Tümceler
Son güncelleme:
-
Benim kaderim kaf ile değil kef ile yazılmış..
Kader değil de keder midir..
âh hüzün..
Câna cânândan dokunan..
Maksudun cilvesi.. rahmeti..
âh hüzün..
Derd gibi gelip de hâne-yi gönülde sultan oluşun..
Sükûtu tâc, tefekkürü taht edişin..
Şair Nedim
-
Sen her sokağa çıktığımda,
ütüyü fişte mi bıraktım acaba sorusu gibi aklıma geliyorsun...
Ya da ocağı açık mı unuttum diye, yaşadığım korkularımsın...
Bir gün sokağa çıkacağım,
Ütüyü fişte unutup, ocağı açık bırakıp,
Yanıp ölmesen bile , gazdan zehirlenmen dileğiyle sevgilim !...
-
O kadar yoruldum ki artık hayattan..
Yoldan geçen bir taksiyi cevirip; ''uzaklaşan hayallerimi takip et '' diyesim var..
Ceyhun Yılmaz
-
Dedim "ahh" Dedim "Eyvah "Bize kim yardım edecek?
Dedi "AllaH",dedi"İllallah" Dedim "Elhamdulillah"
-
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim. Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
gerçek namusun, günah elinin altındayken,
günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.
-
Deli gönlümü Yâr'dan gayrısı ne bilsin..
Ne bilsin yüreğime dokunmayan beni..
Yüzüm gülerken gözlerimde oynaşan hüznü kim bilsin..
Sırrım'da sızım'da bir O'na aşina!!
-
Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim. Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı... olduğunu, sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.. .
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim
-
Sonbahar...Vedaya az kala doldurdu yine içime bütün hüzünlerini; bıraktı öylece...
"Al artık istemiyorum." demeye fırsat bırakmadan fırtınalı gecede gözden kayboldu..."Bu kalbe bu hüzün fazla gitme." demeye kalmadı; gitti..."Bir başka baharı beklemeye yetmez bu ömür. " diyemeden bende olmayan beni aldı,hüzünlerini bıraktı ve yine arkasına bakmadan gitti...
-
içimi bir hüzün kaplar yanımda iken sen selamlaşmamak nedir ii bilir yürek...
sesinin titreşmesi hayata bağlarken beni...
hangi anı ne denli bağlar bilinmez senin pencerenden bakıldığında ama penceresiz
kalıyorum seninle sensizliği yaşadığımda
kim akıl verebilir ve kim anlatabilir sessiz isyanımı ve
örnek varmı antik çağdan beri ...
-
Bazen dedeme benzetiyorum seni biliyor musun?
Onuda çok erken kaybetmiştim senin gibi
Oysa yaşanacak ne çok şeyimiz vardı daha.
Mesela dedem kardeşimi hiç görmedi senin doğmamış çocuklarımızı görmediğin gibi
oysa ne çok severdi dedem torunlarını
tıpkı benim seni çok sevdiğim gibi
Daha yaşanacak çok şey vardı neden bittik ki?
-
Biz umutları yarınlara bıraktık.
Yaşanılmış ya da yaşanılacak ne varsa.
Hayat denen girdabın kollarına bıraktık kendimizi.
Umarsızca, yaşanılacakları düşünmeden!
Vuslatları yaşamamacasına!
-
Dünyanın en uzun hüznü yağıyor
Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne
Kar yağıyor ve sen gidiyorsun
Ağlar gibi yürüyerek gidiyorsun
Belki bulmağa gidiyorsun kaybettiğimiz
O insan ve tabiat çağını
.....
Erdem Beyazıt
-
sevmek aşkın kendisi olmaktır,
uçan kuşun ne hissettiğini anlamaya çalışmaktır..
göz gözü görmezken siste
rehber olmaktır sevgi adına.yüreğini açmaktır her renge.
ve yaşamak,baktığın gökteki buluttur,
üstüne bastığın topraktır
avucunda beslenen serçedir...yaşamak.
