Kumsalda kimse yoktu
Denizden sert bir rüzgâr esiyordu
Narin yüzünü bıçak gibi kesiyordu
Saçları havalanmış dalgalanıyordu
Geriye doğru uzanan eteği sanki onu çekiyordu
Bedenine çarpan rüzgâra direniyor
Bronz bir heykel gibi dimdik duruyordu
İki yana açılmış kollarıyla
Sanki hayata meydan okuyordu
Gözleri ufka kilitlenmişti
Bir cesaret abidesi gibiydi
Hiç kımıldamıyordu
Sonra başını öne eydi
Elleriyle saçlarını topladı
Çıplak ayaklarıyla yavaş adımlar attı
Ayakları suya ulaştı
Önce parmakları ıslandı
Sonra devam etti yürümeye
Su dizlerini aştı
Islanan etekleri ağırlaştı
Bacaklarına yapıştı
Hiç duraksamadan yürüyordu
Soğuk su bedenini donduruyordu
O halâ dimdik yürüyordu ufka doğru
Su boynunu aştı sanki denizle kaynaştı
Sonra gözden kayboldu
Suyun yüzünde birkaç köpük belirdi
Onlarda bir süre sonra dağıldı
Sonra su da duruldu
O sonsuz yolculuğuna
Sonsuz ufka doğru yürüyerek
Denizden gidiyordu
Ne bir ses çıkartmıştı
Ne bir çığlık almıştı
Ne geride bir ceset bırakmıştı
Ondan son kalan ıslak kumdaki
Birkaç ayak iziydi
O izleri de sildi deniz
Küçücük bir dalgayla
Deniz saygı duymuştu
Bu cesaret abidesi kadına
İntihar etmemişti O
Deniz basmıştı onu bağrına
Güneş o gün daha hızlı alçaldı
Ufuktan denize daldı
Üşümesin diye bedeni
O mağrur kadını sardı
Sonra hava karardı
Deniz karardı
Kadın da
Güneş de
Deniz de
Derin bir uykuya daldı
Yıldızlar çok uzaktan göz kırpıyorlardı
O gece ay da bir başka gülüyordu
Gururlu insanlar
Ölürken de gururlu ölüyordu
İnsanlar duymasa da
Doğa onlara saygı duyuyordu.
sadece sus konuşma anlatır gözlerim sana
nasılda doğru sandığımı sende olmayı
sadece bak anlatma kalbim anlatır sana
bir zaman umutla sana sarılmayı
oysaki varlığım acı üzülmem desende
gidişim koyar farketmemsende
bir yağmurdun dersin belki
bir gökkuşağı yağmur durana kadar süren
suçlarsın belki.gidişimi kaldıramazsın
ama yokluğumu anlarsın derinden
saçlarım vurmaz yüzüne bir gece
gözyaşlarım damlamaz ellerine
dayanmaz yüreğin belki gidişime
üzülmem desende suçlarsın belkide
çok haklısınız güzel bir konu açmışsınız.tebrik ediyorum öncelikle
hep bir çekinme hep kendimizde bir kısıtlama vardır sevdiğimizi söylerken birine.aslında sıkça söylesek belki daha iletişim kolay olucak ama gerek duymayız hep erteleriz
taaki bi ölüm bizi sarsana kadar..uzun yıllar babama sıkıca sarılmadığımı farkettim hep istedim ama yapamadım..taki bi gün dedemi kaybedene kadar .babam dedeme bir daha sarılamıcaktı ve onu sevdiğini söyleyemicekti ..ertelememek lazım geçkalmaktan korkmalıyız..şimdi babamı her gördüğümde sıkıca sarılıyorum.
derin yaralar varsa içinde kapatamadığın
şuğursuz acılar varsa
özlüyorsan benim kadar yada daha çok
kanayan acıların durmak bilmiyorsa
bir nefes alımlık yaşamak için gücünü toplayamıyorsan
ve sana uzaklarda duymaya çalıştığın sesler varsa sana tanıdık
zifiri karanlıklarda ışık arıyorsan yol bulmak için
hala umutları saklıyorsan belkilerin yanında
büklüm büklüm takılıyorsa kelimeler boğazında
dilin anlatamıyorsa konuşurken kendini
sana yabancıysa ellerin tutamıyorsan hiç bir eli
düşmansa gülmeler sanada
ağlamak dost
ve acılar saklanıyorsa en derin karanlıklarına
saatler sana zor geliyorsa ilerledikçe
ve hayat derinleşiyorsa hayalini kurduğun bir çift gözde
bi mecal kalbin artık nefes alamıyorsa
anlarsın belki
anlatabilirim ozaman sana
ne durumda ne halde nezaman varım
sen kadar sende ve sen kadar yokum bende
şimdi bir kuş uçmalarıyla giden yüreğimin peşinde
senden bir ümitle
gökyüzünde
seviyorum seni
nerdesin biilmesemde bulamasamda seni seviyorum
nerdeysen aç kollarını bana
bir bahar yağmuru olurum
bir rüzgar olurum
belki bir kelebek avuçlarında uyurum
hiç bilmediğin zamanlarda sen olurum
anlatamadığım bir sevgi bu
aklın almaz belki anlatabilsemde
olsun be yiğidim sevgi böylede güzel
yürek sever göz görmesede
bir yaprak gibi düştün
bulamadım
bir kandil gibi söndün
yakamadım
bir güneş gibi battın
tutamadım
ellerimdin gözlerimdin yüreğimdin...saramadım
akşam sefalarıydın gönlümün
sabaha ulaşmayan
çiçek kokumdun
rüzgarla savrulan
meltemimdin karayelle kaybolan
kuş seslerimdin sabahları uyandıran
saramadım yaşatamadım ...varolamadın
çok kişinin duygularını yansınmışsın senin değil onun değilsin ama hep siz olma özlemi bitttiğini sandıklarımızı hatırlamak ve asla unutamamak .....acı versede yaşamaya çalışmak ...allah yardımcısı olsun bu durumda olanların.