Elif şiirleri - Elif hakkinda şiirler - Elif ismi - Elif olmak
Elif olmak zordur
Çünkü elif olmak
Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
Dik ve önde
Belki acıyla
Ama vazgeçmeden durmanın
Dünya ne kadar dönerse dönsün
Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak
Kaç silah varsa elife çevrilir
Elif hep olduğu yerdedir
Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir
Zordur elif olmak
Elif olmak hep vurulmaktır
Elif olmak yalnızca elif olmaktır
Ne B, ne T, ne S
Elif
Yalnızca elif
Elif demeden hiçbir şey denilemez
Ben elif dedim
Artık her şeyi söyleyebilirim
Elif gibi dosdoğru olunmalı hayatta
Be gibi tek nokta üzerinde durabilecek kadar dengeli olunmalı
Te gibi olmalı, veda hutbesinde emanet bırakılan iki şeyi (kuran ve sünnet) sürekli başının üzerinde taşımalı insan
Se gibi az konuşup 3 dinlemeli toplumda
Cim gibi çocukça bakmalı hayata, ama cim kadarda çok iş yapmalı
Ha gibi gönlü geniş dostlar edinmeli insan,
Hı kadar ağlamaklı olduğunda yardımcı olabilecek
Dal gibi boynunu bükse de hayat,
Zel gibi şapkasını takmayı bilmeli zorluklara karşı
Rı kadar rahat olsa da insan bu dünyada,
Ze'nin noktası gibi başında dolanan bir sineğin olduğunu mutlaka bilmeli
Sin midir sanki bu dünyada noktasız pulsuz tek garip
Şın gibi pulları vermeli getirip
Sad kadar şişse de karnın,
Dat gibi hayata bir göz kırp
Tı gibi bir yelkenlidir hayat,
Zı kadar yükü olan
Ayn gibi göğe çevir yüzünü
Ğayn'ın noktası kadar şüphe olmasın kalbinde
Fe eyne tezhebuun (kaçış nereye)
Gaf gibi iki gözünü aç
Kef kadar karizmatik ol
Lam gibi tutunacak bir dal ol gariplere
Mim'lenmiş olsan da yılma yıkılma
Nun kadar suskun
Vav kadar edepli ol
He gibi haykır içinden geçenleri
Lamelif gibi ellerini O (c.c)'na aç
Ya Rabbi rahmet ve mağfiret kapılarını bize aç
Elif gibi yalnızım,
Ne esrem var, ne ötrem.
Ne beni durduran bir cezmim
Ne de bana ben katan bir şeddem var.
Ne elimi tutan bir harf
Ne anlam katan bir harekem
Kalakaldım sayfalar ortasında.
İşte ben gibi, sen gibi
Bir okuyan bekledim,
Bir hıfzeden belki
Gölgesini istedim bir dostun med gibi
Sızım Elif sızısı
***
Öyle ağırdı ki üzerine yıkılan mana,
Artık hallerini bilindik kelimelerle ifade edemedi 'Elif'.
Bir acı ki kelamda bu halin karşılığı yok acıdan başka.
Elifle bir olmak birliği anlamak dimdik durmak
Elif olmak dik duruştur şehadettir herşeyde onu hatırlatır ve onun razısınadır düşündünmü hiç elifteki sırrı elif şehadetdir her kaldırdığında şehadet parmağını doğruluktur doğru olmaktır eğrisiz başta durmaktır demektir hakkıyla.
Elif olmak gerilip koşmak olmalı Hayr'a.. şerden herdaim uzak olamak sevmek için buğuz etmek için Elif demek
Sızım ELİF sızısı...
Yüreğim yamalı bir bez parçası,
Senin uğruna hepsi senin uğruna...!!!
Hoyrat bir sevda benim sevdam,
Can verişimin ispatıdır musallada.
Sızım ELİF sızısı...
Kör kuyularda kaldım yolumu kaybettiğim zamanda,
Bir ışık bekledim sabahın vuslata yaklaştığı anlarda...
Kara sevdaya yandım ELİF'imin uğruna...
Karlı dağlar misaliymiş ELİF'ime olan uzaklığım,
ELİF diye haykırdığım ama duyuramadığım,
Dağların heybetinden mi,yoksa ELİF'e olan hasretliğimden mi.?
ELİF'im hangi sevda beni sana kavuşturur ki...???
"Elif" olmak zordur
Cünkü "Elif" olmak,
Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
Dik ve önde belki acıyla
Ama vazgeçmeden durmanın
Dünya ne kadar dönerse dönsün,
Olduğu yerde kalmanın adıdır "Elif" olmak
Zordur "Elif" olmak
"Elif" olmak hep vurulmaktır ,
"Elif" olmak yalnızca "elif" olmaktır
"Elif" demeden hiçbir şey denilemez
Ben "Elif" dedim
Artık her şeyi söyleyebilirim
Dostum, "Elif" olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle
Zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim
Yar'ın huzurunda bir "Elif" misali durabilmeyi dilemişim;
Oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür;
Diz çökerimbe'ye meylederim;
"Başlasın bu cümle artık!" derken ,
Yine "Elif" misali kalıveririm bir Bir'in huzurunda
Yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca
"Elif" olmak zor imiş!
Ama her Elif'in yanında akvâ olan'ın yardımı, Yar'lığı var imiş!!
Dostum, bilir misin "Elif " olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl "Elif" olur?