Gökyüzünde dünyayı yaşarken,sonsuz özgürlüğümle birlikte,yaşamı arıyordum ne olduğunu bilemeden.
Bir su damlasıydım,güneşin ışıklarında renklerle oynayan,karanlıklarda yıldızlarla konuşan.mutluydum rüzgarla birlikte maviliğe savrulurken,mutluydum kuşlarla birlikte kanat çırparken,mutluydum gökkuşağı olup renkleri saçarken.
Takılmışken bir bulutun peşine,görürdüm yaşayanları yeryüzünde,hepsi zamanla koşar gibi,hep birşeylerin peşinde.bazen bir kuşun kanadına karışır uçardım onunla,rüzgara karışı çığlıklarla birlikte...
Yaşamı sorardım kuşlara,nedir diye;özgürlük derlerdi bana.göklerde özgürce kanat çırpabilmek,rüzgara başkaldırmak,ama yağmur yağdığında özgürlükleri elinden alınır.ağrlaşan kanatları daha fazla çırpınamazdı damlalar karşısında,sığınırken bir kaya kovuğuna,özgürlüklerini teslim ederlerdi,yağmura sessizce...
Ufacık bir damlaydım,bulut oldum,toprak oldum,deniz oldum,okyanus oldum kapladım tüm dünyayı canlılığımla.dalgalarla oynarken derinliklere karıştım,derinliğin sesizliğinde güzellikleri buldum...Bir kuş gibi özgürce,bir nehir gibi delicesine akarak,bir deniz gibi sınırsızca sevdim tüm evreni.Sizde hep Sevin Sevin sınırsızca....
Öykü Gülen...
-
Bu gece göğsümden kan sızıyorum
Tam şuramda,sol yanımda kaldı parmak izin
Keskin bir ışıkla gölgelendirdiğim gözlerini unutmadım
Bende kaldı işvebaz bakışların
Yeni sökülmüş bir tırnak acısı kadar sinsi bir ağrının koynundayım
Uykusuzluk nöbetlerinin azdırdığı ,uyuyamam nöbetlerinde;
İçimdeki öfkenin yıldırımlarıyla yanıyor ormanlarca yeşil ağaçlarım
"söyle hangi kapının eşiğindesin"
-
Hevesleri beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri,
kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmemiş mektupları,
susuşları ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan...
Tarık Tufan
-
Oysa rüyanın da, hülyânın da ağlayamayan, tek sese mahkum, tek renge aldanmış insanlara tahammülü yoktur.
Hüzün bunun için kaçar onlardan.
Ağlamayı unutmuş olanlar hüznün getirdiklerini asla anlayamazlar.
Sanırlar ki; hüzün onların gönlüne yük
Sanırlar ki; onu gönül evinin hudutları dışında tutmak kurtuluş
-
Bu gece;
Yüreğime aralıksız batan sözlerinin acısıyla öfkenin kuşatmasında yazıyorum sahipsiz kırılganlıklarımı.
Beni dinleme!
Ne öncesini ne de söyleyeceklerimi dinle/me!
Sana doğru attığım her adımda üstüme yıkılan duvarın altında kalmaktan,
çatışma içinde geçen dakikaların gece boyu sinirini taşımaktan yoruldu ruhum.
Oysa bu değildi içimde başlattığım seni kazanma savaşının sonu..
Böyle olmamalıydı...
-
Boşuna yağıyor yağmur,
Birlikte ıslanmayacağız ki..
Boşuna bu nehir, Çırpınıp pırpırlanması, Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki..
Uzar uzar gider, Boşuna yorulur yollar, Birlikte yürüyemiyeceğiz ki..
Özlemler de ayrılıklar da boşuna, Öyle uzaklardayız, Birlikte ağlayamayacağız ki..
Seviyorum seni boşuna,
Boşuna yaşıyorum...
-
Bir yüreğim kaldı kaybedebileceğim
Son bir sözüm kaldı
Seni seviyorum diyebileceğim
Tek bir ümit kaldı
Ya hayatıma anlam bulacağım
Yada yüreğime kelepçe vuracağım
alinti