Cennete duyuramayacağın sözleri alma dudağına.
Cennetliklerin kulak vermeyeceği seslere emek verme.
Sen de cennetlik olasın, sözlerin de.
Çünkü "duyulmaz orada boş söz ve yalan." [Nebe, 35]
Bir kardeş bul kendine.
Kendisine "boş söz ve yalan" duyurmayacağın bir kardeş.
Kendisinden "boş söz ve yalan duymayacağın" bir kardeş.
Sadece bir kardeş
Cennette duyulmayacak sözlerin duyulmadığı yer, cennet değil midir?
Gamınla gözüm gitti, devan faydasız
Harab olduysa gönül, vefan faydasız
Canınla canım gitti, bu ten faydasız
Bu can canana gitti, dönüş faydasız
Vallahi bu aşkta biz, aşkla yetinmez olduk
Geçsin artık şu hazan, gelen bahar başkadır
Aklımda olan başka, karar başkadır
Hiçbir şeye benzemez, O "yar" başkadır
Susmak "hiç konuşmamak" demek değildir;
bilakis susmak "başkalarıyla konuşmamak" demektir.
Başkalarıyla konuşmamaya ihtiyaç duyarlardı büyüklerimiz,
bir tek kendileriyle konuşabilmek için,
kendi kendilerine konuşabilmek için,
kendilerine muhatap kılabilmek için.
Bülbül, gonca gülü görebilmek için her seher uyanık olmak ve
güle ulaşmak için yüreğini gülün dikenine asmak, kanını akıtmak zorundadır.
Ya ben yüreğimi nereye asayım Ey Sevgili.
Çünkü Aşk bedel ister, külfetsiz nimet olmaz.
Beklemek bedel ödemekse eğer hâlâ ödüyorum o bedeli. Bilesin!
Aşk; vazgeçmektir Ey Sevgili!
Mecnun gibi aklından, Kerem gibi bedeninden vazgeçmek.
Yardan gayrısından, cümle cihandan vazgeçmek.
Yemeden, içmeden, uykudan, uyanıklıktan ve vazgeçmekten bile vazgeçmektir gün gelince.
Senin için senden vazgeçmişim. Bilesin!
Aşk; bilmektir Ey Sevgili!
Bir tek yârı bilmek, onu candan daha aziz bilmektir.
Ondan gayrı bildiklerinin hiçbir şey olduğunu dünyanın onunla mana bulduğunu bilmektir.
Onun selamı ile gelen bela olsa Eyvallah diyebilmektir.
Kızmana, gülmene, gelmene, gitmene hepsine Eyvallah. Bilesin!
Aşk; susmaktır Ey Sevgili!
Onun güzelliğini, iyiliğini tarif etmeye gücün yetmediği an susmaktır.
Kelâmın, kalemin, sözün tükendiği yerde, manayı sessizliğe yükleyip susmaktır.
Artık sustum Ey Sevgili. Bilesin!
Aşk dediğin susup beklemektir,
Oysa birbirimize aynı mezara gömülmüş iki ceset nedenli yakın ve onlara nedenli mecbur olsak bile
Ağlama!
Ne yazık, elele tutuşamaz ki yanyana yatan ölüler
ve tutuşmaz ki alevi ayrılığın!!!