Elif'e Dair

Son güncelleme: 21.03.2012 08:52

  • Elif şiirleri - Elif hakkinda şiirler - Elif ismi - Elif olmak
    noimage

    Elif olmak zordur
    Çünkü elif olmak
    Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
    Dik ve önde
    Belki acıyla
    Ama vazgeçmeden durmanın
    Dünya ne kadar dönerse dönsün
    Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak
    Kaç silah varsa elife çevrilir
    Elif hep olduğu yerdedir
    Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir
    Zordur elif olmak
    Elif olmak hep vurulmaktır
    Elif olmak yalnızca elif olmaktır
    Ne B, ne T, ne S
    Elif
    Yalnızca elif
    Elif demeden hiçbir şey denilemez
    Ben elif dedim
    Artık her şeyi söyleyebilirim
#04.10.2010 05:50 0 0 0
  • noimage

    Elif gibi dosdoğru olunmalı hayatta
    Be gibi tek nokta üzerinde durabilecek kadar dengeli olunmalı
    Te gibi olmalı, veda hutbesinde emanet bırakılan iki şeyi (kuran ve sünnet) sürekli başının üzerinde taşımalı insan
    Se gibi az konuşup 3 dinlemeli toplumda
    Cim gibi çocukça bakmalı hayata, ama cim kadarda çok iş yapmalı
    Ha gibi gönlü geniş dostlar edinmeli insan,
    Hı kadar ağlamaklı olduğunda yardımcı olabilecek
    Dal gibi boynunu bükse de hayat,
    Zel gibi şapkasını takmayı bilmeli zorluklara karşı
    Rı kadar rahat olsa da insan bu dünyada,
    Ze'nin noktası gibi başında dolanan bir sineğin olduğunu mutlaka bilmeli
    Sin midir sanki bu dünyada noktasız pulsuz tek garip
    Şın gibi pulları vermeli getirip
    Sad kadar şişse de karnın,
    Dat gibi hayata bir göz kırp
    Tı gibi bir yelkenlidir hayat,
    Zı kadar yükü olan
    Ayn gibi göğe çevir yüzünü
    Ğayn'ın noktası kadar şüphe olmasın kalbinde
    Fe eyne tezhebuun (kaçış nereye)
    Gaf gibi iki gözünü aç
    Kef kadar karizmatik ol
    Lam gibi tutunacak bir dal ol gariplere
    Mim'lenmiş olsan da yılma yıkılma
    Nun kadar suskun
    Vav kadar edepli ol
    He gibi haykır içinden geçenleri
    Lamelif gibi ellerini O (c.c)'na aç
    Ya Rabbi rahmet ve mağfiret kapılarını bize aç
#04.10.2010 05:51 0 0 0
  • Elif gibi yalnızım,
    Ne esrem var, ne ötrem.
    Ne beni durduran bir cezmim
    Ne de bana ben katan bir şeddem var.
    Ne elimi tutan bir harf
    Ne anlam katan bir harekem
    Kalakaldım sayfalar ortasında.
    İşte ben gibi, sen gibi
    Bir okuyan bekledim,
    Bir hıfzeden belki
    Gölgesini istedim bir dostun med gibi
    Sızım Elif sızısı

    ***

    Öyle ağırdı ki üzerine yıkılan mana,
    Artık hallerini bilindik kelimelerle ifade edemedi 'Elif'.
    Bir acı ki kelamda bu halin karşılığı yok acıdan başka.
#04.10.2010 05:53 0 0 0
  • noimage

    "ELİF"'im NOKTAlandı.

    Az Derdim Çokçalandı
#04.10.2010 05:54 0 0 0
  • Aşk "ELİF" gibidir...!!!
    Besmelede vardır ama okunmaz,
    "Elif" olmadan da besmele olmaz
    Yani ''Sen'' olmayınca hayat olmaz.

    ''Sensiz'' hayat zaten olmaz...!!!

    Yani ''Sen'' olmayınca herşey anlamsız kalır zaten,

    Herşey ''Sensiz'' anlamsızdır...!!!

    Yani ''Sen''bedenin kalbisin zaten,

    ''Sensiz'' beden olmaz.

    Yani ''Sen'' İmanımdan bir parçasın zaten,

    ''Sensiz'' İmanım tam olmaz...!!!

    Yani ''Sen'' işin özüsün zaten,

    ''SEN'' olmayınca hiçbirşey özü tam değildir.

    Yani herşeyim ''SEN''...
    Yani Hayatımsın ''SEN''...



