Ben o ben değilim artık
Bedenim delik deşik
Ha öldüm ha ölecek
Sana çiçek vermeden
Bu beden bu can,bu kalp
Bu dünyadan asla göçmeyecek
Emektar,ırgat kadın!
Belki bu son gelişim,
Belki son gülüşüm olacak.
Ama bu can bu yürek
Sana çiçek vermeden
Senin ellerini tutmadan
Gözlerim gözlerine bakmadan
Bu dünyadan göçmeyeceğim
Irgat kadın,köylü kadın!
Öpülesi o hünerli ellerin
El tarlasında nasırlar tutu
O eller o nazik eller
Yorgun argın,nasır nasır
Kavramış orak,tırmık,tırpan
O eller o nazik bilekler yılgın
Ah çeken bir yürek var sende
Kavruk tenin,benzin kararmış
Param parça o dudakların
O taze beden sende harap,yıkık
Emektar kadın,ırgat kadın
Bakışların hep kalbimde
Öyle kalakaldı duruyor hâlen
Mezar bu fabrika bu urba kefen
Soyulmuş,dövülmüş,itilmişim
Esir düşmüşüm ırgatçı kadın
Boşa işlemiş zaman,boşa geçmiş ömür
Saat o saat değil,dakika o dakika
Ben o ben değilim artık emekçi kadın
Bankalar kurulmuş,sermaye çoğalmış
Patronlar vurguncu,ağalar hırsız
Polis.jandarma.bekçi kırbaçlı
Emir ferman gelmiş Ankara'dan
Kelepçeli şu ellerim
Darmadağın gecelerim
Ve kurulu şimdi o darağacım
Söz anne ben ölmeyeceğim
Şu kavgada yılmayacağim
Dik dünyayi tırmanarak
Sana geleceğim koşarak
Toplayacağım kır çiçekleriyle
Irgat kadın,emekçi kadın
Benim annem
Eğer gelmesem,ölürsem bir gün
O soğuk ölüm
Bana haram olsun anne
Hep özlemle ağlayarak boynumu bükerim
Uzun yollara bakar çağıl çağıl çağlarım
Sel olan bu tüm gözyaşlarım içime akar
Sılam seni kuşa, kurtta, böceğe sorarım
Seni ararım akan sudan esen yellerden
Yakan, kavuran güneşten pişiren ateşten
Ya şu bulutlarla gel yada yağan yağmurla
Takatim, ferim kalmadı seni aramaktan
Dağlara, taşlara şu gözlerimi bıraktım
Yamaçlara yaslandım tüm yolları gözlerim
Ya çık gel ya bir haber yolla yada bir selâm
Sevdiceğim şu yüreğimi sana bağladım
Ey yüce dağlar yol verin gurbetten gideyim
Hasreti burnumda tüten sılama döneyim
Gözlediğim yollar uzar gider yok gelenim
Oy ciğerparem ah ben yalnızım ben öleyim
Tabipler toplanıp yaralarımı sarsınlar
Şairler oturup benim derdimi yazsınlar
Yaralı yüreğim sılayı pek çok özledim
Eğer ölür gidersem toprağına koysunlar
Benim sılam çok uzak benim köyüm çok ırak
Ah kambur felek ey yoksulluk peşimi bırak
Kağızman bir güzelliktir, sevdadır, yürektir
Kalkıp ta gideceğim kolum, kanadım kırık
Selim, Digor, Susuz şu gözlerim hep uykusuz
Arpaçay, Akyaka şu Çobanoğlu dermansız
Sarıkamış ormanın, yolların kıvrım kıvrım
Kars'ı da pek özledim kalem sen bunları yaz.
Bu gece halım yaman yüreğim derin yandı
Yaşanan bir çiledir ah kapıma dayandı
Sabreyle deli gönül bu böyle bir zamandır
Dilimde feryat-figan acılar beni sardı
Nazlı gelin kaygılı her kelimemi sordu
Kılıç çekip kuşandı sözlerle beni vurdu
Bir ızdırap bir derttir çektiğim bir çiledir
Feryat-figan acıdır bana bir haller oldu
Ey gelen üzün gece yıldızların kalmadı
Yüreğim derin yandı alevler beni sardı
Sevdaların sultanı o gelin neden kızdı?
