1. Ana Sayfa
  2. İslam
  3. Bir Şahmaran Hikayesi

Bir Şahmaran Hikayesi

Son güncelleme: 16.11.2009 19:36
Şayeste Şayeste foto

  • "rivayet odur ki;
    dolananda ay bacayı savuşup
    olanda yarı gece
    kim göreki şahmaran'ı ağzında bir topak alevle
    ve her kim ki dilek tuta, o dilek gerçekleşmekte"
    böyle bitirdi bir gece dengbej , bir şahmaran efsanesini
    işte buradan çıktı hikaye

    "bana yardım edermisin " dedi süleyman (mahalle arkadaşlarımdandı) elbette ederdim ve biliyordu bunu
    sonradan gelmişlerdi mahalleye ve her sonda kalan gibi uçtan kulaktan tutunmuştu arkadaşlığımıza , aramızda bazen bir ayrık otukabul görmüştü kabul görmesine ya , o alışamamıştı , yada zamana bırakmıştı alışmayıhep bir yanı yabancı kalmıştı
    iki odalı bir evdi oturdukları ,dedesinden kalmatren geçerdi hemen yanlarından, sarsıntıdan korktuğunu söylemişti birinde,hasta babası yataktan düşer diyeannesi ve babası bir otobüs kazasından sonra uzun süre hastanede yatmış, anne iyileşmiş, ama baba
    bazı geceler telefon etmeye gelirlerdi, gözleri kocaman olmuş, bendini yıkacak sular birikmiş patladı patlayacak "cankurtaran çağırmalıyız" derdi sıkılarak ve zorla çıkararak kelimeleri ağzındancankurtaran gelirdi ,o iğrenç sesi telaşe vermezdi artık mahalleye ,herkes bilirdi ki süleyman'ın babası
    bazen konuşmayı unutuyor, bazen günlerce uyuyor , bazen gülüyor, bazen ağlıyordu bazende nefes almayı unutuyordu adam işten ayırmıştılar , köyden arada bir gelen erzak ve un ve adama bağlanan çok az bir aylık, bu yüzden geçinmek zor olmalı ki ,kaçıp oraya sığınmışlardı istanbul'dan
    istanbul türkçesi ile konuşurdu ...bazı çocuklar onun gibi konuşmaya kalkıyor, konuşamayınca da hırslanıp çocuğa bileniyordu "çikolata çocuğu" derlerdi o nu alaya alarak ( oysa süleyman çikolatanın tadını çoktan unutmuştu) gerçi bizde dilimizi henüz uyduramamıştık oraya ama olsundu yinede biz kabul ettirmiştik kendimizi belki yüreğimiz bu yüzden süleyman'ı daha çok sevmişti, daha çok acımıştıbeklide mülteci çocuk yüreklerinin içgüdüsel dayanışmasıydı
    "sen anlatmıştın birinde şahmaran'ı" dedi
    (ben anlatmışım o yalan söylemezdi ,mutlaka anlatmışım hırsızlayıp amcamın hikaye torbasındanutandım)
    babamlarla balığa gittiğim bir geceymiş, ben bisikletlerin yanında uyuyormuşum ,bir sesle uyanmışım, mağaradan ışık gelmiş önce ve ardından şahmaran, ağzında alevlerle dolanıp durmuş o anda bir meşin top dilemişim ve bir ot kamyonunun altında can veren o meşin topum oluvermiş ummadık bir yerde ( oysa ben o topu stattan kaçırmıştım)
    "yarın akşam şahmaran 'ı görmeye gidelim" sustum ve susmalarım hep kabulüm olmuştur benim
    uyuyamadım, bir yalan nelere mal olmuştu gece yarı, şehrin dışı , bir mağara önü ve iki çocuk ve karanlık ve korku her şey tamamda ya şahmaran ??.. onu nereden bulurdum ki ??.. yok yok itiraf etmeliydim "yok öyle bir şey, ben sadece kapıp kaçtığım bir topu karıştırıp amcamın hikayesiyle size yalan söyledim ve şahmaran 'ı örttüm hırsızlığımın üzerine" deseydim eğer en güvendiği bendim sarsılırmıydı??..benden başka kimsesi yoktu sankiitiraf daha zordu birkaç çocuk daha bulmalıydım en azından ve her zaman çıkmayabilirdi şahmaran gönlü olsundu kardeşimin
    uyuyamadım, kardeşimde uyuyamamış olmalıki ,sabah güneşle beraber vurdu camına penceremizin, iki elini siper edip cama, içeri bakan ve çok nadir gülümseyen bir yüz o gülerken ben utanıyordum
    kahvaltıyı ağırdan aldım sanki ben yavaşlarsam eğer zamanda yavaşlayacaktı ve gece yarı hiç olmayacaktıher zaman kızarak söylenerek sofraya oturttuğumuz süleyman hiç çağrısız oturdu sofraya , sarhoş gibiydi sevincinden "bu gün şahmaran 'ı görmeye gideceğiz hala" dedi anneme içimden geçirdim ki " ne şahmaran 'ı , nerede göreceksiniz, ne zaman göreceksiniz??.." diye sorsaydı keşke "iyi" diyerek geçiştirdi annem o saatlerde babamdan başkasıyla ilgilenmezdi, galiba o yüzden sormadı