    Not: ''SEN'' diyebilmekmiş ELİF...
    Aşkı bilmek ELİF adına...
    Bir'den sonra gelen tek söz'üm...ELİF...
#04.10.2010 05:55 0 0 0
  • ELİFle cana can katana,
    ELİF'i gönle yâr kılana,
    ELİF'i gönle süs diye koyana,
    ''ELİF,ELİF'' diye susanların varlığına şükür..


    ''ELİF yaralı...
    ELİF hüzünlü...
    ELİF ağlamaklı....''
#04.10.2010 05:56 0 0 0
  • Elifle bir olmak birliği anlamak dimdik durmak
    Elif olmak dik duruştur şehadettir herşeyde onu hatırlatır ve onun razısınadır düşündünmü hiç elifteki sırrı elif şehadetdir her kaldırdığında şehadet parmağını doğruluktur doğru olmaktır eğrisiz başta durmaktır demektir hakkıyla.
    Elif olmak gerilip koşmak olmalı Hayr'a.. şerden herdaim uzak olamak sevmek
    noimage için buğuz etmek noimage için Elif demek
#04.10.2010 05:57 0 0 0
  • Sızım ELİF sızısı...
    Yüreğim yamalı bir bez parçası,
    Senin uğruna hepsi senin uğruna...!!!
    Hoyrat bir sevda benim sevdam,
    Can verişimin ispatıdır musallada.
    Sızım ELİF sızısı...
    Kör kuyularda kaldım yolumu kaybettiğim zamanda,
    Bir ışık bekledim sabahın vuslata yaklaştığı anlarda...
    Kara sevdaya yandım ELİF'imin uğruna...
    Karlı dağlar misaliymiş ELİF'ime olan uzaklığım,
    ELİF diye haykırdığım ama duyuramadığım,
    Dağların heybetinden mi,yoksa ELİF'e olan hasretliğimden mi.?
    ELİF'im hangi sevda beni sana kavuşturur ki...???
#04.10.2010 06:00 0 0 0

  • noimage


    "Elif" olmak zordur
    Cünkü "Elif" olmak,
    Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
    Dik ve önde belki acıyla
    Ama vazgeçmeden durmanın
    Dünya ne kadar dönerse dönsün,
    Olduğu yerde kalmanın adıdır "Elif" olmak

    Zordur "Elif" olmak
    "Elif" olmak hep vurulmaktır ,
    "Elif" olmak yalnızca "elif" olmaktır

    "Elif" demeden hiçbir şey denilemez
    Ben "Elif" dedim
    Artık her şeyi söyleyebilirim
    Dostum, "Elif" olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle
    Zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim
    Yar'ın huzurunda bir "Elif" misali durabilmeyi dilemişim;
    Oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür;
    Diz çökerimbe'ye meylederim;
    "Başlasın bu cümle artık!" derken ,
    Yine "Elif" misali kalıveririm bir Bir'in huzurunda
    Yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca
    "Elif" olmak zor imiş!
    Ama her Elif'in yanında akvâ olan'ın yardımı, Yar'lığı var imiş!!
    Dostum, bilir misin "Elif " olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl "Elif" olur?
    Dilersin O'ndan sadece O'nun Yar-lığını, dilenirsin
    O'nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında
    Yürüdüğün yollar sana yabancı gelir;
    Bildik mekanlar sıkar seni
    Tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer;
    Tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana
    Hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın;
    Susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin
    Dostum, bilir misin, "Elif" bağlanmaz kendisinden sonraki harfeSadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki'ne belki de
    Sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit "Elif" olmaz adın
    Sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak;
    Ama herkes yüklenir üzerine
    Yardımsız yar'lar doluşur dünyana"yardımıyla gelen yar" gitti diye
    Aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum;
    Belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye
    Başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde
    Dostum, şimdilerde "Elif" der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim Nabzımıatışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmaz
    Yüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez;
    Bu belki de lütuftur, Yar'dandır
    Bu, belki de "Elif "olmanın gereğidir
    noimageu A'lem

    "Elif" olmayı dileten de "var"imiş dostum;
    "Yar" olmayı dileyen imiş
#04.10.2010 06:01 0 0 0
  • İki elif miktarı uzat acılarımı,
    Ne gelirse senden boynum kıldan ince,
    Madem ki seni sevmek, çile çekmek,
    Seni sevdiğimin kanıtı olsun; dağlanmış bir yürek


    Elifle başlamadıysam hiç bir sözümü 'be'ye geçirme,
    Bütün hayatım senin aşkınla dolsun,
    Madem ki seni bulmak, kendini kaybetmek,
    Kaybolduğumun kanıtı olsun; ölü şehirlere göçmek


    Elif, Lam, Ra Olsun tüm sırlarım ifşa,
    Gönlüm yalnız senin sevdanı saklasın,
    Madem ki seni bilmek adını sayıklamak,
    Adına kurban olduğumun kanıtı olsun; her gece ağlamak

    noimage
#04.10.2010 06:02 0 0 0
  • İncecikten bir kar yağar,
    Tozar Elif, Elif deyi...
    Deli gönül abdal olmuş,
    Gezer Elif, Elif deyi...

