hangi alfabenin yeter harfleri
hangi şair anlatabilir bizi ,
renklerine , kendimizin bile gözlerimizin kamaştığı
hangi ressam çizebilir eşsiz resmimizi,
mümkünmü bu sence
günlerce düşünülse bile o anlatımda ki ,renkler , sözcükler , kâfi gelirmi yaşadıklarımıza..
gülümsemek geliyor içimden yok böyle muhteşemliği anlatacak ne fırça , ne lûgat...
seni özleyince
suskunlaşıyorum bir köşede..
uzun soluklu cümleler kuruluyor içimde....
yüreğimin en hücra köşelerinde
adının en uzak harflerini asıyorum
ıslak kirpiklerime ...
gülüşünün kokusunu örtüyorum
sensiz çukurlaşmayan gamzelerime....
ellerimi tutunca
ter kokan ellerini özlüyorum yar...
dudağımın kenarından öpüşlerindeki tadı bir de...
avucuma sokulan her kalemde
sana düşüyorum yar...
özlemişim....
yanmışım...
uzakmışım ... hiç bir şey değil umrumda
aldırış etmiyorum ...yollarımızın uzaklığına
aşk
hayat
göğüs boşluğumdan yükseliyor dudak arama ...
seni yerleştirdiğim
hayat oldu köşeme...
damarlarımdan yükselen kan gibi...
seni özleyince
suskunlaştığım o köşede ,
aşk ' lanıyorum
ve sen ,
yine en güzel şiirim oluyorsun, yazdığım...
bir ömür yaşayabilirim hapsettiğin yüreğinin ortasında
varsın soğuk olsun demir parmaklıklar, sağlamlığı kadar...
sevdalı hücrelerinin sıcaklığına sarılırım .....
beni düşündüğünü bilmenin , verdiği huzurla
aşkın en anlatılmaz halini yaşarım......
vuslatı bekleyen her hıçkırığımla
dudaklarıma asılı kahkahaları savururum.....
aşk kokulu cennetinde
sevda nedir öğrendiğim ülkende
adam teninde
ruhumu, gönlümü doyururum...
ben ,sen de , harikulade
kadın olmanın gururunu yaşarım..
ah göğsü şiir kokulum !
canım kaydı yanına yine usulca
yaşamım çekildi ömrünün kıyılarına....
kirpiklerime asılı yağmurlarla
balkon nöbetlerinde
üşüyen yanımızla
soğuk sancılarımızla bekliyoruz ıslığını...
gel düştüğümüz yerden ,kaldır bizi ayağa...
tadını unutan, paslı dilime getir teninin tuzunu
hüznüne aşık olduğum gözlerini getir gözlerime
şiirlerine konuk eden parmak uçlarını değdir yüreğimin griliğine
hadi toparla dağılmışlığımı
çukurlaşsın gidişinle küskünleşen gamzelerim
yansın küllenen özlemim....
yanığı ,aşk koksun avuçlarımızda...
ağlıyor seni yazan harflerim , yokluğuna doymaktan....
açlığını yazmak istiyor çeneleri düşercesine...
gel artık sevdiğim
ölmeden sana uyanayım
tüm ışıklara kapatalım gözlerimizi
görmesin birbirimizden başka dünya...
yalnızlığımın yarasını iyileştirenim...
iki kişilik ,kalabalıklığımıza hasretim.....
bu gece bizim olmalıydı
mum ışığındaki yemeğimize ,dalgalar
aşka ritim tuttuğumuz dansımıza, yıldızlar şahit olmalıydı...
Aşk-(ım)-a.........
bu gecede bizim aynı her gecenin olduğu gibi...
gözlerini kapatıp elini sol yanına koyman yeterli...
ve tabi düşlerle kaybolmanda gerekli...
şimdi Aşk-a yelken açma zamanı sevgili...
Aşk-a inanma zamanı...
ve deli dolu Aşkı yaşamalı,Aşk-a koşmalı...