Dilersin O'ndan sadece O'nun Yar-lığını, dilenirsin
O'nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında
Yürüdüğün yollar sana yabancı gelir;
Bildik mekanlar sıkar seni
Tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer;
Tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana
Hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın;
Susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin
Dostum, bilir misin, "Elif" bağlanmaz kendisinden sonraki harfeSadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki'ne belki de
Sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit "Elif" olmaz adın
Sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak;
Ama herkes yüklenir üzerine
Yardımsız yar'lar doluşur dünyana"yardımıyla gelen yar" gitti diye
Aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum;
Belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye
Başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde
Dostum, şimdilerde "Elif" der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim Nabzımıatışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmaz
Yüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez;
Bu belki de lütuftur, Yar'dandır
Bu, belki de "Elif "olmanın gereğidir u A'lem
"Elif" olmayı dileten de "var"imiş dostum;
"Yar" olmayı dileyen imiş
İki elif miktarı uzat acılarımı,
Ne gelirse senden boynum kıldan ince,
Madem ki seni sevmek, çile çekmek,
Seni sevdiğimin kanıtı olsun; dağlanmış bir yürek
Elifle başlamadıysam hiç bir sözümü 'be'ye geçirme,
Bütün hayatım senin aşkınla dolsun,
Madem ki seni bulmak, kendini kaybetmek,
Kaybolduğumun kanıtı olsun; ölü şehirlere göçmek
Elif, Lam, Ra Olsun tüm sırlarım ifşa,
Gönlüm yalnız senin sevdanı saklasın,
Madem ki seni bilmek adını sayıklamak,
Adına kurban olduğumun kanıtı olsun; her gece ağlamak
yani bıraktıklarınızla beslenen kuş
bembeyaz karın üzerinde bembeyaz bir düş
gelinciğin rengidir öyküm
çığlığı martının baharını yutmuş
kendinden çıkışlarını ihanetiyle geciktiren derviş
bilirsiniz
her dervişin zikrinde bir çocuk vardır haylaz
ve her çocuğun uykusudur biraz da hüzün
ellerimi yaktım su içerken
yeryüzümde gökyüzü yaraları!
bir savaş durumunun söz diziminde
bütün korkularım
rüyalarım bütün
aşkın elifte kanayan yarası
sırtımda bir başkasının duası
inni küntüm minezzalimin
Köşeye sıkışmış, beli kırılmış bir elif misali
Bildiğim tüm tamlamalarda yer açtım kendime ;
belli belirsiz...
Sonra bir gün Lamelif oluverdim
Uykudayken, bihaber soluklarımı yudumlarken,
Uyandım, sebepler alıp başını giderken...
Sonra bir gün he oluverdim
Tam da köşeye sıkışmış bir Ankara sabahında
İçine kapanık ve mutsuz
Sebepler birbirini kovalarken...
Ben tekrar dimdik elif olmayı umut ederken
Sırtımda bir sürü serzeniştle,
uyandım bir sabah, ezan sesleriyle, ve gördüm;
ellerim ıslanmış Ankara`nın o uçsuz denizinde
Ben tekrar dimdik elif olmayı umut ederken
Bir bakmışım, cezm ve şeddeler benden kaçar olmuş
Ben kendim olmayı bile becerememişken,
Şiirlerde adem olabilmenin telaşında
uyandım hiç görmediğim bir akşam insicamında
Ve bir gün, bildiğim bilmediğim tüm tamlamaları;
terk ettim birer birer
Terk ettim benden gayrı ne varsa
Ve bir gün uyandım bir ankara sabahında
Beli kırılmış bir elif
Sessizce rükuda ve
secdede rabbinin huzurunda
Şeddeler, cezmler terketmiş...
Ben tekrar dimdik bir elif olmayı umut ederken
Uyandım bi sabah sessizce
Duyduğum en güzel ses
Ve anladım tüm elifler rükuda...
Hani Elif yazardın gecelerin gönlüne
Deryalar sükût edip kalemini dinlerdi
Yıldızlar gözlerinden nur alırdı o demde
Ve Elif'le başlardın yine bir taze güne
Geceler tükenmenin azâbıyla inlerdi
Ateşler mürekkebin hasretiyle yanardı
İs olup da hokkana dolmak için sultânım
Elifler mazi olmuş saadeti anardı
Bir hicret sonsuzluğu gizleyen zülfesinde
Çağlardı çağlar boyu gönlümdeki ummânım
Elif'in her noktası dönerdi kainâta
Duydukça seher vakti bülbülün nağmesini
Semâzen vecdi ile kaybolurdu noktalar
Gözlerinden dökülen Elif'in etrafında
Beklerdi mısra mısra yazılan aşk sesini...
/ dostum, "elif" olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle.zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim..yar'ın huzurunda bir "elif" misali durabilmeyi dilemişim; oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerim..be'ye meylederim; "başlasın bu cümle artık!" derken yine "elif" misali kalıveririm bir bir'in huzurunda..yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca/
"elif" olmak zor imiş!
ama her elif'in yanında akvâ olan'ın yardımı, yar'lığı var imiş!!
dostum, bilir misin "elif " olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl "elif" olur? dilersin o'ndan sadece o'nun yar-lığını, dilenirsino'nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında..yürüdüğün yollar sana yabancı gelir; bildik mekanlar sıkar seni..tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer; tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana. hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın; susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin
dostum, bilir misin, "elif" bağlanmaz kendisinden sonraki harfesadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki'ne belki de..sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit "elif" olmaz adın..sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerine..yardımsız yar'lar doluşur dünyana.."yardımıyla gelen yar" gitti diye
aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum; belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye..başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde
dostum, şimdilerde "elif" der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim nabzımı..atışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmazyüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez; bu belki de lütuftur, yar'dandır bu, belki de "elif "olmanın gereğidir.