bir karış dili vardı suskunluğumun
bin tane sözlükte bulamazdın karşılığını
ne söylediğimi bilemedin bakışlarımın
anlamadın sessizliğime sessizce dokunduğumu
bir sevda ışığı oldu da yüreğim
sen göremedin.
oysa dağlar kadar sevmiştim seni
bilemedin.
anlatmak gerekmezdi çok şeyi bazan.
sözcüklerin ulaşamadığı
cümlelerin yetmediği yerler vardı.
suskunluğumu okuyamadın bakışlarımdan
şimdi yalnızlığın bana yakıştığını
yakama neden böyle yapıştığını
bana hergün baktığın halde
beni hiç görmediğinden anladım.
Bakış açısı, her insanda aynı değildir...
Bazıları baktıklarında çok şey keşfeder,
bazıları da sadece bakar, ne için ve
neden baktıklarını kendileri de bilmezler...
Yine çok güzel mısralar taşmış (dertli?) yüreğinizden...
Yükleyen elleriniz dert görmesin Necdet Bey...
Teşekkürler...
Haklısın Arkadaşım.
Belki de, görmemizi engelliyorlar !!!!
Halkımızı bilinçlendirecek-faydalı bilgileri öğretecek,eğitecek hangi tv kanalı var?
Varsa yoksa, o geri zekalı kadın programları, yemek programları, yarışma programları,
yalnızca tüketime yönelik reklamlar...Daha yazmakla bitmez...
Okumayan..okumayı sevmeyen bir toplumuz//klişe bir sözcük de olsa-böyle...
Çoğu insanımız, karınlarını doyurma..Hesapsız-kitapsız-sorumsuzca yaptıkları çocuklarının geleceğini düşünmekte..
Durum böyle olunca...
İnsanlar görmeyi bırakın..Bakarkebn bile öylesine bakıyorlar.
Neyse Arkadaşım..Şu yazma sevdam nedeniyle devam edersem..Bir değil birkaç hikaye olacak.
Sevgi dolu yüreğin hiç dert görmesin.