İki laf bir cümleme vallah fırsat vermedi
Al yazması oyalı dudakları boyalı
Gözleri de sürmeli, sırtında kızıl şalı
Darıldı hem de küstü niçin benden huylandı
Boylu endamlı gelin sanki bir servi dalı
Ey gece derin gece tüm anlar bana derttir
Ne ettim ne eyledim niçin zaman böyledir
Gelin dalmış çayına kete börek çöreğe
Kan akıyor yüreğim oy bu ne biçim haldir
Kars yolu yoldur yolak içinde güzel gezer
Karakaş, ela gözlü o esmer beni süzer
Dişleri inci-mercan yüreğinde sevda var
Bakışları çok sıcak boynuna gerdan dizer
Kars'ın koca düzü var dağları nergis verir
O esmer nazlı dilber umarım bize gelir
Elinde al kınası belinde kemeri var
Dudu dilli o gelin pek kıymet, kadir bilir
Yeşil Kars sanki zümrüt her yeri pazar, çarşı
Kalesi yokuş üstü, burçları güne karşı
O gelin çıkmış gelmiş saçları kömür rengi
Acep o kimin yarı? Hızması yakut taşı
Kars'ın suları serin, pınardan gelen gelin
Çok güzeldir o yüzün boyun, posun, endamın
Dudakların al kiraz yanakların nar gibi
Ne oldu bana böyle? Yüreğimde var yerin
Kars'ın güzel gelini gün geçer gece bitmez
Bu candır bu yürektir seven gönül vazgeçmez
Oy sen yeminli misin? Niye dönüp bakmasın
Can gelin güzel gelin nazın, cilven bilinmez.
Kars kızı Kars gelini sen gökyüzün yıldızı
Ay gibi gün gibisin o yüzün gül filizi
Çok seven bu yürektir ne laf ne sözden anlar
Bal dilli taze gelin sen nazlı köylü kızı
Aşrı aşrı gurbet diyarında olan canım
Her an yüreğimde silüetini gördüğüm
Endamına, boyuna kurban olduğum
Gamzelerinden al, kızıl güller koklayayım.
Her bir bakışı da şu yüreğimin dermanı
Çok kışlar geldi, geçti şimdi bahar zamanı
Gözleri kömür karası, kaşları da keman
Berfin'im sende düşlüyorum Kağızman'ı
Seni çok sevdiğim kurban olayım eline
Her zaman o güzel adın düşüyor dilime
Gel de gör; gözlerim pınar, yanaklarım yaş
Emmin kurban olsun sana bir bak şu halime
Saçlarına, zülfüne hep çiçekler ekeyim
Gamzelerinden özgürlük şerbeti içeyim
Ya ben geleyim kurban, ya sen al babanı gel
Şu kalan ömrümü, canımı sana vereyim
Berfin'im, yeğenim seni çok göresim geldi
Ey güzelim Sima'mın Cengiz'imin ablası
Al kardeşlerini çık ırak yollara er gel
Bir şafak vakti al yanaklarından öpeyim
Oy bana kıyan kardeşim insan canına kıyar mı?
Bak ab-ı revan oldu kanım, hiç dinmiyor gözyaşlarım
Sol yanım derin yaralı şu ciğerparem kanıyor!
Sen oldun alev, ateşim derin yanan kızıl harım
Beni vuran zalim kardeş her yanımda sızı, ağrı,
Oy zalim ey taş yürekli sen kardeş, bende bacı
Sen içime ateş koydun yanıyorum alev, alaz
Acımasızca vurdun beni bu ne zulüm bu ne acı?
Ben şu dağların maralı sen beni koydun yaralı,
Yüreğime akan kandır ey o beni vuran avcı
Kardeş, niye kıydın bana ah kimler ne dedi sana?
Töreler, adetler batsın, vuran kardeş ölen bacı!
Kör ola demeyeceğim, beni vuran zalim kardeş,
Derin yaraladın beni içime koydun kor ateş
Bu yürekte can taşıyor demedin mi? vurdun beni
Ben mezara giden bacın sen zindana giden kardeş!
