Toplumumuzun kanayan bir yarasına parmak bastığın için teşekkürler.
Ama asıl kötü olanına ben her gün şahit oluyorum. Adını vermek istemediğim ve görev yapmakta olduğum yerde bu tür işleri yapmak maalesef mübah kabul edilip; sertifikalı çalışanlar da devlet memurluğuna girmiş gibi takdir görmekte.
İşin en üzücü yanı bu mahalleyi idareciler ancak oy zamanında hatırlamakta ve diğer zamanda yakınından bile geçmemekteler.
Öğrencilerime, özellikle son sınıf (8.sınıf) kız öğrencilerime baktıkça onların gözündeki umutsuzluğun içinde boğulur gibi oluyorum. Hepsi de kendini daha şimdiden o berbat duruma hazırlamış gibiler.