Bizim cok guclu tirnaklarimiz var, avuc iclerine sakladigimiz. Yirtmasini bilen, tutmasini bilen.
Kocaman avuclarimiz var bizim, yakarmasini bilen, sarmasini bilen, itmesini bilen.
Genis bir yuregimiz var bizim, sokup atmasini bilen, yar diye sarmasini bilen.
Bizim gozyaslarimiz var, bir tohumu topragin bagrina gomen,
Gozyaslarimiz var bizim, topragi catlatip sevdasi ugruna taze bir filizi cikartan.
Bizim kocaman bir yuregimiz var, ne yapacagini bilen.
Herseye gucumuz var bizim, cunku bizler ozel insanlariz
Yeter ki vazgecmeyelim, yeter ki sonu gelmesin nefesimizin..
Yureginize saglik, ozel ve anlamli dizeleriniz. Her nekadar huzunlu ve suskun dursa da, vazgecmeyecek degil mi mucadelesinden?
Belki kırgınım biraz. belki de çok şey bekliyorum çok az şey verdiğim kişilerden...
Bilmiyorum... Vazgeçtim çünkü beklediğimi görmedim sanırım. Dengesizlik her vakit hasıl olur bende emin olun.
Sonu gelmez dediğim satırlar geliyorsa şayet bu vazgeçişinde sonu gelir elbet. Gelir de biraz buruk olur... Dedim ya görmemiştir çünkü beklediğini.
Teşekkür ederim size.
Vazgecmek geri adim atislardir hayata. Kacmaktir ondan. Bir seyler bekliyorsak ne verdigimizi dusunup yeniden deneyip sabirla beklemektir. Haykirmak, bagira bagira istemek, figan etmek, ben buradayim demek hicte zor degildir. Kacislara inat gormeyen gozlerin icine sokmaktir. Ama vazgecmek baslangiclara ihanet etmektir, Keskelerde, acabalarda kaybolmaktir.
Merak etmeyin hicbirseyin sonu gelmez, insan istemedikce..
Ne degüzel yazmışsınız. İnanın mazeret bulamadım vazgeçişime şuan... Çünkü çok güzel sebepler bulmuşsunuz.
Ben burdayım demek kolay da sesini duyan yoksa da için öyle bir acıyor ki...
Olur bazen herkeslerde gelgitler, sebeb bile bulamaz insan varoluslarina.
Ama sesini duyurmak icin buyuk harfler, unlem isaretleri, parantezler , tirnak icindeler henuz kullanilmadi ki, acidigini zannettigimiz yanlarimizi dusunmekten.
Eger hakikaten de duyan olmuyorsa ya da duymak istemiyorsa,
"bence" vay o kulaklarin haline!
Bakin nasil kopuyorlar
...ya da nasil lal oluyorum
Hep kötüye hazırlıyoruz kendimizi. Belki bu yüzden o kötü ve negatif enerjimizle çekiyoruz kötü sonucu kendimize... Bilmeden yada bilerek.
İyi düşünerek kendimizi kandırdığımı sanıp daha çok incinmekten korkarken belki incinmenin ne olduğunu bile bilmiyoruz.
Evet tırnakları hazırlamalı... Şöyle bi güzel de torpilemeli ki acısı çıkmasın bi süre. Hatta izi kalsın ömür boyu. Bizim soyumuz kedilere mi dayanıyor nedir ?
Kediler mi? Onlar bizim yanimizda kedi gibi kalirlar yaa.
Umarim hersey istediginiz gibi ve hayirli olur, sevene yarasir bir bicimde gerceklesir.
Ne yazik ki
Veda etme zamani geldi
bu sevdaya
Alisma vaktidir, mirasim olan
yanlizliga
Baslamak zorunda gonlum
yeni bir hayata
Uzgunum, kelimeler yetersiz
Sende bir caba yok
beni anlamaya
Yanliz bilesin ki,
Niyetim yok aglamaya
Seninle yada sensiz
Merhaba yasamaya
.....mesude (NermiN)
eski siirlerimden birisiydi, yasama sevincime meze olsun niyetiyle...
Yalnız ama yeni bir hayattır sonrası. Yeni ve yeniden yeni umutlarla başlayan bir hayat hemde.