Bir sevdanın koynundaydım, şimdi ölüm diyarında,
Kurşunlara gelen benim bir o yanda bir bu yanda
Din midir bu töre midir? Zalim kardeş kıydın bana;
Van'da, Tatvan'da vuruldum bir yoz âdet uğruna.
Benim kabahatim sevmek seni görevin de vurmak!
Böylesi töreler batsın, böyle olur mu yaşamak?
Çobanoğlu hep haykırıyor bu bozuk olan düzene
Şu yoz töreleri yıkıp Yeni Dünya kurmak için.
Ey Kadir Mevlâ ben aç-perişan-biçareyim!
Kulun hakkımla gidiyor hacca ol Kâbe'ye...
Lokmamı-ekmeğimi çalan Mekke yolunda
Ne evim ne barkım var yaz-kış ben bu haldeyim.
Patron-ağalara veren Mevlâ hani bize,
Bu ayrım bu kayrım bu zorluklar neden bize?
Cihanı canlılara bahşeden yüce Mevlâ,
Vurguncuya-tefeciye bu iltimas neden?
Yedi deryalara hüküm eden yüce Mevlâ;
Malı olan zekât verir gark olur sevaba!
Cenneti kazanır mutluluğu her nimeti,
Peki fakirin günahı nedir? Büyük Mevla.
Ne bir avuç toprağımız nede malımız var,
Ne şahbaz ne cılız bir atımız ne hanımız
Bazen köle bazen serf bazen de işçiyiz biz!
Şu alın terimizden gayrı yok bir şeyimiz.
Fukaranın emeğimden başka bir şeyi yok,
Ne tahtı ne tacı nede başında takkesi...
Mahşer mizanı kurulunca hesap sorulur;
Kurban kesmeyen zekât vermeyen ne olacak?
Karanlıklar bölük pörçük perde perde saklı!
Üst üste kutnu kumaş giyinip hacca gider,
Zorbayla köşe olan itibar görür bey olur
Gör yoksulu gör mazlumu Yüce Kadir Mevlâ
Koyun'um, koyuncuğum kınalı yavrucuğum
Karabaş havlarken ürktüğüne üzüldüğüm
Kırlarda, tepelerde beraber koştuğumuz
Eğer sana kıysalar o zaman ben ölürüm.
Hep yanıma alıp ellerimle beslediğim
Koyunum güzel dostum tüyünü taradığım
Seni de kuzuların seninde bir canın var
Ne sana nede cana kıymasınlar küserim
Koyunum hep melersin yüreğimi dağlarsın
Çok küçüktün büyüdün meralarda otlarsın
Kurbana az günler kala yüreğim kanıyor
Ah, mor koyunum meleme sen beni üzersin
Koyunum, koyuncuğum yüreğimin baş tacı
Tanrının kurbana yoktur asla ihtiyacı
Kavurma, pirzola, biftek, ızgara sevenler
İnsani, çiçeği, canı öldürmek çok acı
Dağlarda, tepelerde renga renk kelebekler
Pek güzel pekte hoş lâle, sümbül, menekşeler
Seninle çok koşturduk seninle çok oynadık
Yüreğimin parçası kurban olsan ölürüm.
YıldırımEn yüce değer olan
Cevheri alın terinden oluşan
Kutsal emekle
Yaşamları yoğrulan,
Sıcak, soğuk
Yaz, kış demeden,
Lüksten, modadan uzak;
Yırtık, pırtık ayakkabılarla,
Delik deşik esbaplarla...
Çalışan, çırpınan didinen
Kendi özüyle barışık,
Sözüne sadık
Zeytin karası gözlerle,
Geleceğe sevgiyle bakan
Sevgiler eken,
Umutlar-biçen!
Barışa, özgürlüğe koşan,
Siz Çingene'ler, Romen'ler,
Siz, sizler, siz dostlar,
Benim canımsınız.
Ey Balkan kökenli çiçekler! !
Marsık mı marsık,
Kömür gibi kapkara
Güneşten kavruk tenleri,
Esmerimsi yüzleri,
Ceylan bakışlı gözleri,
Sevecen, hoşgörülü yürekleri..
