@Serendipity adlı üyeden alıntı:
Yaşı yeterince olgun olanlar hatırlarlar. Evvel zaman içinde,kalbur saman içinde,çok güzel bir ülkede mahalleler varmış..Bu mahallelerin çocukları birbirlerini çok severlermiş..
Dışarıdan gelen parolalı bir ıslığa uçarak aşağı iner, beraber olacakları anları iple çekerlermiş. Kavga etseler de kin tutmaz, her gün yeniden dünyalar kurarlarmış.
Herkeste paylaşma duygusu, sevgi ve arkadaşlarını kollama duygusu yavaş yavaş gelişirmiş. O zamanlar çocuklar okula servis ile değil, köşe başında buluşarak giderlermiş.
Onların yolunu gözlememiş evdeki bilgisayar, şehrin en iyi dershanesi, hazırlık kursları. Bilmezlermiş; hamburgeri, MTV' yi, interneti, cep telefonunu, tedrisi, nintendoyu... Bilirlermiş duvar üstünde sohbet etmeyi, hatıra defterleri doldurup sevgileri keşfetmeyi.
Bilirlermiş horoz şekercisini, elleri kirli macuncunun tornavida ile koyduğu rengârenk macunları. Eve gitmeyi unutmayı, hava kararınca azar işitmeyi, sonra bir ıslıkla tekrar aşağıya kukalı saklambaca kaçmayı.
Bilirlermiş o hakkında türlü şeyler söylenen evdeki garip adamdan korkmayı, küsmeyi, aynı kıza asılmayı, torbalarla misket toplamayı, gıcır köstek ayırmayı, değiş tokuş, kaybedince kapısı, Teksas'ı, Tommiks'i, Konyakcı'nın dişerini.
İç içe konan naylon topları, taştan kale direklerini. Üç korner bir penaltıyı. Üzerine apartman yapılan top sahalarını, sonra o apartmana taşınan yeni dostları ve onları kapma yarışını.
Otobüsteki biletçinin lastik sarılı silgili kalemini, yoğurtçuyu, kalaycıyı,hallacı.
Evlerin arkasındaki odun kömür depolarını. Yakar topun yakışını. Mantarlı gazoz kapaklarını, yaldız kazımayı. Yandaki mahalle ile alınan kavgayı,her kavganın çıkardığı kahramanı/ödleği. Kan kardeşliğini, ip atlama lastiğe basma, topaç virtüözlüğünü, çelik çomağı, kırılan camları, toplanan paraları. Açık hava sinemalarını,frigo buzu..
Sonra zamanla bu güzel ülkede durumlar değişmeye başlamış. Yaşlar ilerledikçe bu birliktelik,koruma kollama duyguları bu mahallenin çocuklarının başlarına çok işler açmış. Daha sonra işsizlik,hayat pahalılığı,enflasyon,köşeyi dönme,adamını bulma,malı götürme falan derken,herkes yüzünde soluk bir bakış,içinde hayatın yenilgisi,çaresizlikleri,tatminsizlikleri ile baş başa kalmış.
Çocukları mı? Çocukları şimdi koca koca apartmanların arasında, nefes alınmaz bir havada, evlerinde, sanal bir dünyada, emniyet içinde ve yalnız yaşıyorlar. Anneleri babaları onları çok seviyor.
Beta kapmasınlar diye kalabalık ortama hiç sokmuyor. Hafta sonları hep beraber Karum ya da Galleria'dalar. Okul servisleri çocukları neredeyse yataklarından alıyor. Çocuklar trafik kaygısıyla, köşedeki markete dahi gönderilmiyor. Babalar şirketlerin bilânçolarını, çocuklarda dershane reytinglerini izliyorlar.
Hepsi birer test uzmanı, sayısal-sözler yuvarlanıp gidiyorlar. Seksek oynamayı değil taban puanları çok iyi biliyorlar. Hayat açılan pencereleri Windows 95,98... Onlar ekrana, ekran onlara bakıyor ve koca bir hayat dışarıda akıp gidiyor. Ve şehrin dışında ağaçlar; tırmanacak, salıncak kuracak, kalp kazıyacak mahalle çocuklarını bekliyor. Paylaşmayan yalnız,bencil,kafesler içinde,gürbüz,güvendeki çocukları.
Hiç sopa yememiş,ağaçtan düşmemiş,topu yandaki bahçeye kaçmamış,dizlerinde yara kabukları olmamış çocukların.
Orijinali Göster...

