Bu sehrin bütün sokaklarina sinmis yalnizligim
Sensizligin köse basindayim
Avuçlarimda kirik dökük pismanliklar
Avuntusuz çikmazlara dogru yürüyorum
Bütün umutsuzluguma inat
Yine seni ariyorum...
Dudaklarimda bildigin o islik
Sokak lambalarina siginiyorum
Hafiften bir yagmur agliyor benimle
Bir deli rüzgar saçlarimda
Yalnizliktan üsüyorum
Bulamayacagimi bile bile
Yine seni ariyorum...
Anlatacak nelerim var bir bilsen
Içimde ihtilaller kopmus
Kendime sürgüne verdim
Mutlulugum çoktan iflas etmis
Itiraza hakkim yok biliyorum
Beni savunmak sana düstü
Seni ariyorum...
Yarim kalmis siirlerim gibisin
Yasanmamis çocuklugumsun anilarimda
Öylesine eksigim sensiz
Öylesine sahipsiz
Iste bütün umutlara havlu attim gidiyorum
Içinde geç kalmisligin çaresizligi
Çocuklar gibi agliyorum
Ve gel görkü her damla gözyasimda
Yine seni ariyorum...
Ilk kez yurdumdan uzakta yasadim bu duyguyu
Bebeklerin ulusu yok .. baslarini tutusari ayni
Bakarken gözlerinde ayni merak ..
Aglarken ayni seslerin tonu..
Bebekler çiçegi insanligimizin
Güllerin en hasi, en goncasi
Sarisin bir isik parçasi kimi..
Kimi kapkara üzüm tanesi
Babalar çikarmayin onlari akildan
Analar koruyun bebeklerinizi
Susturun susturun söyletmeyin
Savsştan yikimdan söz ederse biri
Birakalim sevdayla büyüsünler
Serpilip gelissinler fidan gibi
Senin benim hiç kimsenin degil
Bütün bir yeryüzünündür onlar
Bütün insanligin gözbebegi
Ilk kez yurdumdan uzakta yasadim bu duyguyu
Bebeklerin ulusu yok .. Bebekler, çiçegi insanligimizin
Ve gelecegimizin biricik umudu...
Ben bir Aytendir tutturmusum oh ne iyi
Ayten ickiler icip sarhos oluyorum..oh ne güzel
Hosuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayten sürüyorum...güzellesiyor
Sarkilar söylüyorum,
Siirler yaziyorum Ayten üstüne
Saatim her azaman ya Aytene bes var..
Ya da Ayteni bes geciyor
Ne yana baksam gördügüm o
Gözümü yumsam aklimdan Ayten geciyor..
Bana sorarsaniz mevsimlerden Aytendeyiz
Günlerden Ayten ertesidir
O dur..gün be gün beni yasatan
Onun kokusu sarmistir sokaklari
Aksam kizilliginda onun dudaklari
Baska kizi övmeyin yanimda...gücenirim!
Ayteni övecekseniz..ne ala..oturabilirsiniz
Bir kadehte sizinle iceriz....
Ayteni iki laf ederiz
Onu siz de seversiniz ..benim gibi
Ama yagma yok Ayteni size birakmam..!
Alin tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alin gerekirse
Bir Ayteni düsünürüm.. üsümem
Üc kere Ayten diye tekrarlarim...karnim doyar
Parasizlikta ..bir sey mi?
Ölüm bile kötü degil
Aytensizlik kadar..!
Ona ugramayan gemiler batsin..!
Ondan gecmeyen trenler devrilsin..!
Onu sevmeyen yürekler tas kesilsin..!
Kapansin onu görmeyen gözler..!
Onu övmeyen diller..kurusun.!
Iki kere iki dört..Elde var Ayten
Bundan böyle dünyada Askin adi..
AYTEN olsun.!
Ask bu dünyanin ölçüleriyle açiklanamaz sevgili
O ilkel bir acidir, yaban bir agridir. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir seye dokunur.
Sonra bir perde açilir ve yolculuk baslar.
Bu yolculukta artik para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, is, anneler ve korkular yoktur.
Askin kendi gerçekligi vardir sevgili. Insan bir baska isiga teslim olur...
Askta yarin yoktur sevgili. Zaman ileri dogru degil, içeri, yüreklere, derinlere dogru islemeye baslar, bilgelesir.
