Mehmet Çobanoğlu - Şiir Dünyası
Son güncelleme:
-
Konu başlığı kurallara uygun olarak yeniden düzenlendi. Başka bir başlık isterseniz bölüm yöneticilerine haber veriniz.
KONU ACMADAN EVVEL OKUYUNUZ!!!
-
GÜLLERE DOKUNMAYIN
Kıymayın beyaz güle, al güle
Yar için değmeyin kızıl güle,
İnsani yüreklere eresiniz siz
Su verin mor, yeşil, mavi güle
Kesmeyin dalı, yaprağı, gülü,
Köze sürüklemeyin bülbülü,
Ağlatmayın kelebeği, böceği...
Hüzüne yollamayın sümbülü.
Karanfiller, laleler sarı güller,
Leylaklar, çiğdemler, al güler...
Onlar hepsi hayat hepsi can
Kıymayın şu güllere ne olur.
Memnun etmen uğruna yarı,
Kırmayın o dalları, çiçekleri!
Üzmeyin gülleri o bülbülleri,
Feryat-figan ağlatmayın beni.
Bilmem güllere zülüm hak mı?
Bilmem Çobanoğlu bir deli mi?
Güle, çiçeğe, bülbüllere sevdalı
Bir mecnün yada bir kaçık mı?
Yeşile , maviye, mor'a kıymayın,
Böceğe, bülbüle güle değmeyin,
Ağacı, yaprağı, gülü kesmeyin
Dikenlide olsa gülleri besleyin.
Mehmet Çobanoğlu
13.06.2009
Yıldırım
-
ÖLÜM ARSIZ
Ölümün kıyısında
Namluya
Mermiler sürüldü
Yaşama kızıl kan taştı
Bir servi boylu daha yıkıldı
Yine yaz bahar döndü hazana
Ölüm pusuda
Kan kusuyor
Yüreğinde aşkı
Zulasında umut
Bağrında özgürlük saklı
Avucunda toprak bedeninde mermi
Bir yiğit yere yığılmış öylece bekliyor
Ölüm sinsi
Düşman kalleş
Barışa özgürlüğe susayan
Yüreği seven yiğit öylece kalakalmış
Ölüm arsız
İtler densiz
Öldüren acımasız
Bir kavgadır süren
"Ya özgürlük ya ölüm" diyen
Bir yiğit yerde yatıyor cansız
Bedel vermiş o ama değil şerefsiz
Ölüm dinlemez
Al gül kızıl gül
Can dememiş genç dememiş
Nazlısını özleyen yiğidi almış.
Mehmet Çobanoğlu
28. 08. 2012
İstanbul
-
HALKLARA KARDEŞ OLDUM
Hiçbir gün sevinmedim yaz bahar'ı görmedim
Geç vakitlere kadar çalıştım mağdur kaldım
Sırtımda ki bu kambur beni her gün bitirdi
Kan kustum çok yıprandım kavgamızda caymadım
Didindim hep çalıştım kazma kürek salladım
Tarlada -fabrikada ürünleri ürettim
Gün geçtikçe yoruldum boncuk-boncuk ter döktüm
Ülkemizi soydular üzüntüden kahroldum
Çarkların dişlerine tüm ömrümü işledim
Yüreğime ektiğim devrimle ben beslendim
Kavgamız halk kavgası bu düzen yok olmalı
Halkların isyanında mazlumlarla yer aldım
Kâh kırda kâh şehirde tüm dostlara güvendim
Faşist kahpe düzene onurumla direndim
Prangaya vuruldum zindanlara konuldum
Patron-ağaya rağmen halk yolunda yürdüm
Ben bu yola baş koydum halklara kardeş oldum
Bu bir meşru isyandır halkları haklı buldum
Çıkalım şu dağlar dolalım meydanlara
Milyonlar çıktı yola halk gücüne vuruldum.
Mehmet Çobanoğlu
12.09.2012.
İstanbul
-
KÖYLÜ KADINI
Kadındır o yüreklere doğan sabah güneşi
Kadındır o her bir gülücükte kahkaha seli
Bendine sığmaz engel tanımaz akar gider
Bulut kümelerine yağmur taşıyan yel gibi.
