Mehmet Çobanoğlu - Şiir Dünyası
Son güncelleme:
-
MUTLU OLASIN DİYE
Ey yüreğim acı çeken canım
Helecanla yamaçlara, tepelere sal kedini
Rengârenk çiçeklerin arasından
Kuşlarla, kelebeklerle uç
Böceklerle süzül
Akan sularla coş yola çık
Daha güzel daha sıcak günlere doğru
Umuda, özgürlüğe, yaşama koş
Mutlu olasın diye
Güneşten dökülen ışınları
Topla bir bir
Gelecek kuşaklara, yarınlara
Özgürlüğe
Halklara
Avuç avuç karanlığa
Tüm dostlara serp
Baştanbaşa ülke aydınlasın diye
Akrep sokmasından
Kenger dikenlerinden korun
Isırganlara ısırılmayasın
Uçsuz bucaksız dünyada
Feryat figan etmeyesin diye
Sömürüye, sermaye karşı
Emekçi, işçi, köylüye sarıl
Irgata, rençbere
Parsellenmemiş bir dünya
Kurulsun diye
Her canlıyı dost tut
Karabaşı, çomarı
Kınalı kuzuyu
Ürkek ceylanı, karakaçanı
Faşistlerden gayrı hepsini
Her birinin yanağına eğil
Eğil de öp
Sevmeyi, sevgiyi öğren diye
Yaşama sevdalı gönlüm
Esen yele, rüzgâra diren pes etme
Her bir ağacın kovuğu
Her kayanın duldası olsun siperin
Zora karşı ayakta durmayı öğrenesin diye
Hey gidi yüreğim
Özlemin derin duygularla dolu, beklediğin devrim
Kürt, Türk, Laz'la geçin
Kardeşçesine
Ezen, ezilen olmasın
Yürüsün eşitçesine yaşam
Barış gelsin, savaşlar olmasın diye
Mehmet Çobanoğlu
25.11.2011
Yıldırım
-
Yüreğinize, emeklerinize sağlık,
çok güzel ve etkili bir şiir
Candan teşekkürler
Hey gidi yüreğim
Özlemin derin duygularla dolu, beklediğin devrim
Kürt, Türk, Laz'la geçin
Kardeşçesine
Ezen, ezilen olmasın
Yürüsün eşitçesine yaşam
Barış gelsin, savaşlar olmasın diye
-
YANAR YARE GİDER
Bir yiğit için için gözyaşları dökerse
Ab-ı revan olupta dağı, taşı geçerse
Gözleri kömür gibi saçı zeytin karası
Bir güzelin ardına düşerse bekletmeyin
Bir yiğit elem, keder, alev, ateş coşarsa
Hep ağlayı ağlayı göğsünü de döverse
Bilin o yaralıdır bilin ki sevdalıdır
Bekletmeyin garibi yavuklusuna koşsun
Yol alan sert yel olmuş durmaz eser gider
Ne dağ nede taş dinler bir deli-divanedir
Sevda için gönül için daim tozar, tozutur
Âşık Kerem misali o yanar yare gider
Yiğit olan yüreklidir sevdi mi o tam sever
Yardan ayrı düşerse alev, ateşe döner
Hayatı tarumardır ağzını bıçak açmaz
Çığlığı acı olur gözyaşı durmaz akar
Seven yiğit aşk taşır seller, sular gibidir
Çöl demez vaha demez arşın, mesafe bilmez
Başını alır gider ya yâre ya ölüme
Yiğit sevdi mi sever ardına bakmaz gider
Mehmet Çobanoğlu
15 12. 2011
Yıldırım
-
SARIL BANA ÖP BENİ
Zoru dayatan
Soğuk ayazlı geceler
Bir sabahyıldızın
Firari bakışlarından
Gönlümce
Baharı, yazı yaşamak olsun hakkım
Ülkem erik, ayva, narçiçekleriyle
Bezensin boylu boyunca