Hiç bilmedigi sezgileriyle bulusur. Yükü çok agirdir, kendiyle bulusmustur. Hem disindadir dünyanin, hem de ortasinda.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kiyisinda yakilan yoksul adamin hissettikleri de onunladir, yitirdikleri de...
Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yasayan kadinin çiplak yalnizligi da.
Her sey onunladir, ona emanettir sanki, ama o, çildirtici bir yalnizlik içindedir yine de...
Askin kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanimiza karisan ilkel aci,
o yaban agriyla hiçbir kitabin yazmadigi hakikatlere daha yakinizdir, inan...
Kim demisti hatirlamiyorum, ask varligin degil, yoklugun acisidir diye.
Belki de bu yüzden ilk gençligimde, o yogun asik oldugum yillarda, gözüme uyku girmez, dudagimda bir islikla bütün gece sehri,
o karanlik, o hüzünlü sokaklari dolasir, insanlari uykularindan uyandirmak isterdim.
Uyanip, içimde derin bir siziyla uyanan o derin sancinin acisina ortak olsunlar diye...
Ask çok eski bir seydir sevgili. Onun içinden o çileli çocuklugumuz geçer. Sevdigimiz insanlarin çocukluklarida...
Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasiz yatililar geçer.
Ve sonra ask bütün bunlari alir, daha da eskilere gider, hep o ilkel aciya, o yaban agriya...
Insan bazen nedensiz yere umutsuzluga kapilir. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanir...
Bazen denizler, kiyilar çeker insani. Insan bu kapilmayi anlayamaz,
oysa çok eski bir yerde yasanmasindan korkulup vazgeçilmez asklarin sizisidir bu.
Bu sizi, bu yenilgi mevsimlerle yillarla devredilir baska insanlara... Bir insanin yaptigi bir hatanin tüm insanlara yayilmasi gibi...
Iste simdi biz de sevgili, ya olmadik zamanlarda umutsuzluga kapilip, solugu evlerde alacagiz, ya da denizler, kiyilar çekecek bizi.
Nasil biz baskalarinin korkakligini tasiyorsak, baskalari da bizim korkakligimizi tasiyacak, yenilgimizi, umutsuzlugumuzu...
Birazdan sabah olacak...
Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, is, anneler ve korkular baslayacak...
Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse ask yoktur ve hiç olmamistir sevgili. Birbirimizi kandirmayalim...
Hadi güne hazirlan. Yasadiklarimizi unutmaya çalis.
Ask bize güvenip verdigi büyüsünü, sirlarini, cesaretini, bilgeligini ve o ilkel, o yaban agrisini geri alacak.
Bunlar olurken içimiz bir an çok üsüyecek, sonra geçecek...
Hadi, oyalanma birazdan yarin olacak...
Askta yarin yoktur sevgili...
Ayrilik diye bir sey yok.
Bu bizim yalanimiz.
Sevmek var aslinda, özlemek var, beklemek var.
Simdi neredesin? Ne yapiyorsun?
Günes çoktan dogdu.
Uyanmis olmalisin.
Saçlarini tararken beni hatirladin, degil mi?
Öyleyse ayrilmadik.
Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.
Zamani hatirlatan her seyden nefret ediyorum.
Önce beklemekten.
Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.
Ikisi de kötü, ikisi de hazin tarafi yasantimizin.
Bir çocugun önce dogmasini bekliyorlar,
Sonra yürümesini, konusmasinıi, büyümesini...
Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasini,
Kanunlara saygi göstermesini,
Insanlari sevmesini, aldanmasini, aldatmasini bekliyorlar.
Ve sonra ölümü bekleniyor insanoglunun.
Ya o? Ya o?
I nsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,
Çocuklarindan saygi ve bir parça huzur bekliyor,
Saadet bekliyor yasamaktan.
Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artik.
Aradiklarinin çogunu bulamamiş,
Beklediklerinin çoçu gelmemis bir insan olarak
Göçüp gidiyor bu dünyadan.
Iste yasamak maceramiz bu.
Yasarken beklemek, beklerken yasamak
Ve yasayip beklerken ölmek!
Özleme bir diyecegim yok.
O kömür kirintilari arasinda parlayan bir cam parçasi.
O nefes alisi sevgimizin, kavusmalarimizin anlami.
O tek güzel yönü bekleyislerimizin.
