1. Ana Sayfa
  2. Azərbaycan
  3. Dəyişdirilməyəcək Kader anlarından biri Berceste

Dəyişdirilməyəcək Kader anlarından biri Berceste

Son güncelleme: 05.05.2012 10:23
Nerissa-Su Nerissa-Su foto
  • Dəyişdirilməyəcək Kader anlarından biri Berceste Yazısı - Aşk Hekayə Örneği - Həyatdan Təkliflər - Yalnızlık Hikayesi - Həyat Hikayeleri - Aşk Hikayeleri
    Dəyişdirilməyəcək Kader anlarından biri Berceste
    Dərvişə Güneyyeli Müqəddəs
    "Sırrımda qabaran bir çiban var. Susmaya davam etsəm partlayıb məni də səni də bərbad edəcək. Ona görə gedirəm. Uzaqlarda mənim içimdə partladacaq bir bombanı da özümlə aparıram. Üçün rahat olsun. Kimsə bu sirri öğrenmeyecek. Mənimlə birlikdə yox olub gedəcək. "



    "Sırrımda qabaran bir çiban var. Susmaya davam etsəm partlayıb məni də səni də bərbad edəcək. Ona görə gedirəm. Uzaqlarda mənim içimdə partladacaq bir bombanı da özümlə aparıram. Üçün rahat olsun. Kimsə bu sirri öğrenmeyecek. Mənimlə birlikdə yox olub gedəcək. "

    *

    "Hey sən!"
    "Əfəndim?"
    "Səhv dizelerle yaxınlaşmağa çalışırsan."
    "Farkındayım."
    "O halda?"
    "Bunlar mənim dizelerim. Məni mən olaraq qəbul et. Sənə saxta şeirlər qurmaq yerinə özümü oxuyuram. "
    "Uzaqlaş buradan!"
    "Necə yəni?"
    "Uzaqlaş ki, geri dönebilesin."

    Zil bir qəhqəhə qoy verdi. Özünə taparcasına aşiq bu adamın çarəsiz halı içini okşamış; bu vəziyyəti istifadə çəkinməmişdi. Gənc adamın qüruru incimiş, yenə də sevdiyi qadına heç bir şey diyememişti.
    Başını restoranın pəncərəsindən çölə çevirdi. Çöldə boş bir insan kütləsi hökm sürməkdə idi. Təkrar qadına tərəf döndü:
    "Söylədiyim hər sətir bir berceste olsaydı daha çox sevecektin məni?"
    "Lağlağılıq Eftan. Söylədiklərimi kiçik bir incitmədən başqa bir şey olmadığını çox yaxşı bilirsən. "
    "Zil qəhqəhəni ardındakı yarı həqiqəti hiss etməyəcək qədər səni tanımamış olamam, sən də bunu çox yaxşı bilirsən."

    Hiss, qarşısında oturan Eftan'a dərin dərin baxmaq istədi, amma qorxdu. Sanki sirri tökülən bir kök aynaya çevrilmişdi. Uzanıb sadəlik abidəsi boş bir hərəkətlə Eftan'ın əlini tutdu:
    "Lağlağılıq Eftan, səni dəli üçün edirəm belə. Sənin çarəsizliyin mənə həzz verir. "
    "Bəli, çarəsiz, amma gurursuz deyil!"

    Ayağa qalxdı. Masanın üstünə bir berceste buraxdı. Soyuq bir buz kütləsi kimi Sezgi'nin-günəşin ayrı duramadığı-kavruk bədənində uzaqlaşıb getməyə başladı. Hiss, böyük bir qarışıqlığın içinə düşdü. Dodaqları Eftan'ın gedişinin ardından ilmek ilmek tikilər kimi ağrıdı. Dilinə qan dadı gəldi, amma heç bir şey deyə bilmədi. Nə olmuşdu? Nə vaxt olmuşdu? Niyə olmuşdu? Yalnız bir zarafat, belə dərin bir hiss birlikdəliyini yerlə bir edə bilər idimi? Inana bilmirdi. Qarsonun üzünə uzanan əli ilə afalladı:
    "Xanım! Dodağınız kanıyor. "
    Əvvəl qarsonun əlindəki dəsmala, sonra da Qarsona baxdı. Heç bir şey demədən qalxdı. Özünü restorandan çölə atdı. Sokaklar toz-duman içərisində, göz gözü görməyəcək halda idi. Gözlərini kist; içində yığılan yaşlar nov nov axmağa başladı. Hıçqırıqları boğazına abanarak çıxırdı. Qaçmağa başladı. Hər bir neçə addımda bəzilərinə çarpıb tökezliyor, bəzən yerə düşür, amma ayağa qalxıb qaçmağa davam edirdi. Çıldırmış kimi idi.
    *