Kadındır o tezek toplar kalak örer kış için
Altın sarısı buğday başakları derler aş için
O orak sallar o tarla sular güneşte kavrulur
Yine güzelliğinden hiçbir şey kayıp etmez
Kadındır hep bağ bahçe tarlaları çapalayan
Kadındır o sökük yama diken ekmek pişiren
Kadındır o bu feodal toplumda değer yitiren
Kadındır o kız doğurduğunda dayak yiyen
Kadındır o yuvasına kol kanat geren kuş gibi
Yavrularına kuzucuklarına sarılan ceylan gibi
Gez göz arpacık üçlüsüne hedeflenen av gibi
Zalim avcıdan kaçan anaç keklik misali acılı
Kadındır o bu feodal toplumda hiç gülmeyen
Kadındır o ona bir pay erkeğe iki miras hakkı
Erkeğin üzerine kayıtlı ibrazlı üstelik tapulu
Parayla alınıp satılan mal yada meta eşya gibi.
Sistem paramparça şiddet acı kahır zulüm dolu
Ezilen kadın ezilen gelin ve kız ey Çobanoğlu
Ataerkil feodal devlette güçlü hep zayıfı ezer
Şu feodal toplumda ezilen bacım köylü kadını.
Mehmet Çobanoğlu
02.10.209
Yıldırım
-
Mehmet Bey;
Şiirlerinizin her biri okunup, üzerinde düşünülmesi gerek.
Ellerinize, yüreğinize sağlıklar olsun, candan teşekkürler
-
DELİCE SEVDİ VE ÖLÜMÜNE
Aysız gecede
Sinsice
Bir akrep sokuşudur
Böğrümde
Heyhat
Acı yığıldıyüreğime
Sonu gelmeyençığlıklarla
Bakıyorum tüm gözlere
Sevgi arıyorum
Herkes dalgageçiyor benimle
Aysız gecede
Namludan ayrılıp
Bedene düşen mermimisali
Acı veren
Bir sancıdır içimde
Istırap sahilinde
Kopan dalgalarboğuyor beni
Sevgi bilmeyenlerinhedefindeyim
Ciğerim ateş yüreğimdehşet içinde
Aysız gecede
Bir sancıdır
Uyutmuyor beni
Dilim
Damağım
Gözyaşlarım kurudu
Yangın var içimde
Sevgiyi hafife alanlar
Arsızca
Benzin döküyorlarüstüme
Aysız gecede
Dalgalarıngöğsünden kopan
Cıvadan ağır
Kakır yağıyorüzerime bağır yüreğim bağır
Bir güvercininkanadında sevgimi vurdular
Üşüyorum bu gece
Sinem boydan boyabuz içinde
Aysız gecede
Göz görmüyor
Acı dinmiyor
İğne kefen dikmekbilmiyor
Sevginin bittiğiyerde olmak
Ölümdür
Ne olur derin kazınmezarımı
Üzerine böyle yazın
Çobanoğlu delicesevdi ve ölümüne
Mehmet Çobanoğlu
01.12.2012
İstanbul
-
TOPRAĞA DÜŞEN TOHUM
Bir toprak yumrusunda
Yaşam sevdasıyla
Kök salıp yeşeren tohum
Ne fırtınalar kopuyor şu yüreğimde
Ruhumun derinliklerine doğru in de sar beni
Mevsim çok soğuk
Bir karakıştır şimdi
Kayıp ettiğim
Baharın yasıdır
Henüz bende bitmeyen
Yüreğime lapa lapa kar yağıyor
Tutunduğum sahillere hırçın dalgalar vuruyor
Martı kanatlarından çözülmeyen buz yığını var yine
Yaşam sevdasıyla
Toprağa düşen tohum
Nice dolambaçlı yollardan geliyorum
Yıllardır Azrail'in ayak sesleri ensemde
Gökyüzünde yıldızlar dökülüyor; zifiri geceler başıma bela
Verme beni ölümün ellerine şu gözlerim baharı görmeden
Baharın hasretidir
Özgürlüğün sevdasıdır
Daim yüreğimde taşıdığım
Yüküme baha-değer biçilmez
Bir kasımpatıya bir laleye bir de sümbüle gönül verdim
Ellerimde nevroz çiçekleriyle .......'a koşmak istiyorum
Dünyamı saran esaret buzları çözülmeden
Dökülen gözyaşlarımdan çiçekler büyümeden
Karanlığı yırtan kızıl şafaklar yüzüme doğmadan
Batıdan-doğuya doğru özgürlük çığlıkları yükselmeden