Insanligimiz özleyislerimizle alimli,
Yasantimiz özlemlerle güzel.
Özlemin buruk bir tadi var, hele seni özlemenin.
Bir kokusu var bütün çiçeklere degismem.
Bir isigi var, bir rengi var seni özlemenin, anlatilmaz.
Verdigin bütün acilara dayaniyorsam;
Seni özledigim içindir.
Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;
Seni özledigim içindir.
Yasiyorsam; içimde umut varsa,
Yine seni özledigim içindir.
Bu ask burada biter ve ben çekip giderim
Yüregimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu ask burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akip gider
Bir hatiradir simdi dalgın uyuyan sehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kir çeçegi gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlik gittikçe derinlesir
Yan yana uzanirdik ve islakti çimenler
Ne kadar güzeldin seni nasil essiz bir yazdi!
Bunu anlattilar hep, yani yiten bir aski
Geçerek bu dünyadan bütün ölü sairler
Bu ask burada biter ve ben çekip giderim
Yüregimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu ask burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akip gider
Cok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alip basimi gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkir aksamini camindan bir otobusun
Masal sehirlerini gecerken hizla
Cok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Urpertili, simsicak tenini kadinlarin
Salmak serin sulara govdemi
Dusup gitmek ardina siirin ve askin
Cok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Varoldugumu dusunmeyi, urpererek..
Karanlik bir odada kucuk bir cocuk gibi
Yagmurdan ve yalnizliktan urperek
Cok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Dusuncemi genis ve sonsuz olanla birlestirmeyi
Hircin ve ele gecmezce atilgan
Uysal ve usulcacik benim olan seyi...
Cok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Ve hep sevecegim beynim ve tenim varoldukca bu dunyada
Piril piril olani, her zaman bir guz diriliginde
Degismez ve degisken olani sonsuzca...
Bir eylüldü baslayan icimde
Agaclar dökmüstü yapraklarini
Cimenler sararmisti
Rengi solmustu tüm ciceklerin
Gökyüüunü kara bulutlar sarmisti
Katar katar gidiyordu kuslar uzaklara
Deli deli esiyordu rüzgar
Dagilmisti yazdan kalan ne varsa
Yasanmamis bir mevsim gibiydi bahar
Neydi o bir zamanlar
Sevmisligim, sevilmisligim
O heyheyler, o delismenlikler neydi
Ne bu kadere boyun egmisligim
Ne bu acidan korlasan yürek
Ne bu kurumus nehir; gözyasim
Önümdeki dizboyu karanliklar da ne
Ne bu ardimdaki kül yigini; elli yasim
Beni kötü yakaladin haziran
Gamli, yikik eylül sonuma
Bir ilk yaz tazeligi getirdin
Masmavi gögünle
Cana can katan günesinle
Piril piril engin denizinle girdin icime
Cicekler acti dokundugun
Cimler büyüdü yürüdügün
Ve güller katmer katmer oldu güldügün yerde
Basimda senin kuslarin kanat cirpiyor simdi
Öldürdügün yemislerin agirligindan
Dallarim yere degiyor
Günesi batmadan saclarinin
Bir dolunay doguyor bakislarindan
Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnima
Uykusuz gecelerim seninle apaydinlik
Basim dönüyor, off basim dönüyor yasamaktan
Ölebilirim artik..
Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse
Saril simsiki, tenim ol, beni birakma
Baksana; parmak uclarim ates
Lavlar fiskiriyor gözbebeklerimden
Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
Benimle meydan oku her caresizlige
Benimle uyu, benimle uyan
Birlikte varalim onücüncü aylara
Ben bir eylül, sen haziran.
Kaderde senden ayri düsmekte varmis
Dogrusu bunu hiç düsünmemistim..
Seni tanimadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnizlik güzeldir diyordum
Al basini, kac bu sehirden
Ufukta bir cizgi gibi gördügün daglara
Rüzgarin iyot kokularini tasidigi denizlere git
Git gidebildigin yere git diyordum
Oysa ki, senden kacilmazmis
Yokluguna birgün bile dayanilmazmis
Bilmiyordum..
