abicim teşekkür ederim Allah her yeteneği vermişş ama bu yeteneği vermemiş beni bağışlayın... okulda bile günün anlam ve önemine dair şiir yazdırırlardıda ben anneme yazdırıp götürürdüm hepp
duyguların vardı benimle benzer.. karşımda duran
yüreğin vardı yanımda ..aynı satırlara eşlik eden
saatler kovalardı birbirini zaman su gibi akıp giderdi de
farketmezdik biz hüzünlere yağarken
yada mutluluklarla ağlarken...
Kalem bizim köprümüzdü,
Yürürdük sessizce,yürekten yüreğe.
Konuşmazdık pek,dökerdik yüreğimizdekileri orta yere
Gülümserdik sevdaya,hüzünlere yağarken.
yorulmazdık..
yazardık ..cizerdik ..karalardık..
birikmezdi dilde kalemde düşüncelerim
şimdi çoğaldıkça çoğaldı büyüdü düğümlerim
köreldik.. dökülüp büküldü sözcükler
devrildi şahlanan kalemler......
Sen kanamışsın yüreğinden,
Meded beklemişsin kelimelerimden
Yorulmuşsun içine düştüğün çıkmazlarından
Görememişsin,ahh bir yüreğine baksan!
Her sessizliğimde ırmak olup çağladım dost yüreğine.
ne senin harfler, nede benimkiler
ikimiz adına gelmiyorlar artık yanyana
oysa ne sözler verilmişti ne umutlar bağlanmıstı adaklara
sular serpilmiyor artık topraklarıma
filizlendirecek güneşin de doğmuyor gözpınarlarıma
korkuyorum...biz bizden uzak cürüyüp gideceğiz bu diyardan
Güneşi doğduran ben değilim,batırmaya gücüm yetmez,
Zanneder misin gecenin hakimiyim!
Karanlığa gömülen Ay'ın,Yıldız'ın katili olayım,
Belki biraz deliyim,biraz da serseri,
Ben sadece dostun yüreğe esen yeliyim.
Selam Abim sana,
Bir demet çiçek getirdim baksana,
İçine biraz sevgi,biraz umut,
Birazda hayat kattım,anlasana
Selam Abim sana,
Bak şiir olup aktım sayfana.
Baharın kokusu yayılmış ortalığa,
Çıplaklığından utanıyor artık doğa,
Çiğdemler,menekşeler gelmiş cana.
Neyleyim.
Ben,kurumuş dallarımda senli umutlarımı
Yeşertemedim.
Belki de kıskanmam ondandır
Çiçekleriyle gelin gibi süslenen fidanı.
Hıh.Daha yaz gelecekmiş,
Güneş,yeryüzünü ısıtırken
Ay,geceleri süsleyecekmiş.
Neyleyim.
Bahar yaşamayanın yazı olmazki!
Yaz görmeyenin kışı biter mi?
Sen cami minaresindeki hilâl oldun,
Ben kubben altında secdeye durdum.
Sana bildiğim bütün duaları okudum;
Eyy Şirin'in aşkıyla bedeni su olup akan Ferhat
Yanıyorum aşk ateşiyle,ağla benim için,
Ağla ki yağmura karışan gözyaşların söndürsün gönül yangınımı.
Eyy Leyla'nın aşkıyla çölleri kavuran Mecnun
Aşkı için divane olan sen değil miydin?
Güneşe har ver,üşüyor kalbim.
Eyy bu ateşten gömleği bana girdiren YARADAN'ım
Taşıyamıyorum artık,kül oldu bedenim
Meded Ya RAB meded,
Ölüyorum.
Bak,senin için hep yardım dilendim,
Yandım ama direndim.
Sonunda tükendim.
Heeyy hayat kusura bakma,
Selamsız geldim ziyaretine!
Daha önce aramak isterdim,
Önce bir hal-hatır sorup
Gönlünü okşayabilseydim
Belki sen de bana bir kahve ikram ederdin,
Ben de Kırk Yıl hatrını bilirdim!
Napalım,artık elden birşey gelmez.
Üzgünüm be hayat,sen benden de berbatsın,
Bir Hoşgeldin demedin,
Tanrı misafirliğimi bilmedin!
Gücenmedim desem yalan olur.
Ben beceremem be hayat
Senin gibi yalanların arkasına sığınmayı,
Yüzüne önce gülümseyip,
Sonra da arkadan kalleşçe vurmayı!
Bak yanlış anlama
Sana kalleşsin demiyorum,
Ama önce umutlandırıp,
Sonra da kurşunlamanı sevmiyorum.
Sen diyceksin ki;
Güldüğün zaman mutlusun da
Ağladığın zaman neden isyandasın?
Bilmiyor musun da bana bunu soruyorsun!