Herşey biter ve yeniden başlar... Çok iyi geldi bu sohbet.
Memnun oldum bende, hos bir sohbetti tesekkur derim. Son olarak
"Karni ac bir tek kus o degildir."
"aserende bir tek ben degilimdir"
Iyi bakin kendinize
"Üstüne yazdıkça kayboldu
Sanırsın yalnızca..
Ateşlere atıp yakmak istersin de
Kaç ateş yakar o defteri...
Yüreği...
Neler sığmıştır o deftere...
Okutmak istersin bazen
En saf halinle
Ama zordur okuyanı değil
Anlayanı bulmak. "
Konusu güzel.. Anlamlı bir şiir... Beğendim...
Yüreğine sağlık Sylar... Paylaşımın için teşekkür ederim...
Aşk değişir mi?
Başkalaşır mı her insanda...
Aslında basittir Aşk
Tektir
Bir Başınadır
Hürdür
Ve değişmeyen tek şeydir belkide
Aşk süretlerde değişir
Başkalaşır
Çirkinleşebilir de Aşk...
Almayın günahını Aşkın
Yazık etmeyin...
Sen güzelsen güzeldir Aşk
Herkes kendine göre yaşar Aşkı...
Kimi ekmeğine katık yapar
Kimi son model arabasına aksesuar...
Kimi silah gibi kuşanır
Aşkla vurur
Kimi yüreğini mezar yapar Aşka...
Bakınca görmeli
Sesini işitmeli en kuytularda
Görebilmeli zindan karası karanlıklarda
Aşkı...,
Aşkla...
Siz yaşatmayın
Aşk sizi yaşatsın...
Siz değiştirmeyin
Aşk sizi değiştirsin...
Aşk yalındır,
Saftır,
Berraktır...
Değişmeyen tek şeydir belki de Aşk.
Aşk tek başına..
Sanırım doğru bu cümle..
Aşk ne yaptı ki bizim oyuncağımız olmaktan başka.. biz isim verdik ona zirvelere çıkaran biziz sonra onu alıp yerin altına sokan da.. halbuki böyle mi düşlemiştik en başta.. ne güzel çiçeklendirmişti gönüllerimizi, bir çift gözün esiri olmak incitmemişti özgürlüğümüzü daha bir uçmuştuk hatta, bize taktığı kanatlardan.. azcık heyecan serpmişti üstüne bir de al al olmuştu yanaklarımız bir söze ve isme..
bazılarımız bildi değerini ..bilde de ne oldu o kadar ağlıyor ki aşk kuytularda kimisi için ölü .. en çok onlara acırım ölü olanı kendileri konuşturup yönetiyor halbuki bir dili vardır onun neden soluksuzluğa mahkum ederler bilmem..
Onu bilmeliyiz diyorum ben de ve anlamalı.. anlamsızlığın içinde o kadar anlamlı ki..
çok güzel bir şiirdi Ayla..çok doğru her satırıyla..
Bunu bilen gelsin gerisi geri dursun bence.. (:
Yüreğine sağlık..
Gökyüzüne doğru uçan bir polenim ben...
Sevmez beni çok kişi
Sebepleriyimdir zira hastalıklarının.
Dolaşıyorum başıboş,
Avare.
Bırakmışım kendimi,
Teslim etmişim rüzgara
Bedenimi...
Sesler gelir kulaklarıma
Bazen öfkeli
Bazen sevgi dolu...
Bir çocuk ağlar duyarım
Bi bakarım annesi yanında,
Sokulmuştur yamacına...
Az biraz beride
Kendi siler gözyaşlarını
Bir çocuk.
Usulca, sessizce...
Sesi çıksa da kaç kişi duyar
Görür gözyaşlarını
O sokak çocuğunun.
O bilir bunu da
Ben anlamam...
Anlam veremem bu gördüğüme.
Savrulurum çocuğun sessiz çığlıklarıyla
birlik gökyüzüne...
Bir suya esir düşerim.
Benim ne çığlığım vardır, ne sesim...
Varlığımdan bi haber dünyada
Varlığı unutulmuş bir sokak çocuğunun
Gözyaşında boğulmuşum...
Bir varmışım...
Bir yokmuşum...