sevgilim!
Bu masalın sonuna kan yazdın!
Ovdun ve okşadın beni çıktı
içimdeki cin; ondan ölümümü diledin.
Sevgilim!
Periler ölürken özür diler sevgilim..
Bence iyi bir bilim adamının da devrimci olması gerekiyor. Hayatı yönlendiren, etkileyen, değiştiren insanların devrimci olması lazım, sistemin bir parçası değil. Bilimin ışığına hep inandım ama tıp bende hayal kırıklığı yarattı. Her şeyin sadece bir standart olduğunu görmek dayanılmaz bir şey. Bu standartlar içinde hastalığımı beğenmedim...
Mahşeri Bekliyorum... Söyleyecek çok Sözümüz var orda.. Sen Sıratta yürürken.. Ayağına Kurşun-i Sözler dostları takılacak.. Hepsi şahitlik yapacak ve davacı olacaklar benimle beraber senden, bana çektiklerin için. Ve Düşeceksin Susmalarımın ortasına.. Yanacaksın yalanların kadar. İhanetin kadar acı çekeceksin.. Sakın sorma Bu yüreğe ne kadar acım dokunmuş olabilir ki diye... Sen anlamazsın.. Sadece Bekle diyorum.. Susuşlarımın ardında... Bir Cehennem Saklıyorum!
Şimdi bir akvaryumun camına yaslamışız dudaklarımızı, aramızda bir cam, birbirimize alık alık bakıyoruz.Kimin içeride ya da dışarıda olduğunun ne önemi var, Tanrı kaderi yazarken asla kurşun kalem kullanmaz....
Alıngan gözlerimde birikir
Hayal meyal geçtiğim hayatlar
Gün kurusu umutlar da asıldı dünlerime
Aşkın ateşlerine düşen gençliğimin bitiş gün dönümleri
Sende unutulan sözler
Sende kalan bir ''seni seviyorum''du
Olmayan şarkını söyle hadi ey aşk
Rüzgârın son notasında dem vurur hüzün
Ve bir kadın el sallar giden gemiye inat
Erguvan ağaçlarının rengi vurmuş yüzüne
Işığı kendi karanlığında
Yaşıyor musun?
Karanlık bir gecenin sessizliğiydi
Kaldırım taşlarına sızan.
Ve adımlara sığmıyordu mesafeler...
Ellerimde UMUTlar sıkışmış kalmış,
Titreyen KELEBEK vardı
Yapay çiçekler üzerinde
Ölmek üzere olan...
Yara açıktır ve hep içerlere işler.
Hayatı senin gibi görmeyenlere anlatsan dinlemezler,dinleseler inanmazlar.
''Biz böyle görmüyoruz senin ruhun hasta'' derler.
Kendin gibi birini bulana kadar hastasındır...
" ...cümlesi bitmemiş 'NOKTA'lar
ya da
hiç başlanmamış 'PARAGRAF'lar gibi dönüp bakmak,
gökkubbede uçuşan mütereddit 'KUŞ'lar
veya
dehlizlerin çıkmazındaki 'KELEBEK'ler gibi
sorulara, sorunlara, sorgulamalara inat
kanat açmak özgürcesine;
tekrardan başlamak hayata... "
Avcıdan korkarsan uçmayı unutursun
Bulutlara bakamazsın utancından
Belki ölüm uzaktır
Ama, yaşamaktan yorulursun
Bilmek en ağırı olsa da tüm yüklerin
Görmek en dayanılmazı olsa da eylemlerin
Bildiğin kadar insansın
Söylediğin kadar yalnız
Ve dünyanın üzerinde
Sevebildiğin kadar mutlusun