Ölüme direnmek bana bir haktır, ey özgürlük tohumu köşe-bucak sar beni
İndiğin yerde
Nemini
Suyunu alan
Rüzgâra-fırtınaya
Şimşeğe yenik düşmeyen
Baharda yeşerip-çimlenip
Boy atımından yapraklarla biçimlenen
Bağrında yaşam, sofralara bereket taşıyan
Hırslı günahlarla emek çalan, halkı soyan
Soysuzların, arsızların boğazına dikil bir ölüm gibi
Ben sende sarı başaklar sevmek, sevdiğim ülkemde al güneşi görmek istiyorum
Mehmet Çobanoğlu
09.01.2013
İstanbul
-
SEVGİ DUYGUSU
Yürekten yüreğe sevda ateşi
Hep çağlar akar gönül nehrinden
Akar da akar sevdayla aşk ile
"Sevgi yoksa eğer yaşam yavandır" der
Aşk bir gönül işidir yüreğini al gel
Kibirliği, gururu bırak da gel
Gönül ne dinsiz ne dindar biliyor
Kâfir olsan da dindar olsan da gel
Seven yürek ne ayıp ne söz dinler
Sevdi mi o tam sever ölesiye
Şarabı, secdeyi bırakır gelir
Aşktan gayri asla bir şey aramaz
Kimi görgüsüz, hasiyetsiz olur
Kimleri de şan-şöhrete tav olur
Kimi par-pula, mala kul olur
Kimi de yar için divane olur
Sevgi duygusu ulvi bir duygudur
Yürek, şefkat ister, o sevda ister
Çobanoğlu gönül aşk diyarıdır
Bazen gül ister bazen de yar ister
Mehmet Çobanoğlu
20.01.2013
İstanbul
-
YARALI KINALI KEKLİK
Kanayan kanatlarında
Yaraları da henüz taze
Kaçışı aksak, sekemeyen şirin keklik
Karlı dağlarda zalim avcı vurdu seni
Gül bağlarında dalları kırık güllerden
Ah û zara düşen bülbüller gibi ağlıyor o gözlerin
Etme zalim avcı etme
Boynun devrile, gözün çıka
Kınalı kekliğin ardı sıra gitme
Kar üstünde kan izlerini sürme
Bırak gitsin al kınalı kekliği, yavrularını yetim koyma
Etme zalim avcı etme
Niyetin kötü
Asaletin bozuk
Kayaların dibi
Çalı-çırpı, otlar dolu, hepsi de kan içinde
Yüreği acı, hüzün, korku sarmış o al kınalı kekliğe kıyma
Eller tetikte
Namlu ölüm kusuyor
Al kınalı keklik kızıl kanlar içinde
Yarası da derin, acı ile kıvranıyor
Ey gafil avcı, yavruları pek küçük al kınalı kekliğe kıyma
Biçarem yaran çok derin
Dağların al kınalı kekliğim
Hüznü aynı dert aynı acı aynı
Kurşun aynı, seni vuran zalim aynı
Yüreğim dayanmıyor o haline
Önüne engel koymuşlar
Seni vurmuşlar
Kolunu kanadını kırmışlar
İçine köz koymuşlar
Kızılyarana kurban olayım ne olur ölme, yaralı kınalı keklik
Mehmet Çobanoğlu
26.01.2013
İstanbul
-
KAĞIZMAN CENNETİMSİN
Ben rahat edemem seni görmesem
Taşına, toprağına yüz sürmesem
Deli, divane derbeder olurum
Yemliğini, çakşırını yemesem
Başımı alıp yaylana gelmesem
Gönlümü post edip sana sermesem
Hiç gülmesin yüzüm, tükensin ömrüm
Eğer yüreğimden seni sevmesem
Hasretimsin, sevdamsın, güneşimsin
Kağızman'ım baharımsın, neşemsin
Sensiz gözlerimden akıyor yaşlar
Uzak olsan da benim cennetimsin
Soluğum, nefesim sılam sevdamsın
Gurbet mihnet köyüm hatırımdasın
Bitsin bu tüm dertler bende güleyim
Özlediğim Kağızman sen canımsın
Karabağ, Kozlu, Kömürlü köylerin
Gül-gülistan olur tüm derelerin
Çobanoğlu Yukarı Şabanlıdır
Güzeldir tüm güllerin tüm kızlarınMehmet Çobanoğlu
14.04.2013
İstanbul
-
ACI VERME GÜLÜME
Zalim çekil git rezil etme günümü,
Dalını kırma, mağdur etme gülümü,
Hiç acıman yok, çekil artık dünyamdan.
