şems-im-sen Şiir Dünyası
Son güncelleme:
-
gözdecim okuyan gözlerine sağlık olsun bu aralar uzun uzun yazasım yok teşekkür ederim güzel yorumun için
MAVİ teşekkür ederim arkadaşım okuyan gözlerine sağlık
-
sessiz sedasız bir bekleyiş bu... isyan, kin, öfke yok... suspus olmuş yürek... haykırmak yok... duyulmayan çığlıklar yok... tüm yok larla yokluğunda yok oluyorum... sus pus olmuş yürek... sessiz sedasız bir bekleyiş bu...
bayıldım
yüreğine sağlık elif
-
haklısın MAVİ hayat da tek kelime
ölüm gibi yaşam gibi ....
anlatabilmektir suslardaki yüreği tek kelimeye sığdırarak... oda dilinden dökülmeyecek, gözden düşen tek damlada gizlenecek... gözlerim gözlerine takıldığında SÖZYAŞIM kayıp gidecek yeniden suslardaki yüreğe...
- belirsizliğe yolculuktur AŞK...yürürsün yürürsün hiç yorulmazsın... bir zaman sonra iki kişilik yürümeye başlarsın ama tek başına nereye gittiğini bilmeden yada yolun sonunda ne olacağını düşünmeden... gücün sevgiden sevgi yürekten geliyordur... yanında değildir elinden tuttuğun yoktur ... SOLUNDA dır...artık bilinmezliğe değil yalnızlığadır yürüyüşün... ve yine güçlüsündür ...gücün ACI dan acın yreğinde yatan ÖLÜ den geliyordur...
-
haklısın MAVİ hayat da tek kelime@şems-im-sen adlı üyeden alıntı:
haklısın MAVİ hayat da tek kelime ölüm gibi yaşam gibi ....
anlatabilmektir suslardaki yüreği tek kelimeye sığdırarak... oda dilinden dökülmeyecek, gözden düşen tek damlada gizlenecek... gözlerim gözlerine takıldığında SÖZYAŞIM kayıp gidecek yeniden suslardaki yüreğe...
Orijinali Göster... ölüm gibi yaşam gibi ....
anlatabilmektir suslardaki yüreği tek kelimeye sığdırarak... oda dilinden dökülmeyecek, gözden düşen tek damlada gizlenecek... gözlerim gözlerine takıldığında SÖZYAŞIM kayıp gidecek yeniden suslardaki yüreğe...
Hem de çok haklıyım gerçekten de tek kelime
-
beni anlatmış kelimelerin beni yazmış kalem sonsuz teşekkürler onur yüreğine sağlık her harfi şiirin ben olmuş sağol
-
gün aydınlanmış bitmişti gece
ruhunu teslim etmişti karanlık ışıldayan güneşe
zifiriye koyu karaya alışmıştı gözler
el yordamıyla yürüyordu günün aydınlığında
görmüyordu sağı solu çarpıyordu oradan oraya
canı yanıyordu ama aldırmıyordu geçer nasıl olsa
yüreğindeki yara daha büyük daha bir can yakmakta ya
acıya da alışmıştı nasıl olsa
tek isteğiydi
gün bitsin batsın güneş karanlığa gömülsün her yer
gerçekliğin olmadığı
hayalleriyle kendi gerçekliğinin yaşandığı anlara
gün bitmek bilmiyor uzadıkça uzuyor saatler
oysa öyle mi ya gece bir göz kırpımı kısalığında
dalıveriyor sevdiğinin göğsünde umut dolu düşlere
kapanmasıyla açılması bir oluyor
gece teslim edip ruhunu güneşe ayına kavuşmayı bekleyişi gibi
ruhunu kaybetmiş bir bedenin ruhuna kavuşma isteyişi telaşında
aydınlıktan uzak tüm karanlıklarda hayalinin gizlendiği tüm kör noktalarda
bekleyişlerim kavuşma umudunda
boğulan bir insanın nefes alma telaşında
böyle günden uzak sana hasret
bekliyorum ölümüde karanlığı bekler gibi...