    -2 -

    "Canım haradasan?"
    "Heç, yoldaşlarla buluşacağım."
    "Səni çox darıxdım."
    "Mən də, amma daha sonra görüşək."
    "Oldu"

    Halbuki çox da uzağında deyildi. Yalnız Hiss onu fərq etməmişdi. O qədər gözəl görünürdü ki. Hiss, qaraların içinə bürünmüşdü. Qara, uzun və dar şalvarı, dizinə qədər uzanan botları, açıq və uzun qara saçlarıyla bir zadəganlıq timsalı kimi idi. Hiss, avtomobilə mindi. Hərəkət etdi. Eftan ürək atışlarının sürətləndiyini hiss etdi. Heç tərəddüdsüz, yalnız bu ürək atışlarının verdiyi adrenalinlə Sezgi'yi təqib etməyə başladı. Bir müddət yol aldılar; yenə də bu səfər çox sürmədi. Ortada bir qəribəlik vardı. Sezgi'nin getdiyi yol, yoldaşlarıyla hər zaman görüşdüyü The Jezve yolu deyildi. Başqa bir küçəyə saptı; Eftan da sonra ... Heç bilmədiyi bir evin qarşısında dayandı. Eftan daha çox yaklaşamadı.
    Hiss, qapını döydü. Bir adam qapını açdı. Hiss o adama sarıldı; sıx sarıldı, uzun uzun sarıldı. İkisi qucaq-qucağa içəri girdilər. Bu da nə idi indi? Zarafat kimi. Sağına soluna baxdı. Görəsən Hiss özünü təqib etdiyini fərq etdi də, ona zarafatmı edirdi? Avtomobildə eləcə kalakaldı. Zaman sürət atı olmaqdan imtina etmiş, pəjmürdə bir eşşək kimi gedirdi. Və sonunda qapı açıldı. Hiss eyni havalı yürüyüşüyle ​​sürətlicə evdən çıxdı və avtomobilinə mindiyi kimi oradan uzaqlaşdı.

    *

    -3 -

    Sayılmağa lüzum görülməyən günlər və saatlardan sonra, Hiss, yatağında ağır bir xəstə kimi yatmaqda idi. Burnu və gözləri qırmızı bir gül kimi idi. Başında, atılmış onlarla top güllesinin səsi gəzirdi sanki. Bəli, ortada bir döyüş vardı. Düşməni qarabasmalardan ibarət olan bir əcaib ordusu və bu ordu qarşısında tək başına nə edəcəyini bilə bilməz halda idi.

    Özünə gəlmək, yığışmaq məcburiyyətində idi. Yağmalanmış zehinini qurdalamağa, ətrafa saçılmış düşüncələrini qaydaya salmalı: Eftan'ın getdiyi gün, onun getdiyi saat, onun getdiyi an ... Düşünməyə çalışırdı. Birdən yaddaşının bir küncündə, yıkıkların arasında bir şey ilişdi gözünə; Eftan'ın əli ... Eftan'ın əlindən önündəki müzakirə süzülən bir kitab: Berceste!

    Dərhal yatağından qalxdı. Bu döyüş sahəsini dərhal daramalı, o kitabı bulmalıydı! Yataq otağı, mətbəx, salon, duş, tualet ... Of! Yox işdə, yox! Garaj, araba, bağça, küçə ... Harada idin bu kitab? Kitabı axtararkən özünü evin xaricində, küçədə tapdı. Küçənin bir küncünə oturdu. Gəlib keçən insanlar bornozlu halına qəribə qəribə bakarlarken o, bu baxışlardan çox uzaqlarda; kitabın arxasında idi. Niyə sonra ağılına gəldi; kitab Eftan'ın onu tərk etdiyi restoranda ola bilərdi. Yaralarını belə sarmadan ayağa qalxıb döyüşə davam edən bir əsgər ədasıyla dərhal evə döndü, fövqəladə bir şeylər geydi və avtomobilə atladığı kimi nəfəsi restoranda aldı.