Gülüme kıyma, heder etme ömrümü,
Gelen bahardır, aktı girdi gönlüme,
Kırma dalını acı verme gülüme!
Zalimsin zalim bela oldun başıma,
Kıyma canıma, beni sürme ölüme
Gülüm, çiçeğim mor menekşem, sümbülüm
Sizler solmayın, güz gelmesin ölürüm;
Dokunma dala, zarar verme her güle
Ne olur zalim? Paramparça olurum.
Gülistanda gül, ey sevdiceğim gönül,
Seni isterim şen şakrak öten bülbül,
Bahara neşe, yaşama sevinç katan,
Kızıl gül, al gül dağlarda biten sümbül.
Mehmet Çobanoğlu
07.02.2013
İstanbul
-
İSMİM HÜLYA
Uykusuz gecelerden kalan
Gözlerime dalıp,
Gece rahmine
Gündoğumu düşene dek,
Ellerini ellerimden ayırmadan
Söken al-kızıl şafağı üzerimize sağar mısın dost?
İhanetten, yalandan, ikiyüzlülükten ırak,
Yüreğimi talan etmeden!
Yalnızlığımı bana unutturup,
Geceme
Işıklara saçarak
İpeksi hecelerle doğacak güneşe adımı yazar mısın dost?
Zor gecelerde çektiğim nice acılar,
Döktüğüm nice gözyaşları var;
Zaman bana paramparça,
Her anım efkâr dolu!
Bir parça ışığa,
Bir nebze umuda
Karanlıkları aydınlatacak bir avuç mehtaba hasrettim;
N e olur?
Acısıyla, tatlısıyla benimle bir ömür kal.
Hayatımı saran karanlığa ışık, dünyama neşe, sevinç kat.
İsmim Hülya,
Belki deli -divaneyim,
Ama cefakârım,
Ama sevdalıyım
Acılarım büyüyor,
Bir yanımda boş duvarlar, bir yanımda hüzün,
Bir yanım çile, diğer yanımı haram geceler sarmış,
Hep şiddetle haykırıyor, canım annem feryat, figan!
Yetmiyormuş gibi birde yanan canım var.
Ne olur tez gel, dert ortağım ol şiirlere yaz beni yoldaş.
Yaşam kavgasında;
Gecenin parçalanan rahminden
Var mısın, yok musun benimle omuz omuza?
Çağlayan yürek dolusu duygularınla, dostluğa
Dökülsün sımsıcak dudaklarından sevda ezgileri,
İçimin derinliğindeki özgürlük mecrasına doğru,
Kim bilir?
Daha kaç doğum günümde benimle olacaksın.
Kim bilir?
Kaç sevdama kaç aşkıma şahitlik edeceksin yoldaş,
Hülya olan ismimi güneş üzerine kaç kez yazacaksın?
Beni yaz menekşelere, çiğdemler, güllere
Mevsimlere içinde asla sonbahar, kış olmasın,
Beni yaz zamana karanlığı- gecesi olmasın,
Beni yaz aydınlığa, özgürlüğe, umuda,
Dost beni şiirleştir, olmayan doğum günü pastama üzerine Hülya yaz.
