anlat arkadaş;
karanlıkların bitmediği o uzun gecelerde
hasretimin çığlıklarını,
aydınlık olmayan dünyamda
bir kere gülmeyen yüzümü
onun adı olan cümlelerde sevgiyi
benli cümlelerde ölümün gülüşünü anlat
her damlasında onun resmi olduğu gözyaşlarımı
onsuzken onunla nasıl yaşadığımı
kalemimin her seferde onu yazdığını
sözlerimin her seferde onu anlattığını
ve her seferde onsuz kaldığımı
bir bir anlat arkadaş...
kimseye yer olmayan dünyamda tek olduğunu
kalbimin ölümüne sahibi olduğunu
sadece onu sevdiğimi
anlat.....
beni ona anlat arkadaş....
geçen günlerin anlamı yok
sensiz sevginsiz
dayanamaz oldu bu kalp
çaresiz ümitsiz
bekliyorum saniyeler saatler geçiyor gidiyor
yine sensiz sevginsiz
gel artık bıktım
dayanamıyorum ölüyorum
duy artık sesimi
haykırıyorum seviyorum
sev artık yeter
bitiyorum gidiyorum
yine sensiz sevginsiz...
nefret
gözlerinin ardında beni yakan bakışlarında
hasret
gözlerimin önünde geçip giden zamanda
özlem
sana hayran canımda
hayal
hepsinde adının olduğu düşlerim
elveda
benden sana kalan son sözlerim...
yaşıyorum
ne için kimin için olduğunu bilmeden
acı çekerek
hergün ölerek
gidiyorum
nereye neden gittiğimi bilmeden
arkama bakmadan
yoluma çıkanları selamlamadan
seviyorum
kimi ne zamandan beri sevdiğimi bilmeden
her geçen gün ölerek
alevim tutuşarak
soruyorum
sensizliği hatalarımı bilmeden soruyorum
işte ben bu yüzden hep kaybediyorum...
nefret
gözlerinin ardında beni yakan bakışlarında
hasret
gözlerimin önünde geçip giden zamanda
özlem
sana hayran canımda
hayal
hepsinde adının olduğu düşlerim
elveda
benden sana kalan son sözlerim...