Anneciğimin vefatından sonra neredeyse hayata küsme noktasına geldiğim için;öncelikle konuyu açan Ay Kız arkadaşımdan sonra sizlerden konuyu geç farkedişim ve geç cevabım özür dilemekle başlıyorum..
Canım arkadaşlarım;
Bildiği ve beni gördüğü halde akrabalarım,20 yıl arkadaşlık yaptıklarım taziyede bulunmamışken yalvarırım yardım edin içimi en sızlatan,ağlatan hislerimi sizlere nasıl ifade edeyim ki şükranlarımın hakkını vermiş olayım...
Ey güzel Allah'ım;
Huzurunda bu güzel insanların duyarlılıklaraına akan gözyaşlarımın hatırı için ne muradları varsa; yalvarırım,yalvarırım,yalvarırım kabul eyle..
Amin..
Canım arkadaşlarım;
Yemin ediyorumki sizi çok seviyorum...
çok değerli arkadaşım OZAN, canım arkadaşım Allah anneciğinin mekanını cennet kılsın Allahtan rahmetdiliyorum sanada zor biliyorum ama sabırlar diliyorum arkadaşım..
Ozan kardeşim sen diyorsunki;neredeyse hayata küsme noktasına geldim!
Bunu sana hiç yakıştıramadım ve kendini böyle güçsüz görmene üzüldüm...İnsanın bu dünyadaki en büyük destekçisi olan annesini kaybetmesi elbetteki çok acıdır.Ama dünyanın kuralıdır bu!Sevdiklerimizi gün gelecek kaybedeceğiz ve gün gelecek bizleri çok sevenler de bizleri kaybedecek.Çok özür diliyorum galiba yanlış bir kelime kullandım ''kaybedeceğiz ve kaybolacağız'' demekle!İnsan çok sevdiği birini kaybedermi hiç?Bizler buna elimizde olmayan zorunlu ayrılıklar diyelim.Ama şunu da bilelim ki elimizde olmayan zorunlu ayrılıkların kavuşmaları da vardır elbet.İşte bu kavuşmalarda o çok sevdiğimiz insanlar (anne,baba,eş,dost,evlat,kardeş,arkadaş...) kendileriyle buluştuğumuzda hele de anneler demeyecekmi bizlere;ben seni bu kadar güçsüz kalasın diye mi yetiştirdim?Ben seni fani dünyada karşılaştığın acılarda pes edesin diye mi doğurup büyüttüm?Sen benim fani dünyadaki gözüm kulağım değil miydin?
İşte bunu unutmayalım Ozan kardeşim;bizler çok sevdiğimiz ama elimizde olmayan ve gücümüzün yetmediği nedenlerden dolayı ayrılmak zorunda olduğumuz insanların bu dünyadaki gözü kulağıyız,aldığı nefesiyiz,atan kalbiyiz,susmayan sesiyiz ve daha önemlisi çok sevdikleri insanları emanet ettikleri hiç tükenmeyen güvenleriyiz.Onun için onlarla buluşana kadar emanetlerimize ve sevdiklerimize sahip çıkabilmek için çok güçlü olmalıyız.
Ozan kardeşim,o çok güvendiğin ve sevdiğin insanların sana taziyede bulunmadıklarını söylüyorsun ve böyle düşünerek kendini üzüyorsun.Onlara ne gibi bir hatam oldu diye düşünüyorsun belkide!Bunların hiçbirini düşünme çünkü sen karşındaki insanı yaradandan ötürü seven çok değerli bir insansın onun için de biz bunu şöyle düşünelim;onlar seni üzmemek ve acını deşmemek için sana birşey söylemiyor.
Anne ve baba ebedi istirahatgâhına gittiğinde onların kurduğu yuvanın bacasını tüttürmek evlatlarına düşer.Onun için güçlü ol kardeşim.Yüce Yaradana emanetsin.