    Elif'in uğru nakışlı,
    Yavrı balaban bakışlı,
    Yayla çiçeği kokuşlu,
    Kokar Elif, Elif deyi...

    Elif kaşlarını çatar,
    Gamzesi sineme batar.
    Ak elleri kalem tutar,
    Yazar Elif, Elif deyi...

    Evlerinin önü çardak,
    Elif'in elinde bardak,
    Sanki yeşil başlı ördek
    Yüzer Elif, Elif deyi...

    Karac'oğlan eğmelerin,
    Gönül sevmez değmelerin,
    İliklemiş düğmelerin,
    Çözer Elif, Elif deyi...
#04.10.2010 06:09 0 0 0
  • Dün rüyamda gördüm nazlı resmini,
    Yıldızlara sardım astım ismini,
    Yağmurlara sordum yoksa küstü mü?
    Yağmurlar gözyaşım silmem ki Elif.


    Utandım yutkundum bak yüzüm kara,
    Sensiz Lokman gelse geçmez bu yara,
    Kendimi atarım vallah Hazara,
    Yesinler yunuslar kalmam ki Elif.


    Elif doğruluktur Kuran hazine,
    Elif nazlanıyor bakmaz gözüme,
    Elif gül diyorum bir kez yüzüme,
    Elifsiz gülemem, gülmem ki Elif.


    Rüyada buluşsak gelsen bu gece,
    Rengârenk bakışsak gülsen bu gece,
    Yaşımı saçınla silsen bu gece,
    Ümitle yaşarım ölmem ki Elif.
#04.10.2010 06:11 0 0 0
  • ellerine sağlık teşekkürler
#04.10.2010 07:07 0 0 0
  • Kar yağar incecikten,
    Elif titrer dal dal.
    Kaşları hilâl,
    Elif lâlede cemal

    Kar uçar,
    Elifin gönlünde ahu zar uçar.
    Kar tozar,
    Elif yanar

    noimage

    Elif gün kadar sıcak.
    Elif kar kadar berrak.
    Elif dalında leylak

    Gün uzar,
    Elif uzar,
    İnceldikçe incelir.
    An gelir,
    Elifle her şey güzelleşir.
    Bir tabloda gülümser elif,
    Özelleşir
#15.10.2010 16:37 0 0 0


  • ..kendime giderken içimi dağıtmış biriyim

    yani bıraktıklarınızla beslenen kuş
    bembeyaz karın üzerinde bembeyaz bir düş

    gelinciğin rengidir öyküm
    çığlığı martının baharını yutmuş
    kendinden çıkışlarını ihanetiyle geciktiren derviş
    bilirsiniz
    her dervişin zikrinde bir çocuk vardır haylaz
    ve her çocuğun uykusudur biraz da hüzün

    noimage

    ellerimi yaktım su içerken
    yeryüzümde gökyüzü yaraları!

    bir savaş durumunun söz diziminde
    bütün korkularım
    rüyalarım bütün
    aşkın elifte kanayan yarası

    sırtımda bir başkasının duası
    inni küntüm minezzalimin

    Murat Çelik
    Aşkın Elif Hali
#16.10.2010 01:37 0 0 0
  • Köşeye sıkışmış, beli kırılmış bir elif misali
    Bildiğim tüm tamlamalarda yer açtım kendime ;
    belli belirsiz...
    Sonra bir gün Lamelif oluverdim
    Uykudayken, bihaber soluklarımı yudumlarken,
    Uyandım, sebepler alıp başını giderken...

    Sonra bir gün he oluverdim
    Tam da köşeye sıkışmış bir Ankara sabahında
    İçine kapanık ve mutsuz
    Sebepler birbirini kovalarken...

