Taş dediğin konuşur. Zamanın dudağıdır.
Çatlaklarından acılar sızar; kuytularında çocuk gülüşleri gibi neşeler
saklar. Taş dediğin susar. Zamanın dilidir; bir bakışında nice gürültüyü
susturur; anlamsız telaşları dağıtır, hoyrat koşturmaları durdurur. Kadîm
zamanlar içinden sızıp gelen bir kan gibidir taş; nabzımızı doldurur.
....
Taş kesilmişsin ki sana vefasız dediler.
Tanımazmışsın beni. Adımı bile
anmazmışsın. Güzellikten hiç anlamazmışsın. Mehtabı kucaklayan sen değil
misin her defasında? Günün ilk ışıkları sana koşmadı mı her sabah? Nice
surlarda masum bebekleri bekleyen sendin. Nice sütunlarda fısıltılı
dualara fısıltını ekleyen sensin. Köprülerde kemerlerde yâri yâre
kavuşturan senin metanetin değil mi? Çeşmelerden serin sulara yol veren
senin serinliğin değil mi? Dereler boyu suların elinden tutup şarkılar
söyleyen sen değil misin?
....
Sen değilsin; taş benim ey yâr.
Bağrımda ağır ve soğuk bir suskunluk...
Taşıdığım sensin ey yâr.
Söze sığdıramadığım.
Ve hiç susturamadığım.
Ne oldu kalbime?
Katılaştı, katılaştı.
Taştan da katılaştı.
Ağlarsa, taşlar ağlar.
Ben ağlayamadım; sen ağla...
Taş değil misin ey yâr?..."
Yaktığım bütün gemiler küllerini savurdu yüzüme Hesapsız öfkelerle kırdığım günahsız umutlarım, vebalini boynuma astığım sevdasızlığım, her gece kabusum oluyor
İki kelimelik cevapların ardından kapanıyor bütün kelimelerin parantezi
Kalemim en çok da sus kelimelerimi yazıyor
Ne yazsam hüznümü harcıyorum, yazmasam boğuluyorum suslarımın kuy(t)ularında
Tuz tadını,
şeker adını yitirmiş,
su saflığını
geceler gündüze ilişmiş,
bütün duvarlar aynı
soğuk yüzünü sakınmıyor,
adı gibi duvar işte
ne dersem aldırmıyor
kaç çığlığıma direndi
Aşk nedir? dediler Mansur'a. Sabredip bekleyin dedi.
Üç güne varmaz görürsünüz. Önce kollarını ayaklarını kestiler
Her uzvu Aşk dedi. Astılar, bedenini o yine Aşk dedi.
Yakıp küllerini nehre saçtılar
Her bir zerresi Aşk ile Enel-Hak dedi."
Küçük çocuklar yapıp geceleri kendimden
Seni öpsünler diye gönderiyorum sana.
Bana, kucaklarında seni getiriyorlar;
Ben de sonra o seni getiriyorum sana.
Her şey kendini tanımakla, sevmekle başlar,
Beni bilen neyi kaybetmiştir ki
Beni bilmeyen neyi kazanmıştır ki
Ey bende ki sen;
Umudum, cennetim
Sev bende ki seni,
Gör bende ki seni
Şeytan bile kaybettirirken bana seni,
Kazandırmıştır sana beni
Elma ağacının gölgesinde ki
Cennetim;
İçe, gözlerine kapaklanmadığım sürece
Bu ben
Bir işe yaramaz ki
Sensiz, tinsiz
İçi cennetten
Dışı cehennemden
Bir ten
Aşk seyyahı (Faruk tengüz)
Sevmek benim mutluluğumdur. Hem bilir misiniz siz, ben sevgiyle yaşıyorum sevgiyi söküp çıkarırsanız nefesimden inanın ki ölürüm. Farkında değilsiniz siz; ben, Allah'ın insanları aşkıyla yarattığını gördüm ve o aşkla sevdim sizleri sevgi olmasaydı ben olmazdım.
Bu geniş kürede sevginin erişemediği bir yer bulamadım.
Hangi bakışlar, hangi umutlar vardır ki; bu uçuş çizgisini aşabilsin!