@gonulyorgunu adlı üyeden alıntı:
Seni özlüyorum...
Gecenin en zifiri anında bile odamı aydınlatan aşkını özlüyorum,
En çok da her gün duyabilmek adına
zamanla yüz göz oluşumun sonunda duyduğum sesini.

Seni özlüyorum işte...
Seni sonsuza kadar kaybetmek korkusunun
yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile.
Seni özlüyorum, kabul ettim artık bunu...

Göz bebeklerimin içine yerleştin,
İyiye güzele dair her ne varsa içinde sen oluyorsun.
Geçtiğim yollar aynı değil artık, ne içtiğim su, ne de aldığım nefes...

Meleklerin kanatlarında geliyorsun sen her gece düşlerime.
Martıların gözlerinde, bir papatya demetinin üstündeki uğurböceği oluyorsun,
Ayın ışığında, umudun mavisinde hep sen varsın,
Yüreğime işledim seni bir dantel gibi ince ince düğümlerle...

Her gün içimi ısıtan asıl sensin.
Sıcacık ışıklarınla tüm ruhumu saran,
Her yeni güne gözümü açar açmaz içime doluştuğun bir günaydınsın.
Özleminle bedenim biraz daha ölse de aslında her yeni güne ben
senin için yeniden doğuyorum, daha da çoğalıyorum.
Senin için çektiğim acıyı seviyorum, özleminle dost oluyorum.

Seni özlüyorum; çünkü seni seviyorum...
Doğrularını yanlışlarını sorgulamadan, insanlığın kurallarıyla tartmadan
bir çocuk yüreği ile masumca taşıyorum hep, masumca yaşıyorum seni...

Bu hayata verdiğim her nefeste, gittiğim her yerde
sen de benimle birlikte varsın, o yüzden yalnızlık nedir hiç bilmiyorum,
hiç yaşamıyorum olmadığın halde sensizliği.
Senin bana verebileceklerine takılı kalmadan,
Seni özgürce sevebilmeyi başardım ben.

Seni ben sevdim, kim olduğunu bile en doğrularla bilmeden
Ve de asla değiştirmeden
En katıksız halinle sevdim seni,

ve... ...


Orijinali Göster...

@*ßeß!Sh* adlı üyeden alıntı:


Üzülme her hafta gelemem diye
Haftada olmazsa ayda gel canım.
Üç yüz altmış beş'i böl on iki'ye
Sırala otuz'u say da gel canım.

Bekletme geciken müddet ziyandır
Güzele kin,öfke,hiddet ziyandır
Varsa gurur,kibir,şiddet ziyandır
Onları orada koy da gel canım.

Kitap 'aşk masal' der,yıkar bırakmaz
Akıl 'tedbir al'der çöker, bırakmaz
Korku 'gitme kal'der çeker, bırakmaz
Sen gönül sözüne uy da gel canım.

Yazı,güzü,kışı bahar zamanı
Yaşadın bilirsin ki her zamanı
Dinle rüzgârları seher zamanı
Uzaktan sesimi duy da gel canım.

Abdurrahim Karakoç

Orijinali Göster...

@Serendipity adlı üyeden alıntı:


Al beni gidelim buradan
Ya da ben gideyim senden

Gideyim,
Gidiyorum diye üzülme
Çekmem gözlerimi gecenden...

Hatırlatırım sana kendimi,
Anlamsız bir rüyanın son hecesinde...
Yarın sabah olmasa da
Bir sabah kalkacaksın
Her sabahtan erken, hiç gerek yokken
Dudaklarındaki tebessüm güldürecek insanları
Hep sevecekler seni
Benim seni hep sevdiğim gibi...

Anlamadın di mi?
Gittim ama mutluluğu bıraktım kanına ! ..

Ceyhun YILMAZ
Orijinali Göster...