...
Ey Gönül!
Sen mânâya mı bakarsın söze mi?
Mânâ her şuurda aynıdır ama söz dil sahibine göre değişir değil mi?
Sen Sevgilinin mânâsına mı aşıksın ismine, cismine mi?
Sen Sanatkâr'a mı aşıksın sanatına mı?
Sen Leyla'da ki batıni, hakikî Leyla'ya mı aşıksın yoksa yalnız zahiri, fâni Leyla'ya mı;
Sen güneşe mi aşıksın yansımasına mı?
Yüreğine al beni YÂR . . .
Dualarımız ortak aminlerimiz ortak olsun, bir ömür senle dolsun . . .
Yüreğine al beni YÂR, konuştuklarımız aynı sustuklarımız aynı olsun . . .
Al beni yanına artık, sensiz geçirdiğim o günlerin inadına,
Ağladığım bankta oturup nisbet yapalım,
Denize, güneşe, kıra, çiçeğe, martılara . . .
Al beni geceye Ay'ın olayım gündüzüne kat Güneşin . . .
Yemeğine kat aşın olayım . . .
Sen bana niyet et ben ömür boyu seni kılayım . . .
"Bir yaz sabahına doğan ve su değdiğinde kokusunu salan kırmızı sardunya,ağustos göklerinde başımın üzerinden geçen bulut,mayıs gülü,ışıklı nisan yağmuru ne kadar Allah'tansa mülk gibi söz de ve aşk da O'ndan...
"Gönül tahtına O'ndan özge sultan" olmuyor.
Değil mi ki herşey O'ndan, gidecek yer yok O'ndan başka..
Gelinen yer yok O'ndan başka.
Sen benim;Yaradan'dan ötürü yaradılanı sevişim, bir adım gelene on adım gidişimsin Sen benim bu günüme şükür ve yarınıma dua edişim, azla yetinişim,çoğa göz dikmeyişimsin. Ve kapanmayan avuç içimsin.