Seni tanımakla başladı hürriyetim
Uğruna bütün barikatları yıkıp geçtim
Baksana,
Sana nasılda özgürce koşuyor kalbim.
Günlerin geçmek bilmeyen saatlerinde seni arayıp
Saatlerin bitmeyen dakikalarında sana koşmak dahi güzel
Artık hangi gün olduğunun ya da hangi tarihte yaşadığımın bir önemi yok!
Önemli olan,zamanın sana akıyor olması...
Kalbimde yarattığın sen dolu dünyamda
Seni o kadar çok seveyimki
Her içime çektiğim nefes,yokluğunu hissettiğinde
Oflaya oflaya dolsun içime...
Ben,Azrail'in yerinde olsam
Seni severken gelirdim bana.
Günlerden aynı gün;dünden farkı olmayan yarına umut taşımayan!
Belki Güneş daha bir ısıttı dünyayı,yorgun bedenimi yakarcasına ben tarafında
Belki rüzgâr daha bir sert esti,aldığın nefesi kesercesine sen tarafında
Yorgun gözlerime Ay ışığı düşmüyor artık,sana adadığım gecelerde!
Oysa gözlerimden düşen damlalar Ay ışığına çarptıkça Yakamoz vururdu sevdamıza...
Ve arınırdı sana ulaşacağım yollar bütün tuzaklardan
Soluklanırdım gecenin koynunda,
Yarına umutlar taşırdım,yolunu şaşırıp düştüğün rüyalarımda!
Düşlerimden de düştün artık,yalnız bıraktın beni
Yarınlar artık umrumda değil,getirmeyecekse rüzgâr kokunu
Doğmayacaksa güneş senin için!
Küstüm yarınlara,sana adadığım gözyaşlarımda
Sevdamız yakamoz yakamoz parlamayacaksa!
Bak,ben artık büyüdüm!O kadar çok büyüdüm ki herşeyden korkar oldum.Oysa çocukken korkmazdım hiçbirşeyden!Oyun zannederdim karanlıklarda kovalamaca oynamaları ya da eski bir duvar bulup,kendimizce bir kale yapıp sonrada bir ebe seçip diğerlerinin saklandığı saklambaç oyunlarını sevemeyecek kadar büyüdüm...
Misket oynarken yaptığım hileleri hayat oyununda bir türlü beceremedim.Hayat hile götürmezmiş,bak bunu iyi öğrendim.Sabahın erken saatinde buz gibi suyuyla,suyu kendisine anca yeten derede yüzerdim,biraz üşürdüm ama o üşümeyi çok severdim.Sırtım yanmazdı güneşten!Nerden bilirdimki büyüyünce dert denizinde yüzmenin verdiği üşümenin gözlerde çağlayanlar oluşturacağını!
Bak,ben artık büyüdüm!Kırlarda boynumu yana kırarak kelebek avına çıkmıyorum artık...Büyüyünce öğrendim ki kelebeklere dokunmak onların ölümü demekmiş.Kelebekler dokunulmadan sevilmeliymiş!Küçükken boynunu ne tarafa kırdığının bir önemi yokmuş!Büyüyünce sol yanına düşermiş insanın boynu...Bunu da büyüyünce öğrendim.
Bak,ben artık büyüdüm!Okuldan firar edişlerimin nedeni olan okumayı-yazmayı sevmeyişlerimi terkettim artık...Sen,sevda oldun ben seni okudum.Aklım hasret bilgisiyle doldukça kalbimin çektiği acı ellerimde ucu kırılmayan kalem gibi seni yazdı kara sayfalara.Ve her nokta koyuşumda gözlerim,yeni ayrılık başlıklarına hazırlanır gibi kırmızı mürekkep misali ıslattı kör talihimi...
Ben artık büyüdüm!Sen görmesende küçücük cüssemle sana kocaman bir kalp hediye edecek kadar büyüdüm!
Ben artık büyüdüm!O kadar çok büyüdüm ki,boyumdan büyük sevecek kadar cesurlaştım.O kadar büyük sevdim ki ölçüsünü senin dahi tahmin edemeyeceğin sevda kefenini sırtıma gömlek olarak giydim!!!
Ben artık büyüdüm!Sen görmesende küçücük cüssemle sana kocaman bir kalp hediye edecek kadar büyüdüm!
Ben artık büyüdüm!O kadar çok büyüdüm ki,boyumdan büyük sevecek kadar cesurlaştım.O kadar büyük sevdim ki ölçüsünü senin dahi tahmin edemeyeceğin sevda kefenini sırtıma gömlek olarak giydim!!!
Emeğinize yüreğinize sağlık....
Bu akşam bir başka ben olmak istiyorum!Hiç olmadığım kadar asi,hiç yaşamadığım kadar çılgın!
Yüzme bildiğim halde boğulmak istiyorum gözyaşlarımda ve son nefesimi vermek istiyorum sevgi dolu kucağında!
Ben şair değilim şiir yazamam ama yüreğimi sunmak istiyorum sana,en güzel şiir tadında!
Ben bu gece ağlamak istiyorum,hiç büyüyemeyen çocuk ruhumda!
Sana beni sevme demek istiyorum sevdam sana koşup gitsede!
