Medeniyetin ilerlemesine paralel yapay cehennemlerin arttigi, toplumsal bir lanetlenmisligin oldugu bir devirde "Dünyada sefalet ve cehalet bulundukca bu tür kitaplarin faydali olacagi" inanciyla yazilmis bir kitaptir.
Sefiller....
Victor Hugo'nun kaleminden cikmis ve dünyanin en cok okudugu ve bildigi edebi eserler arasina girmis olan kitap, sadece dili, ûslubu ve konusuyla degil bir toplumsal trajediden hareketle insanlarn yoksulluk karsisindaki tavrini da gözler önüne sürüyor.
"Tövbe" mekanizmasinin calismadigi, "hapishanelerin kötülük ürettigi" bir anlayista Jan Valjanín "ayiplarin en büyügü kürek mahkumlugunu" bir türlü üzrinden atamayisi... Javer'in üzerindeki devlet memurlugu baskisi... Fatin, Eponin ve diger kisiliklerin, cocuklar da dahil olmak üzere yasadiklari sefalet... Karanlik icinde karanlik...Insanin yaratilisinda, herseyin üstesinden gelebilecek ilahi bir iyilik mayasi bulunur. Jan Valjan'in ölürken bir sevgi abidesi olusu ve "ben sefil bir adamim, artik Kozet'i görmeyecegim" demesi bir isarettir.
Kisacasi, bu eserde sefaletin ver gercek sefilligin ne oldugu üzerine düsünmemizi saglayacak bütün olus, durus ve göndermeler yer aliyor...