Nedir söyleten, ne değil susturan?
Yaşamla bizim aramızı bozan,
Sonra alay edercesine yine, yine buluşturan?
Her dağıldığımızda acımasızca bizi toplayan ve tekrar dağıtan
İçimizde bir yerlerde kaçıp kaybolurken,
Sürekli aydınlatan neden?
Ben, beni bilir mi? Ateş, ateşi - Su, suyu?
Neden yetmiyor ki "var"lar, neden sürekli "yok" olanı arıyoruz?
Doymayan için bir son var mı?
Yaşamak ölüme bir akit
ve ben ölürcesine sözümde duruyorum.
Sevmeye sorunluyum,
Sevgine sorumluyum
İnsan bildiklerimi hoş tutmak adına
hep gülümsüyorum.
Şimdi bir cevapsız sorular pandorası yüreğim
Sessizce biçimlendiriyorum seslerimi
Haykırıyorum!
Biçilmiş bir sürü rollerim var
Kendimce sahneliyorum
Sahnede yalnızım ama kalabalığı hissediyorum
Bir deli bulut gibi yoğunum, doluyum.
Boş zamanlarımda ise
Kahkahalar içinde
ağlıyorum