Gül satıp çiğdem satan,
Elek yapıp, fal bakan,
Kalaycı, sepetçi
Kadınlı, kızlı, erkekli;
Raks edip cümbüş çalan,
Yaşama neşe, sevinç
Cana can katan,
Hayatları bir curcuna olan!
Çal oynasın vur patlasın cinsten
Nar tanesi nur tanesi
Her biriniz başka bir kardeşim olan!
Çingenler! ben kurban hepinize.
Çingene'm! Arukişim
Özlü kişim!
Balım, şirinim, kişmişim,
Gacı, kızan
Yoldaşım, kardeşim.
Dışlandınız, itildiniz he
Dünya tarihi şahittir size!
Bugün yepyeni bir oyunun var
Sahnede..
Ülkemizde, Anadolu'da
Uygulanıyor size.
Selendi'de tehcir kanunu!
Sürgün var size!
Bu bir emir ferman değilse,
Ya ne, ya neyin nesi?
Soruyorum size?
Ben kurban hepinize
Devlet baba!
Mazluma reva görülen,
Maraş, Sivas, Çorum,
Hatay-Dörtyol örneği
Manisa'da ki bu oyun ne?
Evler yakıldı, yıkıldı bu sürgün ne?
Korkuyorum ben yine korkuyorum!
Bu oyunlar bir soykırım öncesi,
Farklılıklara dayatılan bu ölüm!
Ya da yeni bir gözdağı olan bu şeyden,
Bu korkunçluktan korkuyorum ben!
Bir daha haykırıyorum!
Demokrasi, açılım bu mu?
Şen değil gönlüm şen değil
Sürgün giden canlar..
Çingene'm! zeytin gözlüm
Sizlere olan bu linç girişimi ne,
Alenen bir tehçir mi?
Ey Çingene'm ey Romen'im!
Manisa'da düğmeye basıldı,
Ankara bilmekte mi ne?
Yükseldi nidalar
"Allah û ekber " diyerek
Irkçılığın alası, daniskası bu
Kurt başlı eller havada!
Yakılıp yıkılıyor evler
Polisler nerde?
Çingene'm kardeşim, teni karam.
Irkçılık
Yaygınlaştı azar aza, biraz biraz
Uzandı Edirne'ye dayandı
Bir yarısı
Ey dost Çingene'm!
Yakmak, yıkmak devlet için mi?
Yada devlet işi mi?
Ey Çingene'm faşizm bu işte!
"Ya devlet başa ya kuzgun leşe"
Ya kul olacaksın ya köle!
Ya da kendini inkar edeceksin,
Faşizm ister böyle.
Gördes, Kapıkule, Edirne..
Trakya
Anadolu mezar olmadan bize
Yalvarıyorum ben size.
Çal oynasın vur patlasın,
Nar tanesi nur tanesi Çingene'm!
Ben kurban tüm halklara ve size
Ödün vermeyin faşistlere
Barışa, barışa yürüyelim biz bize,
Çatlasın, patlasın işbirlikçi hainler.
Boş ver,boş ver hele
Boş ver sende arkadaş
Canımın canı,gözümün nuru
Bir sevgiden yana,
Umudunu yitirmişsen eğer
Eğer sende umutsuzsan
Ne çıkar?
Gözlerin dalsa uzaklara
Islansa yanağın,kirpiğin,tenin
Titrese dudakların
Yaş aksa yüreğine
Ne çıkar?
Sevmişsin sende meğer
Sende delicesine tutulmuşsun
Bir deli sevdaya
Sevgin çok ağır,biliyorum
Bir sevgi ki ey dost sende
Sarmış o bedenini,ruhunu
Kardeşim,yoldaşım,sırdaşım
Bir kara bulut gibi çokmuş beynine
Bende sevdim,senin gibi ölümüne
Sevdim hemde delicesine
Ne değişti can dostum?