Sevme beni ne olur,benim kadar sevme!
Ben bu saatlerde geceyi utandırmak istiyorum,yıldız yıldız sen parlayan gözlerimi karanlığa dikerek!
Görsün gökteki Ay ve Ay'ın askerleri olan yıldızlar,nasılda parlıyorsun ruhumu sevdanla aydınlatarak!
Üzerine basa basa seviyorum seni deyişlerimi hissetsin ve utansın yalnızlığına,binlerce insanın ayak bastığı parke taşlarıyla döşenmiş kaldırımlar!
Hadi sevgilim;gözlerini sür geceme ki yansın sürmeli gözler sendeki sevda ateşiyle!
Benden kurtulmaya çalışmasın yüreğin,söyle ona!
Sen benim belalımsın ve bir ömür senin belanım!
Ve söyle o gözlerine benim için ağlamasın!
Bilsinler ki tükenmez benim için akan gözyaşların!
Ben seni benim olasın diye sevmedim!
Sana bir ömür adamak için sevdim,hüzün bakışlım...
Susmanın da bir değeri vardır ama suskunluğunu katleder konuşmaktan vazgeçmeyen!
Her sevdim seni dediğinde sevilmediğini daha iyi anlarsın...
Hayat zor,yaşamak için mücadele etmek lâzım!
Yazı kalemle yazılmışsa silinir de kelamla yazılmışsa çaresiz boyun eğilir!
Gece ölüp sabah dirilenlerin Güneş'i yakar dünyayı!
Düşündüm,çok düşündüm ama bir türlü çıkamadım
İçine düştüğüm,kalbime kurduğun hakimiyetinin esaretinden.
Anladım ki artık ödün vermeye başlamıştım,sevdayı sana mahkûm eden cesaretimden!
Sevda sensiz de yaşanır ama ardına kadar acıya batmışsan önü aydınlık olsa ne yazar!
Bak,öldüm yokluğuna...
Başım dönüyor,düşüyorum sensizliğe
Ellerimi uzatıyorum tut,kaldır beni diye
Ses vermiyorsun sesime!
Kırıldı mı kalbin kalbime?
İçim içime sığmıyor,aldığım nefes bana yetmiyor!
Yüzüm gülsede acı yüklü tebessümüm bitmiyor
Acımazmı mutluluğun şu umutsuz halime?
Ah çekiyorum derinden,halimi anlamıyorsun,vah demeyi öğrenemeyen...
Seni anlatan,seni hatırlatan bütün kelimelerimi intihara gönderdim
Suçum büyük,toplu katliam yapıyorum senin uğruna
Köşe bucak kaçıyorum sevdanın kanununu yazanlardan
Bir görseler şu halimi,kalbimi giyotine çekerlerdi!
Ama o kadar sen doluyum ki her susma hakkımı kullanmak istediğimde
Suskunluğumu katlediyorsun,sevda bakan gözlerinle...
O kadar susadım ki sana
İçtiğim suya karışıyor gözyaşlarım
Göğe ulaştı,uğruna yaptığım yakarışlarım.
Aklımı firari bir mahkûm gibi sömürüyor,
''Seni seviyorum'' dediğinde,
''Ben daha çok'' diyen kalbimin serzenişleri...
Her sevdim seni dediğimde,sevdiğim kadar sevilmediğimi daha iyi anladım...
Yokluğun daha bir acı yükledi anlamsız varlığıma!
Küstüm bu dünyaya ve dünyadaki ben tarafıma
Sen tarafımın ağırlığıyla güçlenmek istiyorum
Adımlıyorum sana doğru kör-topal hayallerimi
Biliyorum ki hayat zor ama seni yaşamak için bu zorlukla mücadele etmem lâzım!
Aklım sana firar etti de fikrim yarı yolda kaldı!
Kalbim senle doldukça dilim lâl oldu,
Kan döktüm mürekkep yerine ellerim coşsun diye!
Ama yetmedi seni anlatmaya,bütün dünya dillerinin ortak paydası
Sevda dizelerinin buluşma noktası beyaz sayfalar
Anladımki;
Yazı kalemle yazılmışsa silinirmiş de kelamla yazılmışsa çaresiz boyun eğilirmiş!
Hani diyorum ki;seni hiç tanımamış olsaydım
Tanımayıp sevmemiş olsaydım
Sevmeyip ateşlerde yanmamış olsaydım
Her akşam koru kül olup
Her sabah küllerimden yeni bir ben yaratabilir miydim?
Her gece vuslatla ölüp her sabah umutla diriliyorum
Kalbimdeki güneşimsin,ne kadar üşüsemde yokluğuna
Ateşinle ısıtıyorsun ruhumu...
Zor günlerin kor ateşinde yanmak nasıl olur bilir misin?
Yüzündeki gülümsemeleri bir bir çalarken hayat
Hasret düşlerinde yalnızlığa uyanırsın her gece
Ve sabahı beklersin saatlerce
Zaman sensizliğe akarken karşı koyamazsın
Sevdayı anlatan gözlerinin sessiz çığlığına
Gözlerime sevda sürdüm yarim
Hasret düşüyor kirpiklerimden...