Yine de dayanmaga calisiyorum iste
Bir kir cicegi kopariyorum gözlerine benzeyen
Gecen bulutlara sesleniyorum ellerin diye
Rüzgar güzel bir koku getirmisse
Saclarini oksayip gelmistir diyerek avunuyorum
Yasamak seninle bir baska zamani
Bir baska zamanda seni yasamak
Herseyden önce sen
Elbette sen
Mutlaka sen
Ister uzaklarda ol
Ister yanibasimda dur
Sen ol yeter ki bu zaman icin de
Ben olmasam da olur
Seni bir yumaga sariyorum yillardir
Bitmiyorsun
Caresizligim gün gibi asikar
Su olup cesmelerden akan güzelligin
Inceligin IsIk IsIk yüzüme vuran
Sen günes kadar sicak
Tabiat kadar gercek
Sen bahcelerde cicekler actiran
Sudan, havadan, günesten yüce varlik
Sen, o tek sevgi icimde
Sen görebildigim tek aydinlik
Bir nefeste benim icin al
Havasizliktan öldürme beni
Bulutlara, yildizlara benim icin de bak
Susadim diyorsam
Bir yudum su icmelisin
Ben yorulduysam sen uyumalisin
Ellerim sevilmek istiyor
Saclarim oksanmak istiyor
Dudaklarim öpülmek istiyor
Anlamalisin.
Agaclarin yesili kalmadi
Gökyüzünün mavisi yok
Bu daglar o daglar degil
Rüzgarinda kekik kokusu yok
Kim bu caresiz adam
Bu kan canagi gözler kimin
Kaç gecedir uykusu yok
Gündüzü yok
Gecesi yok
Yok
Yok
Anladim
Sensiz yasanmaz bu dünyada
Imkani yok.
Bir Gece Ansizin Gelebilirim
Bu kadar yürekten cagirma beni
Bir gece ansizin gelebilirim
Beni bekliyorsan, uyumamissan
Sevincten kapinda ölebilirim
Belki de hayata yeni baslarim
Icimde küllenen kor alevlenir
Bakarsin hic gitmem kölen olurum
Belki de seversin beni kimbilir
Kal dersen, daglarca severim seni
Bir deniz olurum ayaklarinda
Ask bu özleyis bu, hic belli olmaz
Kalbim duruverir dudaklarinda.
Ya da unuturum kim oldugumu
Hatirlamam belki adimi bile
Belki de cildirir, deli olurum
Sana kavusmanin heycaniyle
Ask bu, bilinir mi nereye varir
Ne durdurur özlemini, seveni
Bakarsin ansizin gelebilirim
Bu kadar yürekten cagirma beni.
Bekleyenler Icin
Bir ayak sesi duymayayim
Kapiya kosuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah sac görmeyeyim
Yüregim burkuluyor
Aglamakli oluyorum
Her sey bana seni hatirlatiyor
Gökyüzüne baksam
Gözlerinin binlercesini görürüm
Bir rüzgar degse yüzüme
Ellerini düsünmeden edemem
Yaktigim bütün sigaralarin dumanlari sana benzer
Tadi senden gelir
Yedigim yemislerin
Ictigim ickilerin
Ve icimdeki bu dayanilmaz sIkinti
Bu emsalsiz hüzün
Seni bekledigim icindir
Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artik
Utaniyorum odamdaki bütün esyalardan
Su sedir hala gelip oturmani bekliyor
Su ayna karsisinda güzelligini seyretmeni
Su kadeh dudaklarina degebilmek icin duruyor masada
Ve su saat geldigin anda
Durabilir sevincinden
Zaman cildirabilir
Cünkü benim dünyamda
Ölümsüzlük, seni sevmek demektir.
Bir cocuk dogmayi bekler
Bir agir hasta ölmeyi
Bitkiler yagmur ve günesi bekler
Yalniz bir kadin sevilmeyi
Ve düsün ki bir adam
Icinde bütün bekleyenlerin korkusu ve ümidi
Seni bekler
Asilmayi bekleyen bir idam mahkumu gibi
Sen gelinceye kadar
Pencerem kapali duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artik perdeleri acmayacagim
Gün isigi girmesin diye
Sonra kahrolacagim
Bu karanlikta, bu derin yalnizlikta
Ve günlerce gecelerce haykiracagim
Nerdesin diye, Nerdesin?