Mehmet Çobanoğlu
14. 02. 2013
İstanbul
-
İSMİM HÜLYA
Uykusuz gecelerden kalan
Gözlerime dalıp,
Gece rahmine
Gündoğumu düşene dek,
Ellerini ellerimden ayırmadan
Söken al-kızıl şafağı üzerimize sağar mısın dost?
İhanetten, yalandan, ikiyüzlülükten ırak,
Yüreğimi talan etmeden!
Yalnızlığımı bana unutturup,
Geceme
Işıklara saçarak
İpeksi hecelerle doğacak güneşe adımı yazar mısın dost?
Zor gecelerde çektiğim nice acılar,
Döktüğüm nice gözyaşları var;
Zaman bana paramparça,
Her anım efkâr dolu!
Bir parça ışığa,
Bir nebze umuda
Karanlıkları aydınlatacak bir avuç mehtaba hasrettim;
N e olur?
Acısıyla, tatlısıyla benimle bir ömür kal.
Hayatımı saran karanlığa ışık, dünyama neşe, sevinç kat.
İsmim Hülya,
Belki deli -divaneyim,
Ama cefakârım,
Ama sevdalıyım
Acılarım büyüyor,
Bir yanımda boş duvarlar, bir yanımda hüzün,
Bir yanım çile, diğer yanımı haram geceler sarmış,
Hep şiddetle haykırıyor, canım annem feryat, figan!
Yetmiyormuş gibi birde yanan canım var.
Ne olur tez gel, dert ortağım ol şiirlere yaz beni yoldaş.
Yaşam kavgasında;
Gecenin parçalanan rahminden
Var mısın, yok musun benimle omuz omuza?
Çağlayan yürek dolusu duygularınla, dostluğa
Dökülsün sımsıcak dudaklarından sevda ezgileri,
İçimin derinliğindeki özgürlük mecrasına doğru,
Kim bilir?
Daha kaç doğum günümde benimle olacaksın.
Kim bilir?
Kaç sevdama kaç aşkıma şahitlik edeceksin yoldaş,
Hülya olan ismimi güneş üzerine kaç kez yazacaksın?
Beni yaz menekşelere, çiğdemler, güllere
Mevsimlere içinde asla sonbahar, kış olmasın,
Beni yaz zamana karanlığı- gecesi olmasın,
Beni yaz aydınlığa, özgürlüğe, umuda,
Dost beni şiirleştir, olmayan doğum günü pastama üzerine Hülya yaz.
Mehmet Çobanoğlu
14. 02. 2013
İstanbul
-
YARAMA MERHEM OLACAK
Bir karakışın son fırtınasında
Sırtlanların
Homurtuları arasında
Kalan son nefesimle
Sana sarılmak istiyorum
Kan emici yarasaların
Hançerimsi dişlerinden
Dökülen al-kızıl kanımla acıyan, çırpınan yüreğimle
Hasretini çektiğim özgürlük
Tüm buruk acılarla
Döktüğüm gözyaşlarımla
Seni yunmak
Kalbime koymak istiyorum
Henüz kaybetmediğim umutlarla
Halklara zulmeden tüm düşmanları bir daha pişman ederek
Zorda olsa şu kara toprağın bağrında
Çatırdayan tohumların güneşe koşuşunda
Seni yaşıyorum bedenimin her organında, zifir gecelere inat
Umutla bekliyorum şafağı avucumda sıkıca tuttuğum berekette
Sarp yolları aşmak için at sırtında şakırdayan
Bir kamçı kasırgalardır sürücünün ellerinde
Masmavi göğe doğru, birde özgürlük marşıdır
Halk kavgasında meydanlarda dilden dile yüce doruklara ulaşan
Her şeye rağmen
Bir yaşam tutkusudur tohumda
Bir gönül sevdasıdır yüreklerde
Işık kaynağı olan şu evreni saran kızıl güneşte daha nice yarınlar var
Zor dönemdir bu hoyrat düzende zuhur eden
Bir yok olma bir var olma sürecidir şu âlemde
Ölümden dirilişe şahitlik eden bir tarih yazıldı
On binlerce cana mal olan yirmi dokuz isyanda her mevsim kan ağladı