şems-im-sen
-
seni hep o halinle hatırlıyorum gencecik
daha yirmisini yeni geçmiş gözleri ışıl ışıl
yarınlardan umutlu geleceği parlak bir delikanlı
ilk görüşte aşktı benimkisi neyine vuruldum bilmiyorum
şimdi düşününce geçmişi gülüşün müydü saran beni
yoksa burnu havalarda ulaşılmaz görüntün mü
hani bir çocuk sahip olmaz ya arkadaşındaki bir oyuncağa
kıskanır onun elinde gördükçe hırslanır
ya kırmak ister yanlışlıkla
yada alıp elinden saklamak oda oynamasın bir daha
başkalarının yanında görünce seni deliye dönerdim
gözünü kan bürümüş caniler gibi ya seni vurmak
yada yanındakileri tek tek dövmek gençlik işte
nasılda kovaladı aylar birbirini
gözlerimiz değdiğinde durdu ya zaman
kalbim fırlayacaktı sanki yerinden
bacaklarım titrerken konuşamadım bile ben
oysa sen ne kadar havalı o kadar mağrur
gülümseyip selam verdin
kim derdi ki seninle ben bir gün el ele dolaşacağız
bak gülümsüyorsun yine geçmişi düşünüp
anınca o güzel günleri
sen hala yirmisini yeni geçmiş o genç delikanlı
bense yokluğunda yılların izlerini yüzünde taşıyan
sana hala deliler gibi aşık o bakışlrında hüzün saklı kız
nasılda bilmişim ulaşılmaz olduğunu
nasıl da çok istemişim yalnız benim olmanı
kızıyorum bazen kendime
neden diyorum neden keşke olsaydı da şimdi
elleri başkalarının ellerini tutsaydı
keşke olsaydı da şimdi yüreğinde başka sevdalar yaşansaydı
uzaktan seyredip seni sinir olsaydım yine ama sen olsaydın
sen hala o mağrur bakışlı burnu havalarda delikanlı
bense sensizliğin acısıyla omuzları çökmüş sana sevdalı
yıllar senden ömrünü aldı götürdü
yıllar benden seni çaldı
sen sonsuzluğun kollarında seni ilk gördüğüm halinde uyurken
beni ezip geçti yorgun bedenim yüzümde çizgilerle
sevdana esir yaşamaya mahkum etti
sen hala yirmisini yeni geçmiş gözleri ışıl ışıl bakan
bense nefes alırken ölümü yaşayan kara bahtlı sana sevdalı...
şems-im-sen
-
ooooffff offf yapma ya huuu...
neyse yazmayacam coşunca yanlış anlaşılıyorum... allah yüreğinin sesini duysun. gözlerim, burnum, gırtlağım yandı beee...
-
dışarda bahardan kalma bir hava var,
sokaklar oyun oynayan koşuşturan çocuklarla dolu.
çıkıp bir ağaç dibine otursam etrafı seyretsem mi?
yoksa sahil boyu bir yürüyüş mü yapsam*
alıp elime kitabımı balkonda oturup kuş seslerine mi karışsam?
bilemedim ki ne yapsam?
o yada bu farketmiyor ki, her şeyde biraz hüzün biraz yalnızlık var.
en iyisi unutup havanın güzelliğini, tıkayıp kulaklarımı kuş cıvıltılarına,
duymazdan gelip çocuk seslerini, kendi sessizliğime gömüleyim sessizce.
kapatıp gözlerimi düşleyeyim kendi baharımı, uçsuz bucaksız sonsuzlukta,
senin ellerinden tutup koşayım kırlarda...
mavi bir uçurtma, mavi gökyüzünde süzülsün özgürce, kuşlarla yarışsın...
bahar havası, kuş sesleri, çocuk kahkahaları yok sayıp hepsini,
uzanıp boylu boyunca yatağıma, sensizliği inat senli düşlere dalayım.
en iyisi kendi baharımı, kara kışı yaşayan yüreğimde yaşayım...
şems-im-sen