    *

    -4 -

    Yapmalıydı. Öğrenmeliydi. Buna görə burada idi. Yeməyi əlindən alınmış bir pələng ədasıyla qapını döydü. Qapı açılınca qarşısında dayanan adamı yaxasından tutduğu kimi yerə atmağı çox istədi, amma etmədi. "Buyurun". Bu səs bir uğultu kimi qulaq pərdəsinə vurdu.

    "Hiss səbəb burada idi?"
    Qarşısında dayanan solğun üzlü adam olduqca tedirgindi. Alınından damla damla tər boşalmağa başladı.
    "O pis biri deyil!" Deyə bildi.
    "Sənə Hiss səbəb burada idi, deyə soruşdum. Cavab Versene! "

    Zenun, geri çəkildi. Eftan arxasından içəriyə girdi. "Onu çox sevirəm. Xahiş edirik ona zərər verməyin. O dünyalar güzelimdir. Canımı. "

    Amma o da nə! Adamın titrəməsi getdikcə artır, üzünün solgunluğu daha da belirginleşiyordu. Böhran keçirirdi!
    Eftan bu anda nə edəcəyini bilmədi. Bir qaşıq suda boğabileceği, sevdiyi qadının sevgilisi olan bu adam böhran keçirirdi. Düşünməyə belə fürsət tapa bilmədi. Adamı qapdığı kimi avtomobilə qoydu.

    *

    -5 -

    Bəli, kassada dayanan kitab oydu. Yavaşca kassada dayanan Qarsona yaxınlaşdı. Narahat bir əda ilə soruşdu:
    "Pardon, bu kitabı haradan olduğunu sizdən soruşa bilərəmmi?"
    "Bir müştərimiz unutmuş əfəndim."
    "Bəli, şey. Əslində o mənim kitabım. "
    "Yaxşı, bir dəqiqə əfəndim."
    Qarson kitabı alıb arxa otağa girdi. "İndi səbəb aldı bu kitabı? Mənim dedim ya! Off!! "Hiss, narahatlığa yerinə əsəbi bir moda girmişdi. Bir an əvvəl o kitabı almaq istəyirdi. Qarson bir az sonra gəldi.
    "Buyurun qadın, gözlətdiyiniz üçün üzr istəyərəm."
    "Təşəkkürlər."

    Zorla çıxmışdı ağızından. Təşəkkür etmək belə istəmirdi. Kitabı aldı, möhkəmcə tutdu və dərhal restorandan ayrıldı.

    *

    -6 -

    Xəstəxanaya çatdılar, tibb bacıları dərhal sedye gətirdilər. Zenun'u xərəyə qoyarkən Zenun'un pencəyinin içindən bir kitab düşdü. Eftan kitabı aldı. Yandakı Banda oturdu. Burada nə axtarırdı? Canının canı onu bir adamla aldadırdım və bu adamı xəstəxanaya o yetiştirmişti. "Of Allahım" deyərək başını divara dayadı. Bir müddət gözlərini bağladı; gözlərini kapadığı əsnada qeyri hal ilə əli kitabın üzərində gəzməyə başladı. Yavaşca kitabı açdı, əlləriylə gəzməyə davam etdi. Toxunduğu yerlər pütür pütürdü. Gözlərini açdı, səhifələrə baxdı.
    "Sezgilerdir ehtirası ən divanə yerindən tanıyan
    Və savruk fısıltılarla Misirin kumlarıyla
    Kleopatranın yuyan
    Eşq, bir çöl qüvvəsidir ... "

    Bir bu əskik idi! Adamın Sezgi'ye yazdığı şeirləri də mi tapacaqdı! Bu həqiqətən bir zarafat idi. Kainat bu an ona baxıb gülür olmalı idi! Kitabı parçalamaq divarlara vurmaq istədi. Gedib o adamı tapmaq və ... Xeyr! Xeyr! Bəlkə də onun da xəbəri yox idi! Və bəlkə də xəbəri olmamalı idi!