Ay Kız,Nerissa-Su,İnce Sızı,Oparetör arkadaşlarım;tekrar teşekkür ederim duyarlı yureklerinize,taziyelerinize Fatihalarınıza.Siz ve diğer arkadaşlarıma sevgim yemin ediyorum tarifsiz olduğu için samimiyetimi ifade edecek kelimeleri bulmakta güçlük çekiyorum..
Operatör abicğim güzel yazın,tespitlerin için hasseten teşekkür ederim..Burada cümleme kızacaksın biliyorum ama "duygu simsarlığı" yapmamak için yazmadım ama hayattan kopma noktasına gelme nedenimi eksik anlatmamda etkili oldu belki ikazına ki anneciğim vefatından birkaç ay önce uzun soluklu tedavilerinin yetersizliğiyle oğlunu yani abimi kaybetmişti.Ve ben anneciğimin vefatıyla birkaç ay içinde iki sevdiğim insanı kaybedince acısı ağır oldu. Lakin doğumlara hanemize gelen canlara sevindiğimiz gibi hanemizden Hak'kın rahmetine kavuşanlara da tevekkül göstermemiz gerekli bunu biliyorum.Ama yinede bunu acılı yureğime anlatmam bazen zor oluyor zira aklın mantığı bakış açısı sızlayan yürekte yok.
Alemlerin Rabbi güzel Allah'ım erdemli güzel ahlaklı olmanın tüm güzel hasletlerini gösteren buradaki Canım arkadaşlarıma,onların sevdiklerine sağlık,afiyet ihsan eyle...Dualarını kabul eyle güzel Allah'ım...
Tekrar tekrar tüm Canım arkadaşlarıma sonsuz şükran ve sevgilerimle...
OZAN kardeşim öncelikle bir haftadır siteye gelmiyordum ve yazdıklarını yeni okudum,daha önce yazamadığım için özür dilerim senden.
O kadar zor günler geçirmişsinki ve o kadar güçlü bir insansın ki varlıklarını kalbinde hissedip yaşattığın Ağabeyin ve Annen eminimki seninle gurur duyuyorlardır.Bilesinki senin kadar güçlü olmak ve senin kadar acısından beslenip sevgi üretmek her insanın harcı değildir...
Nasıl ki bu dünyaya Yüce Yaradan'ın izniyle gözlerimizi açıyorsak onun emriyle de nefesimiz kesiliyor.Sevdiklerimizin her zaman yanımızda olmasını isteriz,onların gücünü her zaman arkamızda hissetmek isteriz ama bu yaradılış kanunumuza aykırıdır bunu da biliriz!
Günlerce,gecelerce ağladın onların arkasından.Yanlarında bulunmaktan mutlu olduğun arkadaşlarının ve dostlarının yanında suskunluğa büründün onların sesi çıkmadığı,seslerini duyamadığın her saat!
Hayat ne duruyor ne de susuyor be kardeşim!Seni rahatlatacak ya da teselli edecek birşeyler yazmak isterdim ama bunun senin acılarını söküp alamayacağını da biliyorum!Onun için senin tek tesellin onların seni ne kadar çok sevdiklerini bilmen ve elimden-dilimden gelen tek şey onlar için onların geride bıraktığı çok sevdiği insanların yanında güçlü olmanı dilemek ve istemektir Yüce Yaradan'dan.
Çekilen acı Allah tarafından geliyorsa kabullenmek ve güçlü olmak boynumuzun borcudur.Allah herzaman güç verenin ve yardımcın olsun değerli kardeşim.
Unutmadan şunu da belirteyim ki;sen yüreğinde ne varsa onu konuşanlardansın.Hiçbir zaman dilini yüreğine dolamadın ki duygu simsarlığı yapasın be kardeşim!Keşke çoğu insan senin kadar mertliğin değerini bilebilse...
Kendine ve sevdiklerine iyi bak kardeşim.