Baştanbaşa gül, gülistana dönsün
Yanık sesli allı turnalar
Er gelsin yel gibi şimşek gibi
Böylesi bir zamanda ölüm gelsin bulsun beni
Nergis, lâle, şebboy çiçeklerin
Tebessümünde seheri yaşamalıyım
Aydınlığı sağarak ellerim
Avuç avuç şafak dolusu
Ben uyuduydum uyandırdın
Güneşim
Gündüze sar beni
Sevdiğim, sevdiceğim
Yüreğimi zapteden
Dudu dillim
Kiraz dudaklım
Ey menekşe gözlüm
Özgürlüğümün kudretti
Yaşam sırrı olan güneşim
Gecelerin karanlığı sarartı beni
Aydınlat dünyamı
Bir daha bir daha öp beni öp beni
Nice tozpembe umutlara yüklü
Aşkı küllenmeyen
Yarınlara koşan yüreğim
Elem, keder, hasret dolu
Yaşamımda
Bana baharı, yazı tattır
Gönlümdeki sevdaya, özgürlüğe pervane et beni
Şimşekler çakmasın
Gök gürlemesin
Filizkıran fırtınası
Fidanları kırmasın yine
İsyanım beylere
Ağalara, patronlara, eşkıyalara
Yıkılası zindanlara
Zehir kusan yılanlara, çıyanlara
Erik, ayva, narçiçekleriyle
Doyasıya baharı, yazı yaşayalım
Newroza kan dökülmeden
Çocuklar oynasınlar doyasıya güle oynaya
Sevdiceğim böylesi bir zaman sarıl bana öp beni
Mehmet Çobanoğlu
16.12.2011
Yıldırım
-
GİRDAP
Kanayan yüreğimden
Şahlanan sızılarım arasına
Dalga dalga, tarumar saçıldım
Acıların kıyısına
Çığlıklarım düğüm düğüm dizildi
Boğazıma
Bir zalim bir canidir
Peydahlanan bana
Gözyaşlarımdır akıyor zamana
Yaşam umudu tükenen
Bir kelebeğin çırpınışında
Soluğum, nefesim kesildi
Bir cenderede
Buğuluyorum heyhat
Karanlığın içinde
Sabahın
Kızıl şafağını yaşamadan
Giderayak ah memleketim
Vah yavrum diyerek
İçime ateştir düşen
Yürek yanıyor bende
Güneşimi çalan
Gecenin sesidir beklemediğim
Bekleyeceğim seni her yarın
Sevdiceğim
Zulmün girdabında
Yüreğim
Damla damla kanıyor ciğerparem
Tarihi bir belgedir cebimde
Gericiliğin ağı, pası
Bir elimde yağlı urgan
Bir diğerinde beslediğim umut var
Ya ölüm ya özgürlük tercihim olacak
Bitmek tükenmek bilmeyen şu kavgada
Yeryüzün gürültüsü
Gökyüzün homurtusuna karıştı
Geliyor üzerime bir hançer gibi
Soyka
Emeğim talan edip ocağımı söndüren
Bir eşkıyanın bir onursuzun
Pervazsızlığı, densizliğidir bana
Dilersen
Bir öpücük bağışla
İçinde sevgi olsun bana
Yada bir kahkaha tufanı
Bir avuç güneş kadar sıcak
Yürek dolu
Delinsin tüm karanlıklar
Yeşersin tohum yaşam yüklü bir dünyada.
Mehmet Çobanoğlu
08.01.2012
Yıldırım
-
PEPUK KUŞU
Gözleri de zeytin tanesi, zülüfleri kömür karası
Yüzüne baktım hayli güzel lâle, sümbül, al güle benzer
Allıda- pullu süslenmişsin kirpiğinden yıldızlar süzer
Ateş, volkan olan şu gönlüm hep sine-i muhabbet ister
Burnundan bir altın hızman var ak gerdanın kar gibi beyaz
Sen huri mi sen peri misin, gökten süzülen güneş mi?