Hadi gel bir aç yüreğimi bak içine
göçebe olmayan
kaç sürü güvercinin, kanat altı dolusu ,
sen'li hayallerim...
ve kaç kanat çırpınışına değer , kalbimin duraksız sana atışları
gel hadi aç ta bir bak
dokun bendeki sana
ama sakın ola alma
hep orda kalsın aşk
çıkmasın içimden sevda....
ruhumu ruhunda hissetmeyeli çok zaman olmuş be gülüm.yanık sevdamızı yazmayalı.sana akıtmayalı kalemimdeki gözyaşlarımı ne çok olmuş.
ey hüzün bakışlım,ey sarı tenli yarim.boncuk gözlerinde kaybolduğum,yüreğindeki aşkta yeniden kendimi bulduğum KADINIM...
yokoluşlarımın sebebi.hüznüm,sevincim,gözyaşım ve hatta dudak kıpırtım...
seni sevmeye doyamadım be kadınım...
sana dokunmaya...
teninde yanmaya...
tutuşup kavrulmaya...
içli içli ağlamaya göğsünde...
ve ateş dudaklarında yokolmaya...
doyamadım KADINIM...
inci tanesi dişlerin...
sırçadan daha narin ellerin...
ve hatta gözbebeklerin...
saçının her bir telindeki muhteşem koku...
yüzündeki hafif gamzeli gülücük...
hele de o şen kahkahalarla çınlattığın muhteşem saatlerimiz...
her şeye değer be KADINIM
kısacası sen her şeye değersin...
göz çukurlarımı dolduran tek nedenimsin.. özlemlerimle... sevinçlerimle...
ağlamıyorum sakın üzülme sevdiğim ,gripten olsa gerek...zannetme ki yolumu kesen bu duygularından ...
kalemine kelamına aşık olduğum öpüldün yüreğinden..
beni sensizliğe mahkum etme
avuçlarım son nefesimi nefesinde vermeye açılırken...
bir merhabayla başlamıştı oysa herşey...
kısa,öz,basit bir merhaba...
öyle filizlendiki bu gönül bir anda,anlatamam...
yüreğime işlenmeye başlamıştı Aşk...
hazin bir sevdanın sonunda...
yürek öylesine açken Aşk-a..
çıkageldin kapıma,öylesine bir Merhabayla...
hoş geldin yüreğimin sahibi...
hüzün kokuşlum...
aşk bakışlım...
sevda yüreklim...
Kadınım...
hoş geldin...
asla hoş çakal diyemeyeceğim tek varlığım...
ruhum,bedenim,her şeyim...
sana hasret bir gönülle yaşamak çok zor...
neredeyse imkansız gözlerinde yokolmadan nefes alabilmek...
ve dudaklarında yanamamak istediğinde...
elvedanın eşiğindeyim hayata...
sensizliğin son noktasında...
dertliyim be gülüm anlasana...
sana dokunamamaktan yana...
hazırım Kadınım...
mutluluğu gözbebeklerinde yakalayıp...
ruhunda ateşler içinde yanıp...
kavruk dudaklarında kor olup...
dizlerinde son nefesimi vermeye...
geçip bitecek çektiğin acılar , gelip saracak acıyan yanlarını deseler inanamazdım ,beni heryanımdan kavrayıp sıkı skıya içine tutuşturuşuna,parmak uçlarına dolayışına...
yüreğimin cesaretiyle kendime inanamazken...yokluğunla dolan kalemimin ucundan kusulan kanların her hecesi meydan okurken senden başka herşeye..çözülemeyecek güçte, arapsaçına dönen duygularımı tek tek kendine getirişine..
imkan'sızım...
yüreğinin buğulu camlarına yazarken ben sevdamı , içimden düşenleri ,ardımda bağdaş kurup izleyişlerine ne çok muhtaçmışım ,
mevsimi belli olmayan günün sonunda ,suskunluklarımı çiğneterek, ayazlarının baharları yapmana gözlerimi..
hasretlerimizin önünde prangalamışsın tüm harfleri, kölesi olmuş şiirin...hangi cümlenin ucundan tutsam
hangi noktanın gölgesinde dinlensem, aklımda o anılar...
(Ahh anılar ''sizi unutmamıza izin vermeyin ne olur..'')
sızıp kalmak istiyorum o günlerin koynunda.. ilişme olur mu sevdiğim...
sensizliğin sessizliğinde biraz soluklanmaya ihtiyacım var..
kaşlarını çatma hemen, sözlerime
bakma öyle, yalnızlığımın manasızlığına
dediğin gibi ,
çoğu zaman, yaralara ilaç olmuyor, z a m a n....
damarlarımdaki lugatsız sızıların dansı
mürekkebimden damlayan isimsiz acıların şarkısı
estikçe içimin kuytu köşelerine
üşürken ,tutuşturdukça seni ,sol köşemde
genzimde sendeleyen sayıklamalarla
anlatılmıyor a ş k klişeleşmiş dizelerle
bakma öyle
çıldırmazdık her şiirin ardında,
bu kadar uzak olmasaydın bana...
toparlanmıyor dağılmışlığım
kol geziyor kelamsızlığım