    "Pardon"
    "Nə var!"
    "Zenun Beyin vəziyyətiylə əlaqədar bir inkişaf var."
    "Nədir?"
    "Zenun Bəy bir ürək spazması keçirmiş. Ürəyə gedən damarlardan birində genişləmə olmuş, bu fərq edilməmiş. Bu gün də həddindən artıq həyəcan ya da stress təzyiqinin artmasına səbəb olmuş. Buna görə ürəyə həddindən artıq qan getmiş. Bu səbəblə bu böhranı yaşamış. "
    "Yaxşı, vəziyyəti necə?"
    "Bu an daha yaxşı. Doktor bəy, sizə daha ətraflı məlumat verəcək. Sanaram bəzi dərmanlar istifadə lazım olacaq. Bu vaxt bəzi sənədlər var. Bu sənədləri imzalamanız lazımdır. "
    "OK."
    Can çətinliyi, stress, hirslilik, əsəbilik. Bütün bu duyğular içində heç tanımadığı bir adam üçün burada olmaq; üstəlik də Sezgi'nin sevgilisi ...
    "Buyurun əfəndim, imzalayın."
    Eftan kağızı aldı, imzalamadan əvvəl belə bir oxumaq istədi. O da nə!
    "Adı: Zenun
    Soyadı: Ural "

    Gözləri qaraldı. Beynindən vurulmuşa döndü. Yox! Yox! Bu həqiqətən bir zarafat olmalı idi. Sevdiyi qadın onu aldatmamıştı! Sevdiyi qadın, ərini özüylə aldatmışdı! Zenun onun eşiydi!

    *

    -7 -

    "Alo"
    "Salam, Hiss Ural siz bilərsinizmi? Bəli, yoldaşınız Zenun Ural xəstəxanada, yüngül bir böhran keçirmiş. Amma narahat olmayın, vəziyyəti yaxşı. Sizə xəbər vermək istədik. Bu an Dövlət Xəstəxanasında müşahidə altında. "
    "Nə! Zenun! Xəstəxana! Böhran! Həyat yoldaşım! "Bunlar qaldıra çox çox idi. Zenun nə vaxt böhran keçirmişdi, yanından ayrılalı daha bir saat olmamışdı. Onu kim tapmışdı? Kim xəstəxanaya aparmışdı? Həyat yoldaşı olduğunu kim söyləmişdi?
    Bu düşüncə bombardmanı içində nəfəsi xəstəxanada aldı. Zenun'un otağını öyrəndi. Dərhal yanına getdi.

    *

    -8 -

    Kompüterini açdı. İnternetə girdi. Təyyarə biletini nizamladı. Yer: İzmir, Tarix: 22 Aprel 2011 - Cümə, Saat: 15.00, Atlas Jet Hava yolları.

    "Hıh, uzaklaşıyorum, amma geri dönmək üçün deyil. Bir daha dönməmək üçün. "Deyə keçdi daxilindən. Valizini hazırladı. Onsuz da uzun sürən hazırlıqları heç sevməzdi; Vidaları da elə. İçindəki yaranı necə qucaqlayacağını bilməyirdi. Zenun'la olan çıxışı gəldi ağılına və bercesteyi alışı. Niyə xəstəxanada qalmamışdı da tibb bacılarıya Sezgi'nin telefon nömrəsini verib oradan tez-tələsik ayrılmışdı? Zenun özünə gəlincə səbəb ona Sezgi'nin sevgilisi olduğunu söyleyememişti? Niyə səni aldadır, həm də mənimlə, diyememişti. Ya da onu oracıqda bir gözəl döyüb rahatlamamıştı? Amma nə günahı var idi ki? Hər şey Sezgi'nin suçuydu. Zenun'un heç bir şeydən xəbəri olmasa da olardı. Necə olsa Hiss kitabı oxuduqda hər şeyi anlayacaqdı. Bu vicdan əzabı ona çox çatardı! "Nəysə" deyə düşündü; "Nə olursa olsun, artıq geriyə baxmaq istəmirəm. Bekle beni şəhər-i xaraba-ni Efes; gözlə məni İzmir. Qucağında itmək üçün sənə gəlirəm. "Kavruk düşüncələr içində yatdı, bir müddət tavanda gəzinti etdikdən sonra yuxuya getdi.