Yanakların bir elma bir nar dudakların da kızıl kiraz
Örüklerin belden aşağı saçın bir küheylan yelesi
Çiğdem misin, nergis misin? Belki sen dünyanın en güzeli
Martı, turna, bülbüller gibi şakırdıyor susmuyor dilin
Tomurcuk vermiş baş kaldırmış göğsündeki o memelerin
Kibirlenip, naz etme öyle ben gider oldum gönül gelmez
Başımda dönen kara bulut, hüzün dolu pepuk kuşuyum
Hep pebuk pebuk inliyorum yine bugün hiç hoş değilim
Ey gözlerine tav olduğum şaki kız! Ben Çobanoğlu'yum
O güzelliğine güvenme bu dünya hiç sana da kalmaz
Mehmet Çobanoğlu
26.12. 1979
Cağaloğlu
-
YİNE YASTAYIM
Yıkıldı evim, barkım, ocağım
Gönül bahçemde ah û zardayım
Baharım, yazım kışlara döndü
Bülbüllerden bir feryat-figandır
Bir kara haber gelen o yerde
Boran, fırtına, filizkırandır
İçimde sızı bağrımda acı
Şu yaz ortası zemherideyim
Zor bir düzende koca volkanım
Yandım, harlandım ben alev-ateş
Dere, çaylar lal; yürekler yanık
Ah, vah çekerek çöle döndüm
Dertler bitmiyor gözlerim yaşlı
Günlerim kara, gönlümde yara
Bir yanda Haran bir yanda Tatvan
Gençler vurulmuş analara yasta
Yine bir dümendir bir katliamdır
Solan çiçekler kuryan güllerdir
Ey yiğit dostlar Çobanoğlu'yum
Dert, zulümdür hep Kürdistanda
Mehmet Çobanoğlu
19.08.2011
Yıldırım
-
KİRAS SORÊ
Kiras sorê qerqaşê, xwe berhevke zû were
Gul gonin hemû vedan, hewa germe bihar e
Av dikele bilqe bilq teştê de jî kinç hene
Bişo raxe ber tavê war-welat, niştiman e
Kiras sorê binefşê serê te de şara reşe
Wele êdî ne sare; sifre me de zebeşe
Gul şênbûn nav baxane hêlehêla çûkane
Xişe xişa pelane dengê wana zehf xweşe
Kiras sorê gozelê bejn bilindê newq ziravê
Malan koç kir zazanan em daxwazin tu jî bê
Mî dikalin guheran kalekala berxane
Em benda rêya tene yekşemê an duşemê
Kiras sorê şemalê gul, gulpik tim sosinê
Tu dimeşî werdekî were ser axa Muş ê
Quling diçêrin mêrgan leqeleqe leglegan
Wan ê, Dêrsim, Haran ê bi vê germq havînê
Kiras sorê rûgeşê berf heliya Çewlig ê
Xule xula Erez e xwe berda axa Qers ê
Dikişe şevan, rojan dorhêlê de gulîstan
Şeng û şaî dilşaî dengê wê de Kurdîstan
Mehmet Çobanoğlu
18.01.2012
Yildirim
-
GÖÇMEN KUŞLAR GİBİYİZ
Bir Sonbahar zamanı köyden çıktık erkenden
Kars'a vardık toz-duman, kara tren tehirli
Bir acıdır bin keder ardımızdan hep gelen
Ne ekmektir nede lor, yine perperişanız
Gurbet yolu çileli, feryat-figandır bize
Konu-komşular geldi gözyaşları sel gibi
Düzenin sefası var, biz yoksulların cefası
Dostlar bu neyin nesi Şaban'dan çıktık yola
Ah yaşım-başım ne ki? Henüz ömrüm çok küçük
Kardeşim de beşikte, yola düştük yolcuyuz
Gündüz, gece yoldayız bitmeyen derdimiz var
Babam işçi-emekçi; yaşam bize hep zindan
Sabretmeyen yüreğim ben büyüdüm boy verdim
Hep keder, hepte hicran şu gurbet yine aynı
Ne gelen ne giden var, yürekler çok körleşmiş
Hayalim devrim dolu; her anım sıla kokar
Şu gurbet çekilmiyor bize huzur, yaşam yok
Ne derman ne ekmektir yüreklerde yangın var
Çobanoğlu hep sorar: bu haller neden bize?
Sömüren şu düzende göçmen kuşlar gibiyiz
Mehmet Çobanoğlu
22.01.2012
Yıldırım
-
MEZARİM DERİN OLSUN
Mezarımın üzerine,
Kor kızıl güller dikin,
Esen serin yelleri,
Eriyen ak karları;
... Gelen baharı,
Yeni günün şafağını!
