Kuru bir yaprak düşerse dalından,
Kalmazsa baharın tadı ağaçlarda,
Çocuklar öyle şen şakrak oynamayı bırakırlarsa,
Ve gülücükleri kaybolursa yüzlerinde,
BENİ UNUT!.
Güne ‘‘Merhaba’’ demeden güneş,
Güne ‘‘Elveda’’ derse bir gün,
Kaybolup giderse bulutların arkasından,
Ve gece yıldızları seyretmek o kadar güzel olmazsa,
O kadar güzel olmazsa denize düşen yakamozlar,
BENİ UNUT!..
Çıkar seni sevdiğimi aklından,
Çıkar yaşadığımız bütün hatıraları,
Yak ateşi bir kenara,
Ve yak yüreğimden kan damlatarak sana yazdığım
Bütün mektupları,
Ve yak beni!..
BENİ UNUT!..
Hani böyLe "YaLnız kaLmak istiyorum !" diye bağırdığında ; yanında kaLmaya devam eden insan var ya,
NesLi tükenen nadir ve kıymetLi insan türü o .
AL onu hapset yüreğine !
Çocuksu düşlerimi aramaya çıkmıştım
Sokak ortasında
Takıldım...
Düştüm !
Kırık bir kaldırım taşında buldum
Gözyaşları içinde ki masum düşlerimi...
Hiç değişmemişti oysa
Ya ben zamanın hangi anında yosun tutmuştum...
Kent uyuyordu...
geceydi....
Tanımadı beni çocuksu düşlerim
Ellerim ağlıyordu ; gözlerim kanıyordu
İstemezdim ben de hayata böyle aldanmayı
...Biliyorum
Artık ellerim de uçurtmam olmayacak
Gözlerim mezarlıkta ki kirişlerden farklı bakmayacak
Çocukluk işte !.. geçmişte öylece masum kalacak
Kent uyuyordu...
geceydi....
Düşlerime gidiyordum ama çocuk değildim ki...
Kırılmıştım
Üşüyordum
Kırağı vurmuştu düşlerime...
...Kayıptım !
Nerdeyseniz...kimleyseniz ya da hangi kaldırım taşının arasındaysanız
Biliyorum ! sizde çok korktunuz büyümekten
Ne olur saklandığınız yerden çıkıp
Artık gülümseyin çocuksu düşlerim
Çocukluğumun en masum yanını geri verin
Ya da beni de düşleştirin !..
Çocukluğumla gelmiştim oysa ; üstelikte geceydi !.. kent uyuyordu.
"çocukluk düşlerimle kaybolacaktım
/ yanıldım !/
her fani yürek çocukluğuyla beraber düşlerinide satarmış ;
Çayda açan çay çiçeği kadar bembeyaz ve narindi düşlerim
Sen söyle ey hayat nerede benden çaldığın o masum gülüşlerim
Yenilmıyorum sana bil her ne kadar üstüme üstüme gelsende
Vardır elbet bir hayır diyorum yaşadığım olumsuz olan herşeyde