Yüzümü güldürdün,ruhumu öldürdün,
Mutluluğu verdin,peşinden derdi dayadın,
Sen yıktın,ben dayandım
Ben söz verendim,sen cayandın.
Ama yine de seni çok sevdim,
Şimdi diyceksin ki;
Madem o kadar yoruldun da
Neden pes etmedin?
Bu da benim gizemim olsun be hayat!
Gece,karanlığıyla güzeldir.
Güneş,doğduğu yerde.
Bulut çıktığı yerde güzeldir,
Yağmur düştüğü toprakta.
Çiçek açtığı yerde güzeldir,
Meyve bittiği dalda.
Yürek,attığı yerde güzeldir,
Söz bittiği yerde.
Dışarda yağmur taneleri öpüyor boş kaldırımları,
Artık toprak kokusu da yok,
Beton dökmüşler toprağın yüreğine,
Unutmuş nasıl kokacağını,
Ya da umursamamışlar
Yağmur yağdığında toprağın kokmak istediğini.
Oysa toprak yağmuru çok sever,
O kadar şevkatlidir ki
Bütün damlaları içine çeker.
Kimi zaman yabani ot kokusu olur,
Kimi zaman yağmurun şiddetinden can çekişen
Çiçeğin kokusunu taşır sana.
Gelincikler,papatyalar,menekşeler canlanır sonrasında
Sen kokarsın,gökkuşağı açmış havada.
Ben papatyalarla seviyor sevmiyor oynarım,
Ama nedense hep kaybederim!
Doyamam yenilgiye,
Sabrederim.
Bu sabır tesbihi de çek çek bitmiyor,
Ne de sağlammış,bir türlü kopmuyor.
Asılıyorum bütün gücümle
İnceldiği yerden kopsun diye
Boynum düşüyor önüme,
Sen düşmüyorsun kaderime.
Sen gecemisin karardıkça güzelleşirsin!
Sen Ay mısın her gece yüreğime düşersin!
Sen Yıldız mısın,gözlerimde parlarsın!
Yoksa Güneş misin,bir doğdunmu gönül ufkuma
Acımadan yakarsın!
bütün gece bitmeyen mesajlaşmalar
karanlıksoğuk odayı hayalyle ısıtmalar
kirpikleri birbirine dokunduramayışlar
sabahın ilk ışıklarında yine telefona sarılışlar..
akşamlra kadar konusmalar
yinede çoğalan hasreti durduramayışlar... birde üstüne senin dizeler
Aşkayı mest eden yürek kutluorum değerli kalemini...
Umutlar gül olmalı,yar için açmalı.
Dikenleri batmalı,yüreği kanatmalı.
Belki bir hikaye olmayacak yaşadıkların,
Sende başlayıp sende son bulacak.
Kalbin kanayacak,kanayacak
Dil susacak.
Kan ter içinde uykuların bölünecek,
Geceler geçmeyecek.
Ne hayaller kurulacak,
Ne umutlar beslenecek,
Sonra bir kurt gelecek
Hepsini kemirecek.
Sende güç yokki
Onu engelleyecek!
Sessizce izlenecek.
Zaman geçip gidecek,
Artçılar devam edecek,
Her artçıda yeni depremler meydana gelecek,
Sen yıkılacaksın,yürek enkaz olacak,
Birileri gelecek toparlamaya çalışacak
Başaramayacak.
Yürek sessizce kanayacak.
Sus
Sevene yazık olacak.
Dil bunu tekrarlayacak
Tekrarlayacak.
Sevda lâl olacak.
Umutlar gül olmalı,yar için açmalı.
Dikenleri batmalı,yüreği kanatmalı.
Belki bir geleceğin yok bu sevdada,
Sır olup saklanacak kuytularda.
Sakın anlatma;iki kişinin bildiği sır değildir
O da anlatır dostuna.
Dostlar bitmez be dostum
Bu dünyada
Sırtından bıçaklamaya hazır.
Sus,yerin kulağı vardır.
Bir anlatırsın,bin eklenir.
Sus demedimmi ben sana!
Dinlemiyorsun halâ,
Sen umudu diken yap
Batır yüreğine,
Yar gül olup açsın,
Kanasın sessizce.
Şu halimi,ahh şu halimi bir görebilsen!
Maviden benim gibi sen de nefret ederdin
Oysa mavi benim gözlerim.
Ama mavi mavi bakamıyorum.
Gözlerimi kendime düşman biliyorum.
Bu aşkın tek suçlusu onlar
Seni mavi gördüler.
Artık aşkı mavi bilmiyorum,
Gökyüzüne de mavi gülücükler göndermiyorum,
Mavi,karanlığa karıştı,
Umutlarım karardı.
Özgürlük,eyy özgürlük,sen gecesin,
Karanlık bir dünyaya hapsoldum,
Yolunu şaşırdı hayallerim.