Güneşin harını görsün...
Bülbüllerin hatırına,
Tüm güllere su verin,
Dallar büyüsün
Yapraklar yeşersin,
Gölgeler gürleşsin
Dört bir yana dağılarak,
Etrafı sarmalıyarak!
Mezar toprağım da,
Yaz boyu serin kalsın.
Üzerime dikilen her gülden
Goncalar açsın,
Dallarında büllbüler ötsün
Cıvıl cıvıl uçuşan,
Böcekleri,kelebekleri olsun,
Birde benim mezar taşıma
"Sıla hasretiyle
Kızılcık şerbeti kan kustu;
Vatan özleminden,
Yandı kül oldu toz,duman
Henüz aramızdan göçtü gitti,
Kağızmanlı Çobanoğlu "
Diye yazın.
Mezarımda diz boyu otlar,
Başucumda bir çınar,
Selvi boylu zümrüt yeşili,
Kars gibi pek şirin olsun!
Ölesiye özlemininizi çektiğim,
Seni Beyam Seni Kötek
Seni Kömürlü ey seni Pasılı,
Dilimden düşürmediğim,
Seni Şabanköyü,
Seni Har, seni Karabağ, seni Kers
Gönlüm ah û zar ile doldu,
Eeyvah ey, ölen benim!
İsiminizi yad ettiğim köyler!
Derdim çok ey özlediğim Aras,
Gözyaşlarım abı-revan oldu
Dalga dalga,sel sel oldu taştı yine,
Bende ne can kaldı nede takat.
Gurbet elde acı,keder var,
Halım yaman,derdim ise çok
Hasreti beni bitiren kasaba,
Özleminle göçüp gittiğim! .
Mezarım yamacında
Yeşil bağların arasında olsa,
Başka bir şey istemem,
Doslara selâmım olsundan başka...
Ey seni sevdiğim Kağızman
Bu can sana kurban olsun
Bana bir mezar eşin,
Dibi pek derin olsun,
Etrafına taşlar dizin;
Belki bir gün,
Gelen, gidenim olur,
Mezar yerim belli olsun!
Mehmet Çobanoğlu
25.03.10210
Yıldırım
-
ÜRETEN İNSANOĞLU
Ben ne Deist ne Ateist
Ne Musevi ne İsevi
Ne İslam'ım ne Putperest
Ben eken, biçen insan
Üreten insanoğluyum
Ben ne avcı ne caniyim
Kan dökene karşıyım
İlime-bilime sevdam var
Ben eken, biçen insan
Üreten insanoğluyum
Biz ne ağa ne patronuz
Ne lort ne efendi
Bize avam diyorlar
Özgürlüktür davamız
Biz eken, biçen insan
Üreten insanoğluyuz
Ne tefeci ne rantçı
Zinhar nede simsarım
Harama el vurmam
Ben eken, biçen insan
Üreten insanoğluyum
Bayrak, sancak neyin nesi?