Bir gün bu kapidan sen gireceksin
Biliyorum
Ergec bu bekleyisin bir sonu gelecek
Yillarca sonra
Öldügüm gün bile gelsen
Bütün bu bekleyisimi ve oldugumu unutup
Cocukler gibi sevinecegim
Kalkip sarilacagim ellerine
Uzun uzun agliyacagim.
Yine SEVGI rüzgarlari bekler yelkenim,
Esmesen de...
Yine SEVGI sulari bekler teknem,
Akmasan da...
Yine SEVGI tohumlari bekler bahcem,
Ekmesen de...
Yine SEVGI yagmurlari bekler gönlüm,
Yagmasan da...
SEVGI limanidir bu, sensiz ve sessiz ,
Gelsen de, gelmesen de...
Öyle yalniz kaldim ki hayatimda
Kimi gün öldüm kimi gün ilah oldum
Cok zaman annemin dizlerine hasret
Koydum basimi kendi dizlerime
Doya doya agladim
Paylasirsa dost paylasirmis
Insanin derdini sevincini
Dost ümidiyle ortaliga düsmeye gör
Hangi kapiyi calsan kimseler yok
Hangi omuza dokunsam yabanci cikar
Asik mi olmadim taparcasina
Bir Mecnun gecti o cöllerden bir de ben
Diz mi cektirmedim alemde Kerem gibi
Ferhat gibi gürz mü sallamadim daglara
Ne Leyla yar oldu bana ne Asli ne Sirin
O gün bugün sirtimi kendim sivazliyorum
Sabahlari sokaga cikmadan evvel
Cesaret sairim, cesaret
Kendi saclarimi oksuyorum geceleri
Sevgilimin saclari niyetine.
Ne zaman elime bir kalem alsam
Sana seslenmek geliyor icimden
Güzelligini hatirliyorum bir yaz günü
Yine gemiler geciyor uzaklardan
Biz yosun kokulu rihtimlarda el ele
Sehirlerden Istanbul, aylardan temmuz
Ne zaman elime bir kalem alsam
Gecmisi seninle yeniden yasiyoruz
Ne zaman elime bir kitap alsam
Hep seni okuyorum inanirmisin
Istiyorum seni..
Anlatmali bütün romanlar
Sevilen kadin hep sen olmalisin.
Ne zaman elime bir kibrit alsam
Yine Istanbul'u yakmak geciyor aklimdan
Bu sensiz sokaklari, bu evleri
Bu plajlari bu denizleri
Sensiz kaldigim bu sehri tüm yakasim geliyor
Yine alev alev bir istanbul düsünüyorum
Ve caresiz yaktigim bütün sigaralarin
Dumanlarinda seni görüyorum.
Ne zaman elime bir firca alsam
Yüzünü çiziyorum kapilara, duvarlara
Bir bir hatirliyorum bütün hatlarini
Gözlerini dudaklarini saclarini
Baktigim her yere gölgen düsüyor
Dokundugum her seyde senin sicakligin
Sonra daglar, denizler giriyor aramiza
Gitgide büyüyor uzakligin
Ne zaman elime bir kadeh alsam
Delicesine sarhos olmak istiyorum
Ickiler seni hatirlatiyor yine
Kiriyorum birbiri ardinca kadehleri
Artik hic bir sey kar etmez biliyorum
Ne dost, ne icki, ne ask, ne kadin
Gözlerimde yillardir essiz olan
Degismeyen bir sen varsin
Ne zaman elime bir ayna alsam
Gözlerimden korkuyorum, bakislarimdan
Bu seni unutamayan benden korkuyorum
Ucurum cizgiler, kara gölgeler
Bir sonun belirtileri yüzümde yer yer
Karsimdaki yüz sefil bir aksam
Hep sana sesleniyorum duyuyor musun
Ne zaman elime bir kagit alsam.
Kolay saniyorsun degil mi
Sevdigini hergün görüp, askini icine saklamayi..
Kolay saniyorsun unutmayi
Oysa sen bilmiyorsun cektiklerimi
Gecen her günümde olur olmaz herseyin
Seni bana hatirlattigini..
Nerden bilebilirsinki..
Gözümdeki yasi..
Kalbimdeki o sonsuz yalnizligi..
Aradigim aski buldugumu sanmisken..
Onu ellerimden kaybedisimi
Benden yavas yavas uzaklasisini..
Anlatilmaz acisini...
Kalbimdeki ve rüyalarimdaki seni
Nerden bilebilirsinki....