Bir kadın, çocuktur aslında.
Çocuk gibi davranmayı sever.
Erkeğin kendisine bir çocuğa gösterdiği şefkati göstermesini de ister.
Ama hiçbir kadın çocuk muamelesi görmek istemez.
Söylediği şeyler çocukça da olsa dinlenilmesini, dikkate alınmasını ister.
Yani bir kadının çocukluk yapmasına izin vereceksiniz
ama asla onu bir çocuk olarak görmeyeceksiniz...
Beni anlamanızı istemiyorum..
Bana yollar açmanızı da
dilemiyorum..
Verdiğim değerin karşılığını da BEKLEMİYORUM!
Artık kendi yağımda
......kavrulmayı öğrendimArtık vefasızdan vefa çıkartmayı öğrendim..Düştüğümü
zannetdiğiniz de sadece dizlerimin üzerine çökmüştüm..Beklenmedik anlarda
vurulan darbe gibiydiniz..sarsıldım..ama yere kapaklanmadım..!Bakın
geliyorum..tazelendim..duruldum..nefreti ruhumdan arındırdımKimsenin iki yüzlü
olmasına gerek yok..Tüm yüzleriniz gece karanlık odamda
gördüm,benimsedim..!
Artık gelene hay hay..gidene bye bye yüreğim..Merhametin
fişini çektim
Hiçbiriniz UMRUMDA
değilsiniz..!Bilmem anladınız mı değersizlerim!
Acılar eskidikçe sızısı ucuzlayıp
artıyordu değeri
seneye de giyerim diye bir boy büyük hüzünler seçtim kendime
hacimsiz mutlulukların tadı damağıma varamadı hiç
batıl inançlarım olmadı mesela
...nazar değmesin diye mi kurşun döküyordu kalleşler masum çocuklara
kısır topraklara dilekler ektim en görkemli umutlarımdan
kuyulardan boş hayaller kaçırdım
vurmadım hiç tahtalara
kara kedilerle samimi oldum
.....
bitti diyorsun
kırılıyor düşler birer birer
ortalık düş kırıklığı sitesi
ortalık yangın yeri
nasıl toplarsın diye sorsam..
hayır../..cevaplama
konuşmama hakkına sahipsin
söylediklerini aleyhine delil olarak kullanabilirim
istersen bir avukat tut diyeceğim ama
bir avukat bile temizleyemez
çıkardığın yangının küllerini
susuyorum
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim.
Tam da gönlümü duâya açmıştım ki "aşk" diye bir şey çıktı karşıma.
Herkesin kendince yaşadığı bir muammâ
Bir de baktım, aşkın kuralları sayılmış;
ama heyhât, o da ne, şu âlemde en kuralsız kimseler âşıklarmış.
Çünkü aşk, ne şekle girermiş, ne kaba sığarmış, ne de kalıba konarmış
Gülerken ağlar, severken kaş çatar, içine işlerken kaçarmış.
NNT
Canımı çok... yakan şeyler olur ama yinede susarım, tükenirim.
Buna izin de veririm aslında.
Salaklığımdan mı? Hayır!
Ben kimseye ''GİT'' de demem, diyemem.
O kişi vazgeçilmez olduğundan mı? Hayır.
...... Ona o kadar şeye rağmen, o kadar değer veririm ki,
Hergün yaptıklarına utansın diye.
Ama bir gün öyle bir giderim ki; Kaybedeceğim hiçbir şey olmaz!
...Sen boşver onları uç gönlünce
Onların hiç kanatları olmadı ki
Sen boşver onları uç kendin gibi kelebek gibi
Onların ruhu böyle rengarenk değil saf ve tertemiz
Kelebek...
Gidilebilse, ne çok iz kalıyor geride.
'Belki zaman', diye düşünüyor adam:
'Zaman eksiltebilir birikeni'. Oysa ne
zaman, ne de ona benzer şeyler - ona
benzer şeyler? - silebiliyor mekâna
sinenleri. Eşyalar değiştirilse de, yeni
badana yaptırılsa da değişmiyor ağrının
kurduğu sıra...!
Değişmiyor çünkü sokak
adları, değişmiyor şehirler ve insanlar,
dünden bugüne inatla yürüyen inatçı
mantık: Her mevsim, her dolunay,
yağmurlar, bahar aldatmacaları,
her kuyu, her kule, her balkon,
kadehler, mumlar, köpükler,her kırmızı,
her siyah, her gri,
her uyku, her düş, her uyanış
- yer etmişse - aynı çiviyi isteyen
bir delikte tıpatıp zonkluyor.
'Zaman da değil', diyor adam,
kimse yokken, yüksek sesle.
Yeni bir iz kalıyor orada, o an...
.....
../ bir daha sevişmem ruhunla, sol yanımda yatırmam inan, uzak dur yatağımdan, bedenin gibi ruhunda gidebilir artık, bıktım her sabah ayrılık doğurmandan.../
Üç harf yanyana kaç şekilde gelir bilirmisin? aşk dersin... sen dersin...ben dersin...sen ben biter biz dersin... gün gelir git dersin..peki dur kelimesinden haberdar deyilmisin..?dur demeyi bilmezmisin..? git demek kolay.. dur diyebilecek kadar yüreklismisin...??.
Sanki ikinci sınıf bir oyunun açılmayan perdesinde figüranca unutulan repliğin son hecesindeyim!
Ya da kılçık kıvamında boğaza düğümlenen ekmek arası etkisiz bir ünlemim!
Ama biliyordum Çok açıktı
Aşacaktı seni parantez içlerim
Beş bilinmeyenli denklemlerim
...Yoracaktı gam küpüyle çözülmeyen formüllerim!
İç acılar toplamımı aşmadan yenilgilerim
Çekip gitmeliydim
Çekip gitmeliydim!