    hastalanabilirdim, yağmur yağabilirdi, dedemlerin ota yangın düşebilirdi ama hiç biri olmadı, sokağa çıkarken aklımda bin bir düşünce ve çıkmazdaydımya çocuklar gelmezse??.. o daha kötü amcamda tam şahmaran anlatacak geceyi bulmuştu sanki
    okulun bahçesine birer ikişer geldi çocuklar nasıl anlatılırdıki??
    "şahmaran ' ı görmeye gideceğiz" dedim toplayıp tüm cesaretimi ve ses tonumu yalanımı bastırırcasına artırarak " herkes bir dilek tutsun bu gece" çocuklarda dilek mi yok ve hayâllerin yıldızlardan çok olduğu çağımızdı akşam gidecektik köprüde oturma bahanesiyle toplanacaktık
    saatler su gibi geçti, güneş eyvallahlar yolluyordu dağların ucundan ve toplanıp gidiyordu yarına doğru gölgemden daha yakındı bana gün boyu, sanki ayrılıp kaçacakmışım, bir daha bulunmayacakmışımson umut gibi sarılmıştı süleyman
    tren yolu boyunca gidecektik büyük köprüyü geçip ,biraz lojmanların salıncaklarında sallanacaktık, sonra cin köprüsünün altından dönüp tayyare meydanının yanından aşağı, nehre doğru inecektik arada bir tayyarelerin inip kalktığı bir tayyare meydanı vardı , uzunca bir düzlüktü onun uç tarafında , birden aşağı doğru kırılmıştı düzlük, alt tarafında bir mağara vardı yüzü nehre bakan işte ben orada görmüşüm şahmaran ı
    beş çocuktuk ve yaklaştıkça oraya, bir birimize biraz daha sokulan herkesin bir dileği vardı ; birinin bisiklet,birinin beşiktaş forması, birinin bir meşin top süleyman anlatmıyordu ben dileğimi erkene almıştım ; bir şahmaran diliyordum
    bir dere karışırdı nehre ,kenarında tepecikler vardı, arka tarafı sazlık bura olsun diye karar verdik daha da yakınlaştık, sazlıkların dibine sokulup oturduk, tam karşımızdaydı mağara, kocaman siyah ağzını açmış bir canavar gibiydi kendi nefesimizden korkuyorduk, susmuştuk zaman geçtikçe "çıkmayacak" diyordu ağlamaklı, yavaş bir sesle süleyman utanıyordum
    artık yavaş seslerle konuşmalar başlamıştı ve merak, ve ev halkı "henüz erken,zamanı var daha, az kaldı" dedim arkadaşlara... uzaklardan suya inen koyunların gürültüsü ve çan sesleri duyuluyordu elimi sırtına koyduğumda terden sırılsıklamdıüzüldüm
    birden mavi ve kırmızı ışıklar doldu içine mağaranın sonra geceyi boyadı mavi ve kırmızı parlak renkler bir cankurtarana koyup götürüyordular babasını" gördümgördüm" diye bağırdımonlar görmemişlerdi ve her kes göremezdi şahmaran 'ı böyle demişti amcam
    "nerede??" diye sordular mağaranın üstündeydi ağzında topak topak alevlerle " içeri girdi " dedim görmemiştiler ben bir kez daha yalancı
    ne kadarda şanslıymışım böyle dedi üçü ,süleyman suskun,küskün sanki ben, onun şahmaran ını almışımda"
    "ne diledin" dediler "söylemem" dedim yalanımı bir kez daha katlayarak "artık sık sık geleceğiz taa ki bizde görünceye kadar" "olur" dedim
    onları evlerinin önünde bıraktık ikimiz eve doğru inerken "ne dilemiştin??" diye sordu bana "babanın iyileşmesini diledim ben" "niye" dedi"en sevdiğim arkadaşım sensin" dedim ağlıyordu "biliyor musun bende babam iyileşsin dilemiştim,ama ben göremedim sen gördünolsun iyileşir değimli babam ??"
    ."iyileşir süleyman"
    artık gülüyordu ,daha da samimi oldu, daha da kaynaştı herkesle
    bir gece yine cankurtaran çağırdılar can kurtaran babasını almadan döndü bu kez bir daha onlara gelmeyecekti, bir daha o siren çaldığında süleyman 'ları hatırlamayacaktı kimse
    sustuküstükonuşmadı kimseyle
    dayısı geldi ,bunu ve annesini alıp istanbul ' a dönüyordular son kez yanıma geldi gözlerimin içini delercesine baktı son kez konuştu" yalancısın sen!!!... televizyon dilemişsin!!!"

    sedef kakmalı bıçağıydı amcamın
    dilime sapladığım yalan
    yeşil pullu şahmaran;
    yılana tapınan birinin çizdiği bir resim,
    ve çocukların gece masallarından
    bir umuttu kaf dağının ardında...

    artık ne zaman yalan söylemeye kalksam bir çift yaşlı süleyman gözü göğsüme göğsüme yumruklar
    asi & mavi
#16.11.2009 19:36 0 0 0