    Ben tekrar dimdik elif olmayı umut ederken
    Sırtımda bir sürü serzeniştle,
    uyandım bir sabah, ezan sesleriyle, ve gördüm;
    ellerim ıslanmış Ankara`nın o uçsuz denizinde

    Ben tekrar dimdik elif olmayı umut ederken
    Bir bakmışım, cezm ve şeddeler benden kaçar olmuş
    Ben kendim olmayı bile becerememişken,
    Şiirlerde adem olabilmenin telaşında
    uyandım hiç görmediğim bir akşam insicamında

    Ve bir gün, bildiğim bilmediğim tüm tamlamaları;
    terk ettim birer birer
    Terk ettim benden gayrı ne varsa

    Ve bir gün uyandım bir ankara sabahında
    Beli kırılmış bir elif
    Sessizce rükuda ve
    secdede rabbinin huzurunda
    Şeddeler, cezmler terketmiş...

    Ben tekrar dimdik bir elif olmayı umut ederken
    Uyandım bi sabah sessizce
    Duyduğum en güzel ses
    Ve anladım tüm elifler rükuda...
#19.10.2010 05:25 0 0 0


  • Hani Elif yazardın gecelerin gönlüne
    Deryalar sükût edip kalemini dinlerdi
    Yıldızlar gözlerinden nur alırdı o demde
    Ve Elif'le başlardın yine bir taze güne
    Geceler tükenmenin azâbıyla inlerdi

    Ateşler mürekkebin hasretiyle yanardı
    İs olup da hokkana dolmak için sultânım
    Elifler mazi olmuş saadeti anardı
    Bir hicret sonsuzluğu gizleyen zülfesinde
    Çağlardı çağlar boyu gönlümdeki ummânım

    Elif'in her noktası dönerdi kainâta
    Duydukça seher vakti bülbülün nağmesini
    Semâzen vecdi ile kaybolurdu noktalar
    Gözlerinden dökülen Elif'in etrafında
    Beklerdi mısra mısra yazılan aşk sesini...
#19.10.2010 05:30 0 0 0


  • / dostum, "elif" olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle.zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim..yar'ın huzurunda bir "elif" misali durabilmeyi dilemişim; oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerim..be'ye meylederim; "başlasın bu cümle artık!" derken yine "elif" misali kalıveririm bir bir'in huzurunda..yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca/



    "elif" olmak zor imiş!

    ama her elif'in yanında akvâ olan'ın yardımı, yar'lığı var imiş!!



    dostum, bilir misin "elif " olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl "elif" olur? dilersin o'ndan sadece o'nun yar-lığını, dilenirsino'nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında..yürüdüğün yollar sana yabancı gelir; bildik mekanlar sıkar seni..tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer; tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana. hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın; susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin



    dostum, bilir misin, "elif" bağlanmaz kendisinden sonraki harfesadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki'ne belki de..sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit "elif" olmaz adın..sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerine..yardımsız yar'lar doluşur dünyana.."yardımıyla gelen yar" gitti diye



    aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum; belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye..başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde



    dostum, şimdilerde "elif" der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim nabzımı..atışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmazyüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez; bu belki de lütuftur, yar'dandır bu, belki de "elif "olmanın gereğidir.

    /allahu a'lem/



    "elif" olmayı dileten de "var"imiş dostum;

    "yar" olmayı dileyen imiş
#19.10.2010 05:32 0 0 0
  • Kemâl-i insafla şakıyacağım,
    Yaşayan Leyla mı bilmem ki Elif.
    Her gece ruhuma okuyacağım,
    İnkişaf etmese olmam ki Elif.

    Bütün sıfatların tüm sergisini,
    Yunus Emrelerin aşk türküsünü,
    Tıbbiye bakışı ve görgüsünü...
    Sensiz gurbet elden gelmem ki elif.

    Dün rüyamda gördüm nazlı resmini,
    Yıldızlara sardım astım ismini,
    Yağmurlara sordum yoksa küstü mü?
    Yağmurlar gözyaşım silmem ki Elif.

    Utandım yutkundum bak yüzüm kara,
    Sensiz Lokman gelse geçmez bu yara,
    Kendimi atarım vallah Hazara,
    Yesinler yunuslar kalmam ki Elif.

    Elif doğruluktur Kuran hazine,
    Elif nazlanıyor bakmaz gözüme,
    Elif gül diyorum bir kez yüzüme,
    Elifsiz gülemem, gülmem ki Elif.

    Rüyada buluşsak gelsen bu gece,
    Rengârenk bakışsak gülsen bu gece,
    Yaşımı saçınla silsen bu gece,
    Ümitle yaşarım ölmem ki Elif.

    Micingirt kurudu yaşım masamda,
    Yüreğim ağlıyor ağlamasam da,
    İzmit'ten Bakü'ye selam desende,
    Sahipsiz selamı almam ki Elif.
#19.10.2010 05:36 0 0 0