateş dediğin,yanmak için değil;yakmak içindirOlduğu yerde,hararetiyle başbaşa kalan,sadece yakan ateş,kıymetsizdirSonu bellidir;kül olup rüzgarda kapılmak
Ateş dediğin,yakacak ki işe yarasınBana dersin ki,yarimin yüreği neden yanmıyor?Sana derim ki,kabahat yakamayanındır
" - Ne kadar yüksekten ne kadar alçağa- düşünülürse düşülsün,
düşüşün en korkunç anında bir arkadaş eliz sizi yakalarsa,
düşmediğinizi anlarsınız, sadece büzüşmüşsünüzdür,
haksız yere orda bulunduğunuz düşüncesi sizi hareketsiz kılmıştır,
orada olmama gerektiği içinde artık daha az kıpırdanıyorsunuzdur."
Hayat o kadar adilki;
ne yaptıysan karşılığınıda aynı şekilde alırsın.. iyiliğe iyilik, kötülüğe kötülük...Bedduaya gerek varmı? beddua etmeyin;
çift başlıdır beddua, ucu sanada dokunur!!
Sanmaki duymaz
Rabbin ahlarını, sanmaki görmez gözyaşlarını...
O en adil olan, bırakmaz kimse...
Sanki ikinci sınıf bir oyunun açılmayan perdesinde figüranca unutulan repliğin son hecesindeyim!
Ya da kılçık kıvamında boğaza düğümlenen ekmek arası etkisiz bir ünlemim!
Ama biliyordum Çok açıktı
Aşacaktı seni parantez içlerim
Beş bilinmeyenli denklemlerim
...Yoracaktı gam küpüyle çözülmeyen formüllerim!
İç acılar toplamımı aşmadan yenilgilerim
Çekip gitmeliydim
Çekip gitmeliydim!
Bazen yalnız kalır insan
Kalabalıkta yabancı yüzler içinde
Bazen de yalnız kalmak ister insan yalnızlığın içinde
Bir dost ararken
Yalnızlık gelir oturur baş ucuna
Dertleşir seninle dertleşirsin kendinle
Hayat muhasebesi yaparsınız
Nedense bilanco hep açık verir
Kader dersin hep kendine yontmuş
Sonra geçmişine bakarsın
Görebildiğin;
Bir kavanoz dibinde keşkelerden başka bir şey değil
Üzülsende aslında ağlasanda bir şey değişmez
Bazen kahkahalarda bulamadığın huzur
Iki damla yaşla çıka gelir
Yavaş adımlarla arkasını dönmüş yürüyordu,
saklamıştım gözyaşlarımı o giderken,
- oysa biliyordu -
Karanlıkta cismi kaybolana kadar izledim onu,
artık gitmişti.
O giderken yanında bu TÜMCELERİ`de götürdüğünü bilmiyordu
Benim yalnızlığım okadar kalabalık ve öylesine gürültülü ki kendi içimden kaçıp dinlenmek istiyorum.
Peşimden koşan görülmez ama hissedilir cümleler midemi bulandırıyorlar.
Aşk mı?
O yok artık.
Sevgi mi?
Sadece insan olarak bunu asla başaramazsın.
Bana nefretten, iğrenmekten, kıskançlıktan ve kibirden bahset.
Seven kıskanırmış.
Birdaha söyle!
Hadi hep birlikte gülelim şimdi.
Tutunduğum pervanenin kanadını incitiyorum.
Zaman bir kum gibi akıyor ayaklarımın altından.
Kalbim bir saat gibi işliyor.
Aşk takatiyle çok yorgunluğa talibim.
Her çileden nasibimi arıyorum.
Her yaranın hissedarıyım.
Her acıdan pay alıyor, her ağlayışa gönüllü oluyorum.
Sükût içindeyim.