1. Ana Sayfa
  2. İslam
  3. Bir Dostluğun Hikayesi

Bir Dostluğun Hikayesi

Son güncelleme: 28.03.2010 22:53
1sidelya 1sidelya foto
  • Her sabah;

    Ayni patika yoldan,

    Adam arkada ağır aksak,

    Köpeği bir adım önde yürürlerdi.

    İkisi de yaşlıydılar,

    Belki bu yüzdendi arkadaşlıkları

    Kimseler bilemedi.



    Yolda,

    Köpek niçin önden giderdi?

    Anlaşılamadı.



    Adam hastaydı,öksürüyordu.

    Ara sıra kan kustuğu oluyordu

    Akşamları.

    Akciğer kanseriymiş...

    Uzunca bir süre hastanede yattı.

    Köpek;

    Adamın hastanede olduğu akşamlar

    Bir lokma ekmek yemedi.



    Sonra,

    Ağırdı,ölmek üzereydi,

    Konuşamıyordu üstelik,

    Gözleriyle işaret etmiş,

    Köpeğini,

    Sadık arkadaşını istemişti bir akşam.





    Kapı açılır açılmaz,

    Koştu hayvan dostunun yanına.

    Divana koyup ayaklarını,

    Adamın yüzünü yaladı bir süre

    Anlamı bilinmeyen iniltilerle....



    Adam,gülümsedi.

    Takadı kalmamış elleriyle

    Başını okşadı arkadaşının,

    Yaşarmıştı kapkara gözleri köpeğin,

    Evdekiler ağlıyordu....

    Sonra,gece yarısı

    Acı acı uludu hayvan.

    Sabaha karşı ölmüştü adam.

    Hayli uzakta,

    Aile mezarlığında defnedildi...



    Artık yemek yemez olmuştu hayvan.

    Bağlıydı bir köşede,

    Çözdüklerinde uzunca bir süre sonra,

    Ertesi gün,

    Yoktu kapıda köpek...



    Birkaç gün aradılar

    Baba yâdigâri diye.

    Bir kız çocuğu görmüş,

    Mezarlıkta alaca bir köpek ağlıyormuş.



    Gidenler;

    Yarıya kadar kazılmış bir mezar görür.

    Alırlar getirirler hayvanı kapıya

    Zincire vururlar bir süre..



    Sonra;

    Uzunca bir zamandan sonra

    Üç ay geçince,

    Bir sabah,

    Yine kaybolduğunu görürler hayvanın.

    Adres artı bellidir ya,

    Mezarlığa gittiklerinde;

    Adamın açılmış mezarının yanında

    Köpeği ölmüş bulurlar...





    O kadar sevmiş,

    O kadar özlemiştir ki yaşlı arkadaşını

    Hayvan,

    Yemediği için gücü yetmez

    Mezarı kazarken son nefesini vermiş.



    Sevgi;

    Böyle güçlü bir duyguymuş meğer

    Henüz bizim ulaşamadığımız ufuklarda.

    Karşılıksız,

    İçten,

    Ve ölesiye işte.....



    Ben bu hikayeyi dinleyince ilk ağızdan

    O günden beri

    Hüngür hüngür ağlamaktayım.

    Sevgi,

    Böyle güçlü bir silahmış meğer

    Ben sevdim diye

    Boşuna avunuyormuşum yıllardır...

    Hiç kimse öyle dostça

    Sevemezmiş dostunu meğer


    Secaattin Öztürk
#28.03.2010 22:53 0 0 0