Boynum bükük,ellerim boş
Yürek bende öksüz kaldı
Umutlarım karardı
Güllerim sarardı,
O güller şimdi tarumar
Ah bin ah bana yoldaş
Doyasıya koklayamadım
Gül bahçemi,nergisimi
Sende şîvanlar arasında
Dalmışsın kendi yaşamına
Ağlama öyle içten içe
Benim ağladığım gibi
Candaşım,yoldaşım,gözüm
Ağlama öyle kardeşim
Bir şey yap neolursun
Sussun sessin ve hıçkırıkların
Bir zamanlar bende
Birde bu deli yüreğim
Aşka,sevdaya,sevgiye ağladık
Üzüldük,dövündük ölümüne
Öyle sevdaydı ki o sevda
Bizi çıldırtan
Beni kahır eden,derbeder
Ardında Mecnün gibi dağlara
Ve ıssız çöllere düşüren
O sevgi o sevda şimdi sende.
Yalvarıyorum sende öyle ağlama
Benim gibi içten içe delicesine
O sevdana o sevgine o aşkına
O yürek acına öyle ağlama
Sarhoş aşkın ardında öyle koşma
Gül hele yoldaş,gül hele bir kardaş
Ne olursun hele bir gül
Bir ağız dolusu kahkahayla
O zaman anlarsın,anlayacaksın
Canımın canı,gözümün nuru
Seni ve beni yani her ikimizi
Birde kayıp olan sevdanı.
Mehmet Çobanoğlu
Mezarımın üzerine,
Kor kızıl güller dikin,
Esen serin yelleri,
Eriyen ak karları;
Gelen baharı,
Yeni günün şafağını!
Güneşin harını görsün...
Bülbüllerin hatırına,
Tüm güllere su verin,
Dallar büyüsün
Yapraklar yeşersin,
Gölgeler gürleşsin
Dört bir yana dağılarak,
Etrafı sarmalıyarak!
Mezar toprağım da,
Yaz boyu serin kalsın.
Üzerime dikilen her gülden
Goncalar açsın,
Dallarında büllbüler ötsün
Cıvıl cıvıl uçuşan,
Böcekleri,kelebekleri olsun,
Birde benim mezar taşıma
"Sıla hasretiyle
Kızılcık şerbeti kan kustu;
Vatan özleminden,
Yandı kül oldu toz,duman
Henüz aramızdan göçtü gitti,
Kağızmanlı Çobanoğlu "
Diye yazın.
Mezarımda diz boyu otlar,
Başucumda bir çınar,
Evliya gibi, zümrüt yeşili,
Kars gibi pek şirin olsun!
Ölesiye özlemininizi çektiğim,
Seni Beyam Seni Kötek
Seni Kömürlü ey seni Pasılı,
Dilimden düşürmediğim,
Seni Şabanköyü,
Seni Har, seni Karabağ, seni Kers
Gönlüm ah û zar ile doldu,
Eeyvah ey, ölen benim!
İsiminizi yad ettiğim köyler!
Derdim çok ey özlediğim Aras,
Gözyaşlarım abı-revan oldu
Dalga dalga,sel sel oldu taştı yine,
Bende ne can kaldı nede takat.
Gurbet elde acı,keder var,
Halım yaman,derdim ise çok
Hasreti beni bitiren kasaba,
Özleminle göçüp gittiğim! .
Mezarım yamacında
Yeşil bağların arasında olsa,
Başka bir şey istemem,
Doslara selâmım olsundan başka...
Ey seni sevdiğim Kağızman
Bu can sana kurban olsun
Bana bir mezar eşin,
Dibi pek derin olsun,
Etrafına taşlar dizin;
Belki bir gün,
Gelen, gidenim olur,
Mezar yerim belli olsun!
Hele bir dinle nazlı kuş
Kanatları yaralı kuş
Artık o sevda
O sevda çağımız değil
Unut artık geçenleri
Unut maziyi,unut eskiyi
Ömür,saat,zaman geçti
Umut dolu o resimlerimiz
Küf tutu gayri
Resimlerdeki gülücüklerimiz
Şimdi birer hayal oldu.
Oy yaralı küçük nazlı kuş
Özlemin aktı coşarca
Dalga dalga sel gibi
Yüreğime,kalbime
Göz yaşlarım gecelere
Geceler ise karanlığa
Bu yürek bu deli yürek
Sahilde ayrılan yorgun bir martı
Eski bir gemi gibi
Bir o yana bir bu yana
Deryalarda yalpalanan
Dalgalarda çırpınan
Direği kırık bir yelken.
Ah Anka kuşum,sarı kuşum
Devran o devran
Zaman o zaman değil
O akşamlar o gün batışları
Hepsi birer mazı
O al-kızıl, akşamlar yok
Bu akşamlarsa kapkara
Öyle beyaz,öyle silik
Hepsi birer hayal şimdi
Boşa bekleme gülüm
Bakışlarım o bakışlar
Bedenim o beden değil
Şimdi Şubat,sonra Mart
Biliyorum bitmeyecek soğuklar
Bir karabulut gelir yoklar beni
Yollar kapanır kardan
Dünya umursamaz olur beni
Bedenim,yüreğim,canım
Yine hıçkırıklara boğulacağım
Dert,kederimle dolu dolu
Ah! yaralı küçük sarı kuşum
Hem çok geç kaldın hem uzak
O bahar o gülbahar bende bir özlem
O yazlar şimdi bende bir buruk acı
Zehir zemberek ağı,keder
Yürek bende burgu burgu sancı
Gurbet bende ağır acı
Beden çorak tarla gibi
Gözler sussuz,dudaklar çöl
Yanaklar çarık çorak
Sözler acı,sözler hırçın
Birer yumruk acı
Birde kahpe felek
Başımda durur bekler
Dert çekiyorum,kahır
Tespih gibi,sabır gibi
Ah! bin ah
Ne güneş doğuyor
Ne gökyüzü görünüyor
Ne bulut nede yağmur var
Dinle hele küçük yaralı kuş!
Dünya başkalaştı,herşey yalın
Zalimler coştu hainler ünlendi
Sen o değişmeyen taze gül
Hâlen o küçük sarı kuş
Sen o yaralı güzel ceylan
Ah,kara gözlüm kara bahtım!
Ben hâlen o sevdalın
Hâlen güle tutkun
Bülbüle sarhoş Mehmet
Belki umut dolu satırlar yazıyorsun
En güzel dileklerle,isteklerle
Mektuplar yolluyorsun bana
Fakat,ben yorgun,ben bitkin
Lakin bu şehir,bu geceler
Bu Afyon öldürüyor beni
Ah yaralı küçük sarı kuş
Sen o küçük Anka kuşu
Ben hâlen değişmeyen o sarhoş
Gül,lâle ve Newroz sevdalı
Sen tek dostum olan o yoldaş
Atma beni atma yabana
Bu can bu sevda san muhtaç
Benim yolum güzel bir yol benim yolum barış yolu
Haram, hile nedir bilmem benim yolum dosta gider
Benim yolum düz bir yoldur sağa-sola sapmaz gider
Benim yolum sevda yolu benim yolum yürek yolu
Benim yolum hürmet yolu benim yolum saygı yolu
Ayrım-kayrım yoktur bende benim yol böyle bir yol
Tüm halklara hizmet yolu ilim, irfan, kültür yolu
Benim yolum emek yolu benim yolum devrim yolu
Benim yolum uzun bir yol aydınlığa giden tek yol
Çıkar, menfaat yoktur bende benim yolum ahlak yolu
Hiçbir güce boyun eğmem ben ne kulum nede köle
Tüm canlılar benim dostum benim yolum gerçek bir yol
Şu kâinat benim yurdum uzar gider benim yolum
Değer vermem şakilere zenginliğe tamah etmem
Ben şan, şöhret nedir bilmem gül olurum diken vermem
Yalan-hilaf olmaz bende gittiğim yol böyle bir yol
Çobanoğlu yolun yoldur barış, kardeşliğin yolu
Sevgiye, dosta, sevdaya pek bağlıdır senin sinen
Bu düzene güven olmaz helal, haram nedir bilmez
Sen yoluna gir yoluna senin yolun halkın yolu
Benim ezilen yüreğim ben yıkıldım, viraneyim
Bir sen bilirsin birde ben, gayri boynum bükük benim
Bir yanda esen poyrazdır bir yanda vuran düzendir
Başımda dolaşan derttir, hüzündür ah ben neyleyim
Benim elim, kolum bağlı şu cenderede yoruldum
Ah öldüm öldüm dirildim şu dünyada çok daraldım
Hep sırra kadem bastılar o can-ciğer kardeşlerim
El içinde yalnız kaldım yaban oldu tüm dostlarım
Bir yoksulluktur peşimde, sömürenler de sırtımda
Zalim gurbet yaktı beni canım sılam hep aklımda
Yadellere gün doğmuyor yaşamak ölümden beter
Her bir an bana bir zindan, vahlar ola başım darda
Bir gurbettir yıkar geçer, yaşam ölümlerden beter
Yadelin kahrı çekilmez ah amanım artık yeter
Sarardım, soldum, tükendim şu sıla hasreti bitmez
Ne haber var ne de gelen, bu yüreğim acı çeker
De söyle canım de söyle sıladan bir çift söz söyle
Kavim-kardeşi özledim, bu hasret sürer mi böyle
Çobanoğlu doldu, taştı Aras mı, çay mı, dere mi?
Ey gönül ben gider oldum tüm dostlara selâm söyle
Koyun'um, koyuncuğum kınalı yavrucuğum
Karabaş havlarken ürktüğüne üzüldüğüm
Kırlarda, tepelerde beraber koştuğumuz
Eğer sana kıysalar o zaman ben ölürüm.
Hep yanıma alıp ellerimle beslediğim
Koyunum güzel dostum tüyünü taradığım
Seni de kuzuların seninde bir canın var
Ne sana nede cana kıymasınlar küserim
Koyunum hep melersin yüreğimi dağlarsın
Çok küçüktün büyüdün meralarda otlarsın
Kurbana az günler kala yüreğim kanıyor
Ah, mor koyunum meleme sen beni üzersin
Koyunum, koyuncuğum yüreğimin baş tacı
Tanrının kurbana yoktur asla ihtiyacı
Kavurma, pirzola, biftek, ızgara sevenler
İnsani, çiçeği, canı öldürmek çok acı
Dağlarda, tepelerde renga renk kelebekler
Pek güzel pekte hoş lâle, sümbül, menekşeler
Seninle çok koşturduk seninle çok oynadık
Yüreğimin parçası kurban olsan ölürüm.
Bir borandır bir fırtına
Yüreğimizi sızlatan
Azılı bir canavarın
Çay kıyısında su içen
Bir yavru ceylanın canına kıydığı gibi
Tüm urbalarımızı giysek de
Kâr etmez
Filizkıran fırtınasıdır
Yol kesen
Belki bizi öldürüp
Belki bizi alıp götürecek
Belki de bizi felç bırakıp gidecek
Bizim el böylesi bir yerdir
Baştan aşağı acı dolu
Baharı geç olur
Hazandan sonra
Kış tez bastırır, zemheri geçmez
Her an bir boran her an fırtınadır
Güneş doğmaz
Kuşlar ötmez
Yüzler gülmez
Yürekler ısınmaz
Yoksulluk ise diz boyu karın doymaz
Toprağa düşen tohum olsa da
Bir filizkıran fırtınası çıka gelir
Ne menekşe ne gül
Ne gelincik bırakır
Bağları söker gider dört bir koldan
Bize enkaz bize hüzün bize yıkım kalır
Acımasız olur baştan aşağı
Kağızman'ın karakışı
Bağrında eksilmez filizkıran fırtınası
Karlı dağlardan "bir gelir pir gelir"
Yamaçlara böğrüne, böğrüne
Bodoslama vurur
Halklara, emekçilere kıyan
Patron-ağa, şeyh-paşa zulmü gibi
Filizkıran fırtınasıdır bu benzer
Sermaye düzenine
Döne döne, lapa lapa
Kar yağar zülüflere
Kirpiklere, gamzelere
Her bir tanesi kurşun misali
Filizkıran fırtınasıdır bizim eli ezip geçen
Acımasız ölüm gibi
Üşüşür canlara, yüreklere
Bağa, bahçelere
Ne bir çiçek ne bir gül
Nede birkaç fidan bırakır bize
Gözyaşlarımızdan gayrı