    *

    -9 -

    Xəstəxana odasındaydı. Zenun, yorğun görünürdü. Ona yaxınlaşdı. Yavaşca alnını öpdü. Əlini tutdu, oxşadı. Necə olmuşdu? Zenun'un yanından ayrıldığında baxıcısı daha gəlməmişdi. Onu xəstəxanaya kim gətirmişdi? Bunlar bir muammaydı.

    Vaxt irəlilədiyi üçün getməsi lazım idi. Hiss, gecə Zenun'un yanında qalması üçün bir xəstə baxıcı tutdu. Lazımlı təlimatları verdi və xəstəxanadan ayrıldı.

    *

    -10 -

    "Aşkım hardasan ya! Nə olar buluşalım. "
    "Xeyr!"
    "Nəyin var? Nə oldu sənə? "
    Ağlına berceste gəldi. Fikrini dəyişdirdi.
    "Tamam, The Jezve'de buluşalım amma tələsik et."
    "Allah Allah! Nə oldu Eftan'a? Səsi danışması çox garipti. Nəysə buluştuğumuzda öyrənərəm. "Deyə keçdi daxilindən.

    *

    -11 -

    Bercesteyi yavaşca açdı. O da nə! Zenun'un əl yazısı ... Zenun'un özü üçün yazdığı şeirlər ...
    "Amma ... Amma! ... Bu Eftan'ın əlində nə axtarırdı."

    Və bir məktub ... "Sezginin" deyə yazırdı. Eftan'ın əl yazısıyla ...
    Dərhal açdı.

    "Onu da səni də öldürmək istədim. Amma öldürsün ki, sənə olan eşqimin böyüklüyü bunları maneə törətdi. Gedib hesab soruşmaq istədim Zenun'a; kimsən? Mənim sevgilimlə nə işin var deyə. Bir anda yerə yığıldı. Özümü düşmanımla eyni xəstəxanada tapdım. Və o gerçək, bir yumruq daha vurdu mənə. Zenun sənin kocanmış! Aldadılan yalnız mən değilmişim. Və bu berceste xəstəxanada Zenun'un pencəyini düşdü. Sənə qaytarmazlar edirəm. Sənin şeirlərin, sənin həyatın ... Və bu həyatda mənim yerim yoxdur. Yaxşı ya yoldaşların mı? ... Ah Hiss, sırrımda qabaran bir çiban var. Susmaya davam etsəm partlayıb məni də səni də bərbad edəcək. Ona görə gedirəm. Uzaqlarda mənim içimdə partladacaq bir bombanı da özümlə aparıram. Üçün rahat olsun. Kimsə bu sirri öğrenmeyecek. Mənimlə birlikdə yox olub gedəcək. "

    Və məktubun sonunda bir şeir:
    "'Tutuk'lu sözlər cırıldayır dilimin üstündə
    Isırıyorum
    Və duz döşüyorum qanayan harflerime

    Ehtiraslı sözlərim bir yara kimi sızır
    Dərində və səssizcə ...

    Doğumunu gözləyərkən follaşan aşklarımdan
    Ölüm qoxusu yayılır
    Nə səssiz nə dərin
    Mümkün yayılır
    Onlar sizin deyil;
    Sənin də,
    Hətta mənim belə! ..

    Heç birimizin vicdanında dayana bilməyən
    Bozgunlardır izdihamlaşan ölü eşq sızıları
    O sızılar ki ən ağır mücərrəd sırlarımızdır
    Somutlaştığı məkanda
    Bir imza atar
    Və ləkəli bir bədən buraxar
    Qan çanağı akışlarla,
    Və
    Yox etmək üçün əlindəki pimle
    Hiyləgərcə gözləyər can sığınağında. "

    Hiss, onu bir daha görə bilməyəcəyini artıq bilirdi. Amma Eftan'a olan eşqi bir o qədər daha dərinləşdi; içinə yerləşdi. Halbuki Eftan'ın bilmədiyi şeylər vardı: O şeirlər özü üçün yazılmamıştı, yalnız bercestenin ilk şeirində bir söz bənzərliyiylə "hiss" sözü istifadə edilmişdi. Ən əhəmiyyətlisi də Eftan'ın, Sezgi'nin yoldaşı sandığı adam, anasına söz verdiyi üçün hər kəsdən saxladığı şizofreniyalı kardeşiydi.
#05.05.2012 10:23 0 0 0