Işıklar süzülüyor sabaha
Özgürlüğe örülen duvarların ardından
İçinde faşist düzeni yıkacak, insanlara eşitliği getirecek kadar barış var
Ekmeğin kokusudur çalındı açlığıma
Emekçilerin sesidir çınlıyor kulağımda
Tarlada, fabrikada
Sana sarılmak istiyorum özgürlük
Vuruldum ufuksuz gecelerin karanlığında cellâtlar diyarında
Yıllanmış, eskimiş şu köhne düzeni yıkacak halk devrimi yarama merhem olacak
Mehmet Çobanoğlu
04.03.2013
İstanbul
-
AŞKIN BENİ MEST ETTİ
Bir ben var o yüzünde
Ey yüreğimin ilacı
Yanağın gül bahçesi
Kokun sarhoş ediyor
Kelebekleri, bülbülleri yaşayan tüm canları
Bir heyecan var içimde
Birde sen hep içinde
Benden uzağa kaçma
Yığılıp kalacağım
Sensizliğe dayanamam
Yorgun kalbim çırpınıyor
Belki de öleceğim! Bari sarıl bana öyle öleyim
Her çınarın yaprağına, dalına, budağına
Her dağın yeline, yağmuruna, karına
Her sabahın şafağına
Her doğan güneşe
Hep seni soruyorum sevdiceğim
Ne olur kelebeğim, hele gel gör beni ne haldeyim
Acı deryadan kıyılara doğru
Sana geliyorum
Senden para-pul değil sevgi dilenmiyorum
Bana seni gerek seni, başka bir şey istemiyorum
Beni sevmeni diliyorum Mevlana'daki o aşk gibi
Kerem eyle ey sevdiceğim o gül yanağına buse olayım
Aşk deryasında
Dalgalar içime akıyor
Yüreğim parçalanıyor kıvranıyorum
Ölüm elime doldu çaresizim, yalnız seni bekliyorum
Azrail canımı alırken bari sensizliğini hissettirme bana
Al yanakların gül bahçesi
Kömür saçlım ey kalem kaşlım
Saç bağın başında sanki gökkuşağı
Altında zeytin rengi zülüflerin uç vermiş taze bahar gibi
Ufkumun karanlık gecelerine mehtap ol aydınlat dünyamı
Aşkın beni mest etti
Kaçıp gitme uzaklara
Nazın beni öldürecek
Beni senden mahrum etme, seni sevdim ölesiye
Hasrettin bende büyük bir acı, yokluğun bana ölüm
Ak içime ırmak, nehir ol söndür şu yüreğimdeki aşk ateşimi
Mehmet Çobanoğlu
25.04.2013
-
GÜN NEWROZ'DUR
Cemre düştü güller açtı, kış başını aldı kaçtı
Kar eridi çamur biti yüreklerden sevinç taştı
Bugün ayın yirmi biri, mor dağlara bahar geldi
Mutlu olmak çok güzeldir; güneş doğdu ışık saçtı
Bugün güzel bir bayramdır gelin, kızlar sürme çekti
Artık sıcak bir mevsimdir soğuk günler geldi geçti
İlkbahara yaşam doldu çayır- çimenler yeşerdi
Ne para nede pul gerek; halklar özgürlüğü seçti
Bugün bir anlamlı gündür, var olmanın kavgasıdır
Zalim Dehak'lara karşı önderi Demirci Kava'dır
Yıllanmış karanlık biti, kızıl şafak çoktan söktü
Kimi zaman Mazlum Doğan kimi zamada Revşan'dır
Güneş doğmasa gecedir ya zindandır ya ölümdür
Tabiatın dirilişi bir tohumda bira al güldür
Halklar meydanlara doldu, bugün güzel bir bayramdır
Van'da, Muş'ta her bir yerde kutlanıyor gün Newroz'dur
Newroz halklar hoş geldi, mazlumların birliğidir
Bazen Kandil'de bir ateş bazen Munzur'un sesidir
Çalı, çırpı, odun yakın üstünde atlayın geçin
Katil zalimlere karşı bugün bir halk bayramıdır
Mehmet Çobanoğlu
18.03.2013
İstanbul