Tanklar, toplar olmasın
Alaska'dan Çin'e kadar
Canlıların vatanı
Bu dünya herkesin
Ben eken, biçen insan
Üreten insanoğluyum
Ne kader ne şans
Ne yazgı nede hikmet
Yüzünde insan maskı
Kursağı haram dolu
Ağa-patron, bey, paşa
Köşeyi dönenlerdir
Ben eken, biçen insan
Üreten insanoğluyum
Şu kocaman güneşin altında ki
Yeryuvarlağı hepimizin
Savaşlar, yasaklar
"Adalet mülkün temeli" olmasın
Irkçılığa karşın
Kardeşliğin gereği
Her dilden nağmeler söylensin
Ben eken, biçen insan
Üreten insanoğluyum
Mehmet Çobanoğlu
23.01.2012
Yıldırım
-
MECNUN PERVANEYİM
Bugün yine hardayım, bir deli divaneyim
Vay bana ne edeyim? Ben sana gönül verdim
İçime yedi nehir kızıl volkan akıyor
Acım, kederim böyle, gel gör de ne haldeyim
Ey ceylanım, kekliğim daim seni sevdiğim
Zülfü perçemi kömür, gözleri zeytin karam
Sırma saç dudu dillim, gerdanı inci yarım,
Ayım, günüm, güneşim, bağım-bahçem bülbülüm
Ben ateşine koşan bir pervane kelebek
Bana aç kollarını al beni koy koynuna
Senden gayrı kimim var? Ey yâr ey şirin dilber
Sönmeyen kor-ateş ol sar beni hep yak beni
Giyim, kuşamı alev bir buse istiyorum
Geziyorum dağ, taşı sensiz çıldırıyorum
Ruhumun tek gıdası gel al beni, yak beni
Bir pervanen olayım ben hep sana döneyim
Güzelim, sevdiceğim aşkına pervaneyim
Yaklaş bana yak beni, daim sana tüteyim
Senin için yanayım söneceksem sen söndür
Gönül sana geleyim öleceksem sen öldür
Mehmet Çobanoğlu
23.01.2012
Yıldırım
-
KARAKIŞ
Bugün hava soğuk
Bardan, bardan lapa, lapa
Üstümüze kar yağıyor
Gücük'tür
Bugün fakirlere korku veren
Dama, cama düğümlenmiş
Ezip geçen soğuk bir gündür
Fırtına var
Zenginlere zevk û sefa
Kuşa, böceğe ölüm
Evsize, barksıza
Dehşet dolu korku yaşatan bir gündür
Şehir köşe, bucak buz tutu
Döne, döne gelen bir siklondur
Göz gözü görmüyor
Zenginlere zevk û sefa olan
İlik donduran kış
Yoksulları, fakirleri, berduşları öldürüyor
Her yere kar yağdı
Başı açık, ayağı çıplak
Ekmeğe, suya muhtaç
Karnı aç işi olmayan insanlar perişan
Karakış müfreze
Eşkıya, zalimler gibi acımasız
Ne kömür nede tezektir
"Kış yaktırır, baktırır
Kazma kürek yaktırır" derler
Yakılacak kazma, kürek mi kaldı?
Uludağ'ı mekân tutan
Kayak merkezlerine koşan
Zenginlerin umurunda mı? Kış
Kar yağıyor serpe, serpe
Kürek, kürek
Canlar üşüdü, mekânlar buz tutu
Para-pul, kombisi olanın umurunda mı?
Yığıldıkça damlara
Doldukça çukurlara
Kimi sevinir
Kimi de hüzünlenir kar'da
Çile olur dert olur acımasız fırtına
Yoksulu ezer geçer garibanı görmez
Allah aşkına zengin olanın umurunda mı?
Uçun, uçun ey kuşlar
Yapraksız dallar çiçek açın
Bahar gelsin erisin buzlar
Karakış yoksullara kefen, mezar olmadan.
Mehmet Çobanoğlu
02.02.2012
Yıldırım
-
TELLİ TURNALAR
Gökte süzülüp kanat çırpan telli turnalar
Eğer bir gün bizim oralara varırsanız
Hiç hayalimden gitmeyen yeşil Kağızman'ın
Dağına, taşına, ovasına selâm deyin
Oy allıda, tellide yeşilbaşlı turnalar
Ardı sıra katar katar olup göçersiniz
Ben sılasından kovulmuş sürgün yemiş biri
Sizlere ağlarım köyüm gelir hatırıma
Kanatları özlem, hasret ile yüklü turnalar
Gurbet elde vurgun yedim sinemden kan damlar
Sömürenler lüks binalarda ben kondular da
Yaralarım derin, ne tabip, nede derman var
Hep yükseklerde uçan allı, telli turnalar
Gittiğiniz o ovalar o yaylalar bizim
Çobanoğlu'yum sizlere yalvarıp-yakaran
Turnagöl, Suludüz, Boğatepe'yi de gezin
Uçun turnalar uçun hep kafilenizle göçün
