Başqasının Hüznünü iliklərində hiss etmək

Son güncelleme:
  • Başqasının Hüznünü iliklərində hiss etmək Yazısı - Başqasının Hüznünü iliklərində hiss etmək Elif Şafak - Elif Şafak Yazıları

    GƏLİN bu gün çıxaq kabuğumuzdan, sıyrılalım zehni gettolarımızdan; bir şey edək Somali üçün, yeni bir şey. Kiçik, kiçicik qərarlarla başlayaq. Yetər ki xalis olsun niyyətimiz, əməlimi. Yetər ki rol etməyək ya da kiçik hesab etməyin Kuçümen addımları.

    Qeydsiz kalmayalım bir-birimizin ağrısına, hüznünə, yaşına. Səs verək; burada olduğumuzu, biganə kalmadığımızı, laqeyd olmadığımızı, insanın hər yerdə bir və bərabər olduğuna ürəkdən inandığımızı göstərəcək bir səs, bir əks-səda ...

    "Zənci" sözünü fərdi sözlüklerimizden silelim məsələn, kullanmayalım artıq. Televiziya və radio spikerlerinden "Afrikadakı zəncilər ..." sözünü duymayalım bundan belə. Özündə buram buram iyerarxiya saxlayan və müstəmləkəçilik iy verən, bu səbəbdən insanları yaxınlaşdırmaq bir yana qatı kateqoriyalara bölən bu anlayışa ehtiyacımız yox.

    Ətraflı dünya çoxdan tərk etdi bu köhnə sözü. Onun yerinə, mütləq də bir söz istifadə əgər, "qaralar" deyək, "Afrikanın gözəl insanları," "Somali xalqı," "Canlar," "Bir başqa diyardaki qardaşlarımız"; mənim kimi, sənin kimi, bizim kimi ətdən sümükdən, xəyaldan və hekayədən mürəkkəb və lakin bir loxma çörəyə, bir qurtum suya, bir Katre dincliyə həsrət .... Adəmoğlu, Havvakızı ..

    Gözləri kömür qarası, ovucları yoxsulluq yarası, yollarda doğum edən, körpəsini torpağa basdırıb geridə qalan uşaqlarını həyatda tutmaq üçün çalışan, bu ramazanda yoxluq ilə oruc açan, ümidsizlik ilə bəslənən, bu böyük və qədim qitə Afrikanın nağılları Kadifeden, sümükləri şüşədən insanları ..

    Dünyanın bir xəritəsi var, yaxşı ya insan ürəyinin coğrafiyası varmı? Ürəyimizin Doğu'su, Batı'sı, Güneyi, şimalda varmı sahi? Ya da hüdudları? Bir Şimal Qütbü varmı vicdanımızın? Donub qalmış bir bölgə? Biz yalnız eynilə özümüzə bənzəyənə mi əhəmiyyət verər, sevər, qoruyar və kollayabiliriz?

    İnsan, şəxsən heç görmədiyi, səsini heç eşitmədiyi, özüylə eyni mənşədən gəlməyən tam fərqli insanların ağrılarını və feryatlarını umursayabilir mi? Ya da belə soruşmalı bəlkə də: Gün olar, yalnız və yalnız özündə "biz" im kimi olduqlarına inandıklarımızı sevər və insanlığın geri qalanını iteler, ötelersek, ötekileştirirsek, bu dünya nə menem bir yer olar?



    Türkiyədə bu anda arxa arxaya icra edilən "Somaliyə yardım kampaniyaları" ilə daha əvvəl bənzəri görülməmiş bir həssaslıq səviyyəsi yoluxmuş vəziyyətdədir. Amma kafi deyil. Hər dəqiqə bir başqa uşağın gözlərini kapadığı Afrika, bu yaşlı və müdrik qitə, bizdən daha çoxunu gözləyir.

    Biz burada öz gündəlik hayhuyumuzla bihudə yerə bir-birimizi yıpratırken, uçqun kimi böyüyən və önümüzdəki əlli il boyunca asan asan həll edilməyəcək bir insanlıq dramı yaşanır.

    Gelin bu gün çıxaq kabuğumuzdan, sıyrılalım zehni gettolarımızdan; bir şey edək özümüz, vicdanımız, insanlığımız üçün. Əlimizi cibimizdə salaq.

    Üst üstə telefon mesajları göndərərək, kömək quruluşlarıyla təmasa keçərək, əlimizdən gəldiyincə cömertleşerek, bir-birimizi də buna təşviq edərək, aramızda pul yığaraq, oxuyaraq, paylaşaraq, bir başqasının hüznünü iliklerimizde hiss edərək və ən əhəmiyyətlisi, köməkləri da kömək edənləri də yüngülə almayaraq ...

    Gəlin bu gün, bu anda, indi, daha çox ləngimədən bir addım ataq ... Bizi insanlığımıza yaxınlaşdıracaq bir addım ...
0 0 0
```[cite: 10]