@oparetör adlı üyeden alıntı:
Dünya küçücük bir çerçeve ve ben içinde cansız bir resim gibiyim
Renklerimi kaybettim,siyah beyaz bir vaziyetteyim
Gözlerim kara kara bakarken,beyaz umutlarım kirlenmiş!
Yaka-paça atılmışım bir köşeye
Bağırsam sesim çıkmaz,ağlasam gözüm bir daha durmaz!
Şu hayata bir tekme vursam diyorum,
Hani gözlerini kapatırsın da dalarsın ya güzel bir rüyaya
Hiç uyanmadan,uyandığına yanmadan uyursun ya!
Uzaklaşırsın ağır ağır sana ağır gelen herşeyden,
Kanatlanırsın uçmayı bilmeden yeni umutlara
Düşmekten korkmadan yarınları beklemeden,
Ne geçmiş ne de gelecek endişen olmadan
Herşeyi yaşayarak ama nefes almadan
Nefessiz kalmadan,uyanmadan,yanmadan
Uyumak istiyorum.
Şşşşt sus artık,derin sularda geziniyorsun ve bu sular boğar insanı.Öyle kollarının güçlü olması ya da güzel yüzmekle atamazsın kendini kıyılara!Biraz sakin ol ve bir daha düşün;hayat seni boğmak istiyor ve bunun için direncini kırmak istiyor.Bir daha düşün,bakalım aklından neler geçiyor:
Dünya koca bir ekran ve sen içinde küçücük rol almış figüran,
Bir renk seç kendine Gökkuşağından,
Mavi umutlar besle ama umutla beslenme!
Gözden akan bir damla yaşla bin gül sulanır
Bunu unutma!
Hayatın sillesini yemeyen aldığı nefesin değerini bilmez
Acıyı tatmayan gözleriyle gülmez
Ellerini uzatmayan umudu tutmaz
Unutma;hayat sana değil sen hayata muhtaçsın.
Orijinali Göster...