Ne olur bizim ele varın halını sorun
Karabağ'ı, Har'ı altmış pare köyü görün
Şarkı, garbı dolaşarak tekrar bana dönün
Mehmet Çobanoğlu
06.02.2012
İstanbul
-
ÇAĞLAR GİDERİM
Geçen günler, giden yıllar
Kars'tan İstanbul'a
Uzanan gurbet yollar
Acı ile düdük çalan
Dağları, geçitleri
Tünelleri aşan kara tren
Makine, lokomotif
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Köyde yaşanılan yoksulluk
Şehir varoşunda ki çile, gam, tasa
Kırık, dökük eğreti evler
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Arsız, uğursuz düzen
Durmaksızın işleyen rotatifler
Sırtında kamburuyla çalışan emekçiler
Köyde ırgat
Şehirde işçi
Gökyüzü maviliği, güneşin sarısı
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Örs inlemesi, çekiç gücü
Tavında dövülen demir
Zengini zengin eden
Pazarlara sürülen meta
İşçinin alın teri olan değer
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Yol bekleyen, yol gözleyen
Yavuklusuna şiirler yazan
Yüreğinde özensiz bir aşkın izleri
Muhannete kurban giden candan seven güzel
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Kervan geçmez
Kuşlar uçmaz
Bir çınarın dibinde
Mezarını yaban otlar bürümüş
Hepten unutulmuş gitmiş
Yalnız olan mevta
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Özümü öz eyledim
Halkları dost eyledim
Özgürlüğe sevdalıyım
Namussuzlara davacıyım
Mallı, mülkü olandan benim hakkımı var
Düzen bozuk düzendir
Eşkıyaya, hırsıza paye verir
Ben ağlarım derdime hep çağlar giderim
Mehmet Çobanoğlu
09.02.2012
İstanbul
-
GURBET KAHRI ÇEKİLMEZ
Gözlerine kurban olduğum aslan parçam
Yad ellerin derdi pek çoktur çınar boylum
Halım yaman yüreğim kaygı, tasa dolu
Umarım bu acılar geçer gider yavrum
Genç yaşta çıktın gurbete gittin, hep ağlarım
Bu yürek seni arar seni, ah ederim
Nicedir rüyalarımdasın geceleri
Geçmiyor zaman şiirlerdir hasbıhalım
Hep siluetini gördüğüm uzaktasın
Sensizlik özlem yarsıdır, sen canımsın
Anasının da koç-yiğidi, yavrucağım
Sensiz asla yüzümüz gülmez, sen bilesin
Kars'ın karı, sisi, kışı var yazı kısa
Gurbet elin kahrı, çilesi sanki yasa
Sen daim burnumdan türer oldun her bir an
Gayri dön de gel her geçen gün bize tasa
Gurbet bin kahırdır, kederdir pek'te zordur
Kabuk bağlayan ateş gibi içten kordur
Kokunu özlediğim yavrum tez gel
Sensiz geçen, giden tüm günler bir zulümdür
Mehmet Çobanoğlu
11.02.2012
İstanbul
-
DOST ARARADIM
Akar giderim Aras gibi, debim dertle dolu
Kara bulutlar sardı beni günüm harap oldu
Yüreğimde acı var gözyaşlarım nehirler gibi
Şu cihanda nice zulümdür, geldi buldu beni
Gözyaşlarım akar sel gibi sanki Aras oldu
Şu uzun geceler bitmiyor, hiç yüzüm gülmüyor
Gayri umutlarım tükendi; yapraklar döküldü
Bütün gül, gülistanlar soldu, gönlüm hara döndü
Daim çağlar, coşar akarım sanki ben Aras'ım
Her anım bir zemheri gibi, kesildi nefesim
Dünyama hüzün-çiğlik doldu payım hep dert, çile
Haz ile umuda sarıldım yürekten yıkıldım
Nice yel gördüm rüzgâr yedim dolandım Aras'ı
Konya'yı, Niğde'yi, Tokat'ı, Ankara ovasını
Her bir güleni dost beledim, dönüp vurdu beni
Hep inim, inim inleyenim akıyor gözyaşım
Gecelerin karanlığıdır Aras'ın suyudur
Hep beni ürperten korkutan toz-dumanlı gündür
Dost arar durdum, bulamadım kendime ağlarım
Menfaattir-çıkardır öldüren, asla güldürmeyen.
Mehmet Çobanoğlu
10.02.2012
İstanbul__________________________________________________