Her sevenden Mecnun,
her sevilenden Leyla olmaz
Leyla ile Mecnun`un aşkı sorulmaz...
Gözleri kör, kulağı sagır, dili LAL olar aşığın...
bu sunumda Ben Leylayla Mecnunun hikayesini izledim sanki
ellerine emeyine ve hisseden sevgi dolu yüregine saglık canım
O kadar güzel bir sunum hazırlamışsınki Leyla kardeşim su olup şiirin içine akmış yüreğin...
Leyla sevdanın sembolüdür,Mecnun'un uğruna çöllere düştüğü ve hiç kavuşamadığı sevdiğidir.
Ama unutulan birşey var,eksik kalan birşey!
Güneş altında günlerce yol alıp yanmayan,Ay ışığında gecelerce yürüyüp yorulmayan Mecnun'u bu hale getiren Leyla'nın çektiği acılar belkide mecnun'un çöl yangınlarından daha ağırdır!Leyla'nın gözlerinden Mecnun damlarken çöllere ve içine mecnun'un sevdası diye çektiği her nefeste fırtınalar koparken yüreğinde leylalığına kara talihi çöreklenmişken hiç bilebilir miydi tarihe ölümsüz bir iz bırakacağını!
Bir kara kaşına bir kara gözüne mi vurulmuştu Mecnun Leyla'nın?Ya da bileğinin gücünü yüreğinden alan Mecnun'un sevda dolu bakışı için mi çekmişti onca acıyı Leyla?
Yok yok hiç zannetmiyorum!Çevremizde de var böyle sevenler!Sevipte her zorluğa göğüs gerenler ve sonunda mutluluğu yakalayıp yılı dolmadan mahkeme koridorlarını arşınlayanlar günümüzde oldukça fazla...
Acaba diyorum;Leyla ile Mecnun kavuşsalardı ve mutlu bir hayat sürselerdi Leyla leyla olabilirmiydi veya Mecnun çöllerde dahi Leylaca yanabilir miydi?
Evet evet bu sevdada eksik kalan birşey var;gözler birbirine dokunmuş,yürekler tek olup atmış,eller çaresizce kucak olup açılmış ama Leyla'nın kokusu Mecnun'un,Mecnun'un nefesi Leyla